Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#Tiff67 ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ The Loneliest Man In Town των Tizza Covi & Rainer Frimmel (κριτική: Καλλιόπη Πουτούρογλου) Πώς γίνεται να κατοικείς στην καρδιά της Βιέννης αλλά να ζεις στο δέλτα του Μισισιπή; Ο Al Cook μας συστήνεται από την αρχή, με το ντύσιμο, την κόμμωση, το ακαταμάχητο στυλ του.

Από τη στιγμή που μπαίνει στο υπόγειο στούντιο του σπιτιού του, από τη διακόσμηση του χώρου, τα βινύλια, το παλιό πικάπ, τις αφίσες στους τοίχους.

Αλλά και από το διαμέρισμα στο οποίο λίγο αργότερα θα στήσει το χριστουγεννιάτικο δέντρο του.

Από τον τρόπο που τελετουργικά χτενίζεται, ντύνεται, ανάβει τα κεράκια και ανοίγει τη σαμπάνια του.

Μόνος, σε ένα παλιό κτίριο που έχει αδειάσει από τους ενοίκους του.

Γιατί ο ογδοντάχρονος κιθαρίστας και συνθέτης της μπλουζ, που μεσουρανούσε στα τέλη της δεκαετίας του 60 με 70, γέννημα θρέμμα της Βιέννης που ποτέ δεν εγκατέλειψε, αν και ταγμένος στη μουσική του αμερικάνικου νότου, δεν είναι μόνο ένας ζωντανός θρύλος της βιενέζικης μουσικής σκηνής αλλά και ο μοναχικότερος άνθρωπος στην πόλη. Ή μήπως και όχι; http://cinephilia.gr/index.php/tainies/europa/8406-the-loneliest-man-in-town-ton-tizza-covi-rainer-frimmel-kritiki-kalliopi-poutoyroglou

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους