Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μακροχρόνιες ενδοκρινολογικές επιπτώσεις των αντικαρκινικών θεραπειών Η σημαντική πρόοδος που έχει επιτευχθεί τις τελευταίες δεκαετίες στη διάγνωση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση των νεοπλασματικών νοσημάτων έχει οδηγήσει σε ουσιαστική αύξηση της επιβίωσης των ασθενών.

Η μεγάλη βελτίωση των ογκολογικών αποτελεσμάτων αναδεικνύει πλέον μια εξίσου σημαντική κλινική πρόκληση: την αναγνώριση και την αντιμετώπιση των μακροχρόνιων επιπλοκών που σχετίζονται με τις αντικαρκινικές θεραπείες. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα») Σταυρούλα (Λίνα) Πάσχου (Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας ΕΚΠΑ) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι μεταξύ αυτών, οι ενδοκρινολογικές διαταραχές κατέχουν ιδιαίτερη θέση, καθώς μπορεί να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας ή ακόμη και αρκετά χρόνια μετά.

Η χημειοθεραπεία, η ακτινοθεραπεία, οι στοχευμένες θεραπείες, οι ορμονικοί παράγοντες και, κυρίως, οι νεότερες μορφές ανοσοθεραπείας μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές σε πολλαπλούς ενδοκρινικούς άξονες.

Οι επιπτώσεις αυτές περιλαμβάνουν πρωτοπαθή ή κεντρικό υποθυρεοειδισμό, θυρεοτοξίκωση, υποφυσιακή ανεπάρκεια, υπογοναδισμό, επινεφριδιακή ανεπάρκεια, οστεοπόρωση, διαταραχές του μεταβολισμού της γλυκόζης και αυξημένο καρδιομεταβολικό κίνδυνο.

Φυσικά και κάθε ογκολογικό χειρουργείο κατά το οποίο αφαιρείται ενδοκρινής αδένας ή οι γονάδες (ωοθήκες, όρχεις) οδηγεί σε σχετική ορμονική ανεπάρκεια.

Η επίδραση των αντικαρκινικών θεραπειών στη γονιμότητα αποτελεί σημαντικό ζήτημα, ιδιαίτερα σε ασθενείς αναπαραγωγικής ηλικίας.

Η έγκαιρη αξιολόγηση του αναπαραγωγικού δυναμικού και η ενημέρωση για τις διαθέσιμες μεθόδους διατήρησης της γονιμότητας αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία της σύγχρονης ογκολογικής φροντίδας.

Η αντιμετώπιση των συγκεκριμένων προβλημάτων προϋποθέτει συστηματική και εξατομικευμένη παρακολούθηση, λαμβάνοντας υπόψη το είδος της νεοπλασίας, την ηλικία του ασθενούς, το θεραπευτικό ιστορικό, την έκθεση σε ακτινοβολία και τη χρήση συγκεκριμένων αντικαρκινικών παραγόντων.

Στις ορμονικές ανεπάρκειες, όπως στον υποθυρεοειδισμό ή στην επινεφριδιακή ανεπάρκεια, συμπληρώνουμε την ορμόνη που λείπει με εξωγενή χορήγηση, για παράδειγμα λεβοθυροξίνης ή υδροκορτιζόνης αντίστοιχα.

Για την υγεία των οστών δίνουμε ασβέστιο, βιταμίνη D και αναλόγως αντι-οστεοπορωτική αγωγή.

Στην περίπτωση υπογοναδισμού ή πρώιμης ωοθηκικής ανεπάρκειας εξετάζουμε την πιθανότητα χορήγησης τεστοστερόνης στους άντρες ή ορμονικής θεραπείας με οιστρογόνα στις γυναίκες.

Η ενσωμάτωση της ενδοκρινολογικής αξιολόγησης στα προγράμματα μακροχρόνιας παρακολούθησης των ανθρώπων από νόσησαν από καρκίνο αναδεικνύεται πλέον ως ουσιαστική διάσταση της σύγχρονης ογκολογικής πρακτικής.

Γιατί δεν αρκεί μόνο να κερδίζουμε χρόνια ζωής.

Σημασία έχει να εξασφαλίζουμε και ποιότητα ζωής. Θα μιλήσω για το σημαντικό αυτό θέμα στο ΙΑΣΩ αύριο Παρασκευή 6 Νοεμβρίου!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους