Στο Εθνικό Μουσείο της Κορέας εκτίθενται αντικείμενα από τις προηγούμενες κορεατικές δυναστείες, αλλά φιλοξενούνται και ευρήματα από περιοχές, όπως η Μεσοποταμία, η Κεντρική Ασία, η Ινδία, η Κίνα, η...

Πλήρες Κείμενο:

Στο Εθνικό Μουσείο της Κορέας εκτίθενται αντικείμενα από τις προηγούμενες κορεατικές δυναστείες, αλλά φιλοξενούνται και ευρήματα από περιοχές, όπως η Μεσοποταμία, η Κεντρική Ασία, η Ινδία, η Κίνα, η Ιαπωνία ... Σε μία αιθουσά του -και έντελώs μόνο του και στο κέντρο τηs- και υπο επιβλητικού χαμηλού φωτισμού,στέκει ένα ''ενθύμιο'' από τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο.

Kαι το οποίο φέρει την 904η θέση στην επετηρίδα των εθνικών θησαυρών της Κορέας.

Πρόκειται για ένα κορινθιακό κράνος στρατιώτη που χρονολογείται από τον 6ο αιώνα π.Χ.( εποχή που βασίλευε ο τύραννος Περίανδρος στην Κόρινθο) και είχε ανακαλυφθεί στην Αρχαία Ολυμπία.

Και σ'ένα τόσο ετερόκλητο έκθεμα ανάμεσα στα υπόλοιπα μόνο μία σπουδαία ιστορία θα άξιζε.

Το κράνος ανακαλύφθηκε το 1875 στον Ναό του Δία στην Ολυμπία και αποτελούσε ανάθημα- δώρο στον θεό, πιθανώs ωs ένδειξη σεβασμού του αθλητή νικητή μετά από κάποια νίκη στους Ολυμπιακούς Αγώνες. 1936, στο Βερολίνο και στους 11ους Ολυμπιακούς Αγώνες της σύγχρονης εποχής και προπαγάδαs του Αδόλφου Χίτλερ ...-με τον Σπύρο Λούη στιs κερκίδεs -και στο αγώνισμα του Μαραθωνίου εχει ανακοινωθεί πωs ο νικητής θα λάβει ως δώρο το συγκεκριμένο Κορινθιακό κράνος του 6ου αιώνα π.Χ. Φαβορί για το χρυσό ανάμεσα στους 56 αθλητές ήταν ο Αργεντίνος Χουάν Κάρλος Ζαμπάλα, που είχε κερδίσει και στους Ολυμπιακούς του 1932 ,o oποίοs καταρρέει στο 32ο χιλιόμετρο τηs διαδρομήs του μαραθωνίου.

Τον ακολουθεί ο Κορεάτης Σον Κι-Τσονγκ (Son Gi-Jeong), ο οποίος με σταθερή ταχύτητα περνά πλέον πρώτος και μετά από 10 χιλιόμετρα κόβει το νήμα του τερματισμού κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο και καταγράφοντας παγκόσμιο ρεκόρ.

Κοιτάζοντας όμως στον πίνακα των νικητών δεν βλέπει το όνομά του αλλά ένα άλλο: Σον Κιτέι (Son Kitei). Αυτο ήταν το όνομα που είχε δώσει σε αυτόν η Ιαπωνία, η χώρα η οποία είχε προσαρτήσει διά της βίας την Κορέα λίγα χρόνια νωρίτερα και είχε αναγκάσει τους Κορεάτες αθλητές να παρουσιάζονται ως Ιάπωνες και να τρέχουν φορώντας στα ρούχα τους το σύμβολο του ιαπωνικού ήλιου.

Επιπλέον τούς απαγόρευε να μιλούν κορεατικά και είχε «μεταφράσει» τα ονόματα τους σε ιαπωνικά. Ο Σον και ο άλλος Κορεάτης συναθλητής του, Ναμ Σανγκ-Γιονγκ (Nam Sung-yong) -ο οποίος παρουσιάστηκε με το ιαπωνικό όνομα Σορίγιο Ναν- και τερμάτισε στην τρίτη θέση δεν μπορούσαν να χαρούν τη νίκη τους, όπως θα ήθελαν καθώς ήταν αναγκασμένοι να παρουσιάζονται ως Ιάπωνες.

Ανεβαίνοντας στο βάθρο τηs απονομήs για να παραλάβουν τα μετάλλιά τους μια φωτογραφία που κατέγραψε τη στιγμή έγραψε ιστορία, όπως και η φωτογραφία του χαιρετισμού με την υψωμένη γροθιά των Αφροαμερικάνων αθλητών το 1968. Ο Σον και ο Ναμ φαίνονται να έχουν σκυμμένο το κεφάλι και κοιτούν τα πόδια τους καθώς ακούγεται ο ιαπωνικός εθνικός ύμνος.

Στη μπλούζα του Ναμ φαίνεται ο ιαπωνικός ήλιος, ενώ ο Σον έχει καταφέρει να τον κρύψει επιμελώς κρατώντας μπροστά του το κλαδί της δρυός που έδιναν στον νικητή. Ο Ναμ αργότερα θα έλεγε ότι εκείνη τη στιγμή ζήλευε τον συναθλητή του όχι μόνο επειδή είχε πάρει το χρυσό μετάλλιο αλλά και γιατί χάρη στην δρυ μπορούσε να κρύβει τα σύμβολα της ιαπωνικής σημαίας.

Όπως δήλωσαν μεταγενέστερα και οι δύο, η σιωπή τους και το σκυμμένο κεφάλι ήταν ένας τρόπος για να δείξουν την διαμαρτυρία τους απέναντι στην αυταρχική κατοχή της Κορέας από την Ιαπωνία. Ο Σον μάλιστα κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Βερολίνο προσπάθησε να εξηγήσει σε όλους τους δημοσιογράφους ότι δεν θέλει και δεν θα πρέπει να τον θεωρούν Ιάπωνα.

Υπέγραφε το όνομά του με κορεάτικους χαρακτήρες και συχνά σχεδίαζε μια μικρή εικόνα της χώρας του δίπλα σε αυτή, όταν υπέγραφε κάποιο αυτόγραφο.

Μετά τον αγώνα προσπάθησε να πει στους δημοσιογράφους ξανά και ξανά ότι ήταν Κορεάτης και όχι Ιάπωνας, αλλά οι δημοσιογράφοι δεν περιλάμβαναν ποτέ αυτή την παρατήρηση στις μεταδόσεις τους.

Πίσω στην Κορέα οι εφημερίδες θόλωσαν την ιαπωνική σημαία από τις φωτογραφίες του Σον.

Η κορεατική καθημερινή εφημερίδα Dong-A Ilbo, η οποία υπάρχει ακόμα και σήμερα, δημοσίευσε τη φωτογραφία του Σον στην πρώτη της σελίδα στις 25 Αυγούστου έχοντας σβήσει την ιαπωνική σημαία.

Η ιαπωνική κυβέρνηση έκλεισε αμέσως την Dong-A Ilbo για εννέα μήνες, συνέλαβε και στη συνέχεια βασάνισε οκτώ από τους δημοσιογράφους της.

Με όλα αυτά η ιαπωνική ολυμπιακή επιτροπή πίεσε την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) να απαγορεύσει την δωρεά του κορινθιακού κράνους στον Σον. Η ΔΟΕ(άλλη αμαρτία αυτή) συμφώνησε κι έτσι το κράνος δεν δόθηκε ποτέ στον Σον με την δικαιολογία ότι ένα αρχαίο μνημείο δεν μπορεί να δοθεί σε έναν αθλητή.

Αντίθετα, το κράνος οδηγήθηκε στο μουσείο Σαρλότενμπουργκ του Βερολίνου όπου και παρέμεινε για μισό αιώνα.

Τελικά, στην επέτειο των 50 ετών (1986) από την νίκη του Σον στον μαραθώνιο αποφασίστηκε να δοθεί το κράνος στον άνθρωπο για τον οποίο προοριζόταν.

Μάλιστα σε δημοσιεύματα της εποχής αναφέρεται ότι η ελληνική εφημερίδα Βραδυνή είχε συμμετάσχει στις πιέσεις για να δοθεί το κράνος στον Σον. Η Κορέα είχε απαγκιστρωθεί από την κατοχή της Ιαπωνίας, ενώ μετά από έναν άγριο εμφύλιο είχε χωριστεί σε Βόρεια και Νότια.

Λίγα χρόνια μετά, το 1994, ο Σον δώρισε το κράνος στο Εθνικό Μουσείο της –Νότιας- Κορέας στη Σεούλ και η κορεατική κυβέρνηση ανακήρυττε το κράνος αυτό ως τον 904ο εθνικό θησαυρό της χώρας.

Και μέχρι σήμερα το κορινθιακό κράνος του 6ου αιώνα αποτελεί το μοναδικό δυτικό έκθεμα στο οποίο έχει δοθεί αυτή η τιμητική αναγνώριση και γι’ αυτό στέκεται μόνο του σε μια αίθουσα.

Παρόλο που στον δυτικό κόσμο το όνομα του Σον δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, οι συμπατριώτες του τον αναγνώρισαν από την πρώτη στιγμή ως έναν ήρωα της χώρας που τα είχε βάλει με την ιαπωνική κατοχή. Ο Σον έγινε ο επικεφαλής προπονητής της κορεατικής ομάδας μαραθωνίου και 14 χρόνια μετά το Βερολίνο- αφού η Κορέα απελευθερώθηκε από την Ιαπωνία αλλά και από την αμερικανική και σοβιετική κατοχή- ο Σον καθοδήγησε την ομάδα των αθλητών της Νότιας Κορέας, τους πρώτους που φόρεσαν στις φανέλες τους τα κορεατικά σύμβολα.

Έτρεξαν στον Μαραθώνιο της Βοστώνης του 1950 και ο αθλητής του Χαμ Κι-Γιονγκ κέρδισε την πρώτη θέση.

Συνέχισε να προπονεί τους Κορεάτες μαραθωνοδρόμους για άλλα 42 χρόνια.

Το 1986 κλήθηκε επίσης σε μια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Κάλβερ Σίτι της Καλιφόρνια, όπου στο μνημείο με όλα τα ονόματα των νικητών του Μαραθωνίου άλλαξαν το όνομα και την εθνικότητά του σε κορεατική.

Δύο χρόνια μετά, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ του 1988, ο Σον ήταν ο αθλητής που μπήκε με την ολυμπιακή φλόγα για να ανάψει τον πυρσό και να κηρύξει την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ τριγύρω του 80.000 άνθρωποι τον χειροκροτούσαν όρθιοι.

Λίγο πριν πεθάνει το 2002 είχε πει: «Οι Ιάπωνες μπόρεσαν να σταματήσουν τους μουσικούς μας να παίζουν τα τραγούδια μας.

Μπόρεσαν να σταματήσουν τους τραγουδιστές μας και να σιωπήσουν τους ομιλητές της γλώσσας μας.

Αλλά δεν μπορούσαν να με σταματήσουν να τρέχω». -Πηγή: J. Hyde, Janus-''Ανασκαφή'' -"Μικροί" καθημερινοί... μα Μεγαλοι Άνθρωποι.

Σε μια εποχή που ο "δικαιωματισμος" επ'ωφελεια ολοένα και πιο κυριαρχικά ορίζει τη καθημερινότητα μας. Τη Καλημερα μου🌷

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους