Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η περίφημη επιστολή των Κυπρίων πιστών προς όλους τους ιερείς της Κύπρου, στην οποία ερωτώνται αν αναθεματίζουν ή όχι την Οικουμενιστική Σύνοδο της Κρήτης του 2016.

Ο κόσμος δεν μπορεί πλέον να εξαπατάται από την ιεραρχία.

Πρός τον Αιδεσιμολογιώτατον Πρεσβύτερον … 16 Ιουνίου 2026 Αιδεσιμολογιώτατε πάτερ, Λαμβάνοντας υπόψη ότι τον Μάιο του 2025 η Ιερά Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κύπρου ζήτησε από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πάφου κ.Τυχικό να υπογράψει ομολογία πίστεως, με την οποία θα αποδεχόταν τη λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κρήτης του 2016», μας δημιουργήθηκε σοβαρό ερώτημα σχετικά με το ορθόδοξο φρόνημα των μελών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας μας.

Η λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κρήτης του 2016» περιλαμβάνει το επίσημο κείμενο με τίτλο «Οι σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον» το οποίο επικύρωσε τη Διακήρυξη του Τορόντο του 1950, με τίτλο «Η Εκκλησία, οι εκκλησίες και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» . Η συμμετοχή των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, καθώς και η βάση του διαλόγου με τους αιρετικούς, πραγματοποιούνται με την αποδοχή των αιρετικών προϋποθέσεων της εν λόγω Διακηρύξεως, οι οποίες θεωρούνται υψίστης σημασίας στο προαναφερθέν επίσημο κείμενο . Στα έγγραφα αυτά, τα οποία έγιναν αποδεκτά από την Ιερά Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κύπρου , αλλοιώνεται το δόγμα περί της Εκκλησίας, πλήττοντας ουσιαστικά το Σύμβολο της Πίστεως ( Νικαίας–Κωνσταντινουπόλεως). Παρότι το Σύμβολο της Πίστεως διατηρεί τη διατύπωση «Εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν», ο ορισμός της Εκκλησίας ως δογματικού όρου έχει μεταβληθεί.

Έτσι, η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν ορίζεται πλέον ως το μοναδικό Σώμα του Χριστού, ούτε ταυτίζεται πλέον με τη Μία Εκκλησία του Συμβόλου της Πίστεως.

Τούτο συνάγεται από τις αμφίσημες και αντιφατικές διατυπώσεις του κειμένου «Οι σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον», και εκφράζεται με μεγαλύτερη σαφήνεια στη Διακήρυξη του Τορόντο (1950). Στα δύο αυτά κείμενα, η Εκκλησία του Χριστού, ή η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, νοείται ως μία αόρατη Οικουμενική Εκκλησία (μυστικό σώμα) η οποία περιλαμβάνει όλες τις χριστιανικές ομολογίες που «πιστεύουν στον Κύριο Ιησού Χριστό ως Θεό και Σωτήρα, σύμφωνα με τις Γραφές, και ομολογούν τον Τριαδικό Θεό, Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα, σύμφωνα με το Σύμβολο της Πίστεως» . Επιπλέον, η ενότητά της θεωρείται ότι έχει χαθεί και ότι πρέπει να αποκατασταθεί, ενώ παρουσιάζεται ως μία Εκκλησία υπό κατασκευή/ διαμόρφωση, την οποία οικοδομεί ο Θεός, συγκεντρώνοντας τα τέκνα Του . Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Ορθόδοξη Εκκλησία εντάσσεται στην «αόρατη Οικουμενική Εκκλησία» μαζί με άλλες αιρετικές ομάδες.

Τούτο καθίσταται εμφανές και από το ακόλουθο απόσπασμα: «Οι Εκκλησίες-μέλη αναγνωρίζουν ότι η συμμετοχή στην Εκκλησία του Χριστού είναι ευρύτερη από τη συμμετοχή στο δικό τους εκκλησιαστικό σώμα.

Όλες οι χριστιανικές εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένης και της Εκκλησίας της Ρώμης, υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει πλήρης ταύτιση μεταξύ της συμμετοχής στην Οικουμενική Εκκλησία και της συμμετοχής στη δική τους Εκκλησία.

Αναγνωρίζουν ότι υπάρχουν μέλη της Εκκλησίας εκτός των τειχών της (extra muros) και ότι αυτά ανήκουν, κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο (aliquo modo), στην Εκκλησία, καθώς και ότι υπάρχει Εκκλησία εκτός της Εκκλησίας (ecclesia extra ecclesiam ).» Παρατηρείται ότι επαναπροσδιορίζονται τα όρια της Εκκλησίας και ότι πλέον δεν υφίστανται ούτε αιρετικοί ούτε αιρέσεις.

Τούτο αντιβαίνει στην ορθόδοξη διδασκαλία, σύμφωνα με την οποία μόνον οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί είναι μέλη της Εκκλησίας, ενώ οι αιρετικοί βρίσκονται εκτός Αυτής.

Επιπλέον, το ορθόδοξο δόγμα διδάσκει ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία κατέχει την Αλήθεια και ότι μόνον Αυτή είναι η αληθινή Εκκλησία, σε αντίθεση προς όσα διακηρύσσονται στη Διακήρυξη του Τορόντο, σύμφωνα με την οποία «οι Εκκλησίες (οι χριστιανικές ομολογίες) θα οδηγηθούν προς την Αλήθεια» και ότι «οι Εκκλησίες-μέλη του Παγκοσμίου Συμβουλίου αναγνωρίζουν σε άλλες Εκκλησίες στοιχεία της αληθινής Εκκλησίας». . Όλες αυτές οι αιρέσεις περιλαμβάνονται στο ανάθεμα που εξέδωσε η Σύνοδος της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Διασποράς (ROCOR) τον Αύγουστο του 1983 . Οι δόλιες αυτές διατυπώσεις αποδεικνύουν επίσης ότι στην εγκύκλιο διά της οποίας η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου αποδέχθηκε την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου της Κρήτης του 2016, διατυπώνεται ψευδώς ότι «η Ορθόδοξη Εκκλησία παραμένει η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία και ότι Αυτή κατέχει και διαφυλάσσει το πλήρωμα της Αληθείας» . Αυτή η ψευδοσύνοδος, στην πραγματικότητα, διαστρεβλώνει το δόγμα περί της Εκκλησίας και διαδίδει την εκκλησιολογική αίρεση εντός της Εκκλησίας.

Σύμφωνα με τον ομότιμο καθηγητή Δογματικής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ.Δημήτριο Τσελεγγίδη, η λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κρήτης (2016)» θεσμοθέτησε και εδραίωσε τον Οικουμενισμό, εισάγοντας και προωθώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την εκκλησιολογική σύγχυση στις συνειδήσεις των πιστών.

Η οικουμενιστική σκέψη βρίσκεται σε αντίθεση προς το ορθόδοξο χριστιανικό φρόνημα και την ομολογία της πίστεως.

Κατά συνέπεια, ο οικουμενιστής αποβάλλει την ιδιότητα του Ορθοδόξου Χριστιανού.

Το να είναι κανείς Ορθόδοξος Χριστιανός (πέραν της λήψεως του Μυστηρίου του Βαπτίσματος και των λοιπών Ιερών Μυστηρίων) σημαίνει και την αποδοχή ολόκληρης της διδασκαλίας της Εκκλησίας, συμπεριλαμβανομένης της ορθοδόξου εκκλησιολογίας, η οποία διδάσκει ότι μόνον η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Μία και μοναδική, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, ενώ όσοι βρίσκονται εκτός Αυτής είναι αιρετικοί και στερούνται της σωτηρίας· και ότι, προκειμένου να σωθούν, οφείλουν να ενωθούν με την Ορθόδοξη Εκκλησία· διαφορετικά παραμένουν εκτός του Χριστού.

Οι προαναφερθείσες εκκλησιολογικές αιρέσεις, όπως η θεωρία των κλάδων, η θεωρία των ατελών εκκλησιών και η θεωρία της αοράτου εκκλησίας, έχουν καταδικασθεί ως αιρέσεις τόσο από τους Πατέρες όσο και από τις Ιερές Συνόδους της Εκκλησίας . Αιδεσιμολογιώτατε, Η Ε΄ Οικουμενική Σύνοδος, διά του ΙΑ΄ Αναθέματος, ορίζει: «Εἴ τις οὐκ ἀναθεματίζει Ἄρειον, Εὐνόμιον, Μακεδόνιον, Ἀπολινάριον, Νεστόριον, Εὐτυχῆ καὶ Ὠριγένην, σὺν τοῖς ἀσεβέσιν αὐτῶν συγγράμμασι, καθώς και όλους τους λοιπούς αιρετικούς που έχουν ήδη καταδικασθεί και αναθεματισθεί από την Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία και από τις τέσσερις προαναφερθείσες Αγίες Συνόδους, καθώς επίσης και όλους εκείνους που συμμερίσθηκαν ή συμμερίζονται τις απόψεις τους ή που επιμένουν μέχρι τέλους στην ίδια ασέβεια με τους προαναφερθέντες αιρετικούς, ας είναι ανάθεμα» . Κατά το παράδειγμα του ΙΑ΄ Αναθέματος, το οποίο διακηρύσσει ότι όσοι δεν αναθεματίζουν τις αιρέσεις που έχουν αναθεματισθεί από τις Συνόδους είναι ανάθεμα, έτσι και εμείς, το ορθόδοξο ποίμνιο, επιθυμούμε να σας ερωτήσουμε εάν η Υμετέρα Αἰδεσιμολογιότης αναθεματίζει μαζί με εμάς τα αιρετικά κείμενα της λεγομένης «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας» της Κρήτης (2016). Η διακήρυξη αυτού του αναθέματος θα αποτελέσει την ομολογία πίστεως διά της οποίας θα σας αναγνωρίσουμε ως Ορθόδοξο Ποιμένα μας και θα συμμετέχουμε στις ιερές ακολουθίες που τελείτε.

Σύμφωνα με τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά, η σιωπή σε καιρό αιρέσεως αποτελεί το τρίτο είδος αθεΐας . Εμείς ελπίζουμε ότι θα απαντήσετε στην παρούσα επιστολή και θα ομολογήσετε την Ορθοδοξία έναντι της εκκλησιολογικής αιρέσεως.

Διαφορετικά, η σιωπή Σας θα καταστεί οδός διά της οποίας η αίρεση θα επεκτείνεται εντός της Εκκλησίας και θα θέτετε τον εαυτό σας εκτός της Εκκλησίας του Χριστού.

Εμείς επιθυμούμε να υπακούμε στους επισκόπους και ποιμένες μας, αλλά αυτοί οφείλουν να είναι φύλακες της πίστεως μας.

Διαφορετικά, η υπακοή σε αδιάφορους, αιρετικούς ή αθέους ποιμένες θα σήμαινε και τη δική μας έξοδο από την Εκκλησία του Χριστού. Αναμένουμε την απάντηση της Ὑμετέρας Αἰδεσιμολογιότης. Ασπαζόμεθα την δεξιάν, Με όλη μας την εν Χριστώ αγάπη,

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους