Άραγε θα πάψει ποτέ να υπάρχει αυτό το όνειρο στο μυαλό κάθε βιβλιοφάγου είτε να δουλέψει σε ένα βιβλιοπωλείο είτε να έχει ένα δικό του; Βέβαια μόνο εύκολο δεν είναι να έχεις μια μικρή επιχείρηση στη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στα αναγνωστικά, θα σου πω πως χθες πράγματι έπιασα το 5ο Blackwater, και μου είχε λείψει τελικά πάρα πολύ ο κόσμος που δημιούργησε ο ΜακΝτάουελ, η οικογένεια Κάσκυ, το Περδίδο, και ΔΕΝΞΕΡΩΓΙΑΤΙ αλλά αυτός ο συγγραφέας πραγματικά μπορεί να υπερνικήσει την επίκτητη διάσπαση προσοχής που με βασανίζει τα τελευταία αρκετά χρόνια λόγω σόσιαλ, χωρίς να γίνεται στην ιστορία κάτι που σου κρατάει την ανάσα γιατί έχει αγωνία.

Απλά λες "άλλο ένα κεφάλαιο" κι ύστερα έχει περάσει μια ώρα και ξέχασες να κλείσεις το θερμοσίφωνο!!! 🤯 Δε θέλω να τελειώσει.

Δε θέλω να τον αφήσω.

Δε ξέρω πώς θα γίνει... Σε ακουστικό, μετά τις "Σταγόνες" ψιλοξεκίνησα χθες το άλλο βιβλίο του Φιστικιού που έχει στο Jukebooks, το "Δύσκολη περίοδος" που είναι και μικράκι, αλλά σήμερα είχα όρεξη για κάτι άλλο, κάτι εντελώς άλλο, και συμπτωματικά έβαλα να παίζει ακόμη μια Ελληνίδα συγγραφέας που ήθελα να δοκιμάσω καιρό, η Ειρήνη Βαρδάκη, με το βιβλίο "Ο εραστής της" και είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ καλό αυτό το βιβλίο.

Τουλάχιστον μέχρι στιγμής.

Εξαιρετική γραφή, αν δεν το διάβαζε και η Βλαντή που καθόλου δε μου ταιριάζει (σόρι, έχω θέμα με το ποιος και πώς διαβάζει το βιβλίο μου, να σκεφτείς προτιμώ σε πολλές περιπτώσεις τη ρομποτική φωνή του readera παρά έναν αξουαλ αφηγητή) θα ήμουν άλλο τόσο ενθουσιασμένη.

Αλλά σχεδόν ούτε αυτό δε με ενοχλεί. Καλημέρα, Παρασκευούλα ζάχαρη, Παρασκευούλα μέλι! (φώτο από pinterest, από κάποιο βιβλιοπωλείο νομίζω στο Εδιμβούργο)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους