"Είμαι η πρώτη γυναίκα στην οικογένειά μου που θηλάζει. Και κάποιες μέρες αυτό μοιάζει λιγότερο με το ότι σπάω έναν κύκλο και περισσότερο με το ότι στέκομαι ολομόναχη μέσα σε αυτόν. Οι άνθρωποι που...
"Είμαι η πρώτη γυναίκα στην οικογένειά μου που θηλάζει. Και κάποιες μέρες αυτό μοιάζει λιγότερο με το ότι σπάω έναν κύκλο και περισσότερο με το ότι στέκομαι ολομόναχη μέσα σε αυτόν.
Οι άνθρωποι που αγαπώ δεν καταλαβαίνουν πάντα γιατί συνεχίζω.
Βλέπουν ένα μωρό που θέλει να θηλάσει ξανά και ρωτούν: «Πεινάει πάλι;» Με βλέπουν να απομακρύνομαι για να τη θηλάσω και σκέφτονται πως κάνω τη ζωή μου πιο δύσκολη απ’ όσο χρειάζεται.
Μου λένε πως ένα μπιμπερό θα ήταν πιο εύκολο, πως με χρησιμοποιεί σαν πιπίλα ή πως την κρατάω υπερβολικά πολύ αγκαλιά.
Αυτό που δεν βλέπουν είναι όλα όσα συμβαίνουν κάτω από την επιφάνεια.
Δεν βλέπουν τα αντισώματα που παράγει το σώμα μου για εκείνη.
Δεν βλέπουν τον τρόπο με τον οποίο το γάλα μου αλλάζει καθώς μεγαλώνει.
Δεν βλέπουν την ωκυτοκίνη να βοηθά και τα δύο μας σώματα να χαλαρώσουν μετά από μια δύσκολη στιγμή.
Δεν βλέπουν πως ο θηλασμός μπορεί να βοηθήσει στη ρύθμιση της αναπνοής, της θερμοκρασίας και του μικρού, ανώριμου νευρικού της συστήματος.
Εκείνοι βλέπουν απλώς ένα στήθος.
Εγώ βλέπω θρέψη. Προστασία. Βιολογία.
Αγάπη που γίνεται πράξη, που παίρνει μορφή.
Και θα ήθελα τόσο πολύ να είχα κάποια γυναίκα στην οικογένειά μου που να είχε περάσει από αυτό πριν από εμένα.
Κάποια που θα μπορούσα να πάρω τηλέφωνο όταν πονούσαν οι θηλές μου, όταν αμφέβαλλα για το αν έχω αρκετό γάλα, όταν ένιωθα ότι δεν άντεχα άλλη σωματική επαφή, όταν ήμουν εξαντλημένη και εντελώς μόνη.
Κάποια που θα με κοιτούσε στα μάτια και θα μου έλεγε: «Είναι δύσκολο.
Αλλά δεν αποτυγχάνεις.» Αντί γι’ αυτό, χρειάστηκε να γίνω εγώ αυτό το πρόσωπο για τον εαυτό μου.
Χρειάστηκε να μάθω να εμπιστεύομαι το σώμα μου μέσα σε δωμάτια γεμάτα ανθρώπους που το αμφισβητούσαν.
Να υπερασπίζομαι κάτι τόσο φυσικό απέναντι σε ανθρώπους που είχαν μάθει να το θεωρούν περιττό, άβολο ή παράξενο.
Χαμογέλασα σε σχόλια που με πλήγωσαν περισσότερο απ’ όσο παραδέχτηκα.
Και μετά πήγα στο σπίτι και έκλαψα, ενώ θήλαζα το μωρό μου.
Όμως κάθε φορά που εκείνη κουρνιάζει πάνω μου και ηρεμεί, θυμάμαι γιατί ξεκίνησα.
Ίσως να μην θηλάζω μόνο την κόρη μου.
Ίσως να αλλάζω τον τρόπο με τον οποίο θα μοιάζει η μητρότητα στην οικογένειά μας από εδώ και πέρα.
Ίσως, κάποια μέρα, εκείνη να θηλάσει το δικό της μωρό και να μη χρειαστεί να νιώσει μόνη.
Γιατί θα έχει εμένα.
Το να είσαι η πρώτη είναι μοναχικό.
Αλλά σημαίνει και κάτι ακόμη: σημαίνει ότι κάποια που θα έρθει μετά από εμένα ίσως να μην χρειαστεί να νιώσει μόνη." Πηγή: Breastfeeding Mama Talk Μετάφραση απόδοση: Χανιά: Φίλοι και Υποστηρικτές Μητρικού Θηλασμού #WorldBreastfeedingWeek #breastfeedingjourney #breastmilk #θηλασμός #μητρικό_γάλα #θηλάΖΩ #ΠΕΘ2026 #supportbreastfeeding #WBW2026 #Παγκόσμια_Εβδομάδα_Μητρικού_Θηλασμού #normalizebreastfeeding #υποστήριξημητέρων #δενείσαιμόνη
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους