Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στη Διναμό Κιέβου των 90s οι προπονήσεις δεν ήταν απλή υπόθεση. Ο Λομπανόφσκι έφτανε τους παίκτες στα όρια τους, εκπαιδεύοντας τους σαν στρατιώτες.

Υπήρχαν ασκήσεις (όπως η "Ανηφόρα του Θανάτου" που γινόταν σε κλίση 18%) στις οποίες κάποιοι από τους παίκτες ξερνούσαν.

Όπως είχε πει κάποτε κι ο Ραλφ Ράνγκνικ που έπαιξε απέναντι τους: "Μετά από μερικά λεπτά αγώνα σταμάτησα να τρέχω και προσπάθησα να μετρήσω τους παίκτες τους για να σιγουρευτώ ότι δεν παίζαμε απέναντι σε 13-14 αντιπάλους." Όταν ο Σεφτσένκο πήγε στη Μίλαν στο τέλος της πρώτης προπόνησης, που περιείχε μόνο τακτική, πλησίασε τον Κοστακούρτα και τον ρώτησε "Συγγνώμη Μπίλι, η κανονική προπόνηση πότε ξεκινάει;". Ο Κοστακούρτα νόμιζε ότι του κάνει πλάκα αλλά ο Ουκρανός όχι απλά μιλούσε σοβαρά αλλά επέστρεψε στο γήπεδο για να κάνει μόνος του ασκήσεις φυσικής κατάστασης.

Τέτοιες μέρες του 1997 εκείνη η φουρνιά της Διναμό πήγε στο Καμπ Νου και κέρδισε την Μπαρτσελόνα με 0-4. Στο πρώτο ημίχρονο το σκορ ήταν ήδη 0-3 με ένα χατ-τρικ του 21χρονου τότε Σεφτσένκο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους