Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΥΟ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ ΠΗΓΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ Ο ΧΑΜΟΣ! 😂 Πραγματικά, δεν περίμενα ποτέ ότι δύο σουβλάκια που πήγα στα παιδιά μου στο ολοήμερο σχολείο θα προκαλούσαν τέτοια αναστάτωση! Διάβασα σχόλια όπως «νεόπλουτη», «επιδεικνύεσαι», Τα παιδιά στην Ελλάδα δεν έχουν να φάνε και εσύ τους πας σουβλάκια », «θα ζηλέψουν τα άλλα παιδιά». Και αναρωτιέμαι πραγματικά: Σε τι σημείο έχουμε φτάσει ως κοινωνία, ώστε μια μητέρα να πρέπει να απολογηθεί επειδή αγόρασε φαγητό στα παιδιά της; Αρχικά, όλα αυτά τα λέτε σε μια μητέρα που έχει παιδί με κοιλιοκάκη! Ένα παιδί που καθημερινά βλέπει τους συμμαθητές του να τρώνε πράγματα που εκείνο δεν μπορεί να φάει.

Που δεν μπορεί να δοκιμάσει ό,τι θέλει, που πρέπει να προσέχει συνεχώς τη διατροφή του και που πολλές φορές χρειάζεται να στερηθεί πράγματα που για τα υπόλοιπα παιδιά είναι αυτονόητα.

Το δικό μου παιδί, λοιπόν, δεν ζηλεύει; Δεν στενοχωριέται όταν βλέπει τα άλλα παιδιά να τρώνε κάτι που εκείνο δεν μπορεί; Και όμως, δεν έχω απαιτήσει ποτέ από κανέναν γονιό να μη δώσει στο παιδί του ένα συγκεκριμένο φαγητό επειδή η δική μου κόρη δεν μπορεί να το φάει! Αντίθετα, προσπαθώ να της μάθω να διαχειρίζεται τη διαφορετικότητά της, να αποδέχεται ότι δεν μπορούμε όλοι να έχουμε ή να κάνουμε τα ίδια πράγματα και να μη στενοχωριέται για τη χαρά των άλλων.

Και πάμε τώρα στο άλλο επιχείρημα, που πραγματικά με ενόχλησε περισσότερο. «Υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν να φάνε». Φυσικά και υπάρχουν οικογένειες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.

Φυσικά και υπάρχουν παιδιά που χρειάζονται στήριξη.

Κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να αμφισβητήσει κάτι τέτοιο! Αλλά ποιος σας είπε ότι οι γονείς των παιδιών στο σχολείο μας δεν έχουν να τους δώσουν φαγητό; Ποιος σας είπε ότι οι συμμαθητές των παιδιών μου ζουν στα όρια της φτώχειας; Γνωρίζετε τις οικογένειες; Γνωρίζετε την οικονομική τους κατάσταση; Γιατί είναι πολύ εύκολο να χρησιμοποιούμε τη φτώχεια ως επιχείρημα για να επιτεθούμε σε κάποιον, χωρίς να γνωρίζουμε την πραγματικότητα! Και μιας και ενδιαφέρεστε τόσο πολύ για τα παιδιά που δεν έχουν να φάνε, γιατί δεν σχολιάζετε και το γεγονός ότι δεν παρέχεται φαγητό σε όλα τα ολοήμερα σχολεία της Ελλάδας; Στο δικό μας σχολείο, όπως και σε άλλα σχολεία της περιοχής μας, δεν παρέχεται σχολικό γεύμα.

Οι γονείς στέλνουμε καθημερινά φαγητό στα παιδιά μας.

Και για να είμαι ξεκάθαρη, εδώ στην περιοχή μας το συγκεκριμένο θέμα έχει συζητηθεί.

Η εικόνα που υπάρχει είναι ότι δεν έχει διαπιστωθεί τέτοια γενικευμένη οικονομική ανάγκη που να καθιστά αναγκαία την παροχή γευμάτων στα ολοήμερα σχολεία μας.

Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι αποκλείεται να υπάρχουν οικογένειες που δυσκολεύονται οικονομικά.

Το πρόγραμμα σχολικών γευμάτων δεν εφαρμόζεται σε όλα τα σχολεία της χώρας.

Υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια και επιλογές σχολικών μονάδων, με στόχο να καλύπτονται και κοινωνικές ανάγκες.

Και προσωπικά θεωρώ ότι θα ήταν πολύ πιο ουσιαστικό να συζητάμε πώς θα μπορούσαν περισσότερα παιδιά να έχουν πρόσβαση σε ένα δωρεάν σχολικό γεύμα, αντί να καταδικάζουμε μια μητέρα επειδή αγόρασε δύο σουβλάκια! Η φτώχεια δεν αντιμετωπίζεται στερώντας από τα υπόλοιπα παιδιά κάτι που οι γονείς τους μπορούν να τους προσφέρουν! Αν πραγματικά ενδιαφερόμαστε για τα παιδιά που έχουν ανάγκη, ας κάνουμε κάτι ουσιαστικό για αυτά.

Ας βοηθήσουμε οικογένειες, ας στηρίξουμε κοινωνικές δομές, ας διεκδικήσουμε καλύτερες παροχές στα σχολεία.

Κάποιοι αφιερώνουν τόσο χρόνο για να γράφουν κακοπροαίρετα σχόλια κάτω από ένα βίντεο με δύο σουβλάκια, αντί να ασχολούνται με το πραγματικό πρόβλημα που οι ίδιοι επικαλούνται! Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δεν αλλάζει η κατάσταση! Γιατί πολλές φορές είναι πιο εύκολο να επιτεθούμε σε αυτόν που έχει τη δυνατότητα να προσφέρει κάτι στο παιδί του, παρά να διεκδικήσουμε να έχουν περισσότερα και τα υπόλοιπα παιδιά! Δεν πρόκειται να αισθανθώ ενοχές επειδή εργάζομαι, επειδή μπορώ να προσφέρω πράγματα στα παιδιά μου ή επειδή μια μέρα αποφάσισα να τους πάω σουβλάκια στο σχολείο! Ούτε πρόκειται να απολογηθώ επειδή τα παιδιά μου χάρηκαν με κάτι τόσο απλό! Τα παιδιά μας πρέπει να μάθουν να χαίρονται με τη χαρά του άλλου, όχι να μεγαλώνουν με την αντίληψη ότι όποιος έχει κάτι πρέπει να το κρύβει για να μη ζηλέψει ο διπλανός του.

Και για να τελειώνουμε... Δεν πήγα με πολυτελές αυτοκίνητο να μοιράσω χαρτονομίσματα στην αυλή του σχολείου! ΔΥΟ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ ΠΗΓΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ! ΔΥΟ! 😂 Αν αυτό είναι πλέον επίδειξη πλούτου, τότε πραγματικά έχουμε χάσει κάθε μέτρο! Ας σταματήσουμε να ενοχοποιούμε τους γονείς για όσα προσφέρουν στα παιδιά τους και ας αρχίσουμε να ενδιαφερόμαστε ουσιαστικά για εκείνα που πραγματικά έχουν ανάγκη. ❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους