Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΓΡΙΒΑ Και οι υπεκφυγές του ΑΚΕΛ από την ουσία των ζητημάτων.

Όταν ήρθαν στο φως δημοσιεύματα που αφορούσαν διασυνδέσεις του ΑΚΕΛ με τις Μυστικές Υπηρεσίες της Σοβιετικής Ένωσης, την περιβόητη Κα Γκε Μπε (KGB), που περιλάμβαναν και αναφορές για σημαντικά χρηματικά ποσά που η υπηρεσία αυτή κατέβαλλε στο κυπριακό κόμμα, ήταν φυσικό να δημιουργηθούν σοβαρά ερωτήματα στην κοινωνία.

Ο απλός πολίτης δικαιούται να γνωρίζει, αν οι πληροφορίες αυτές ευσταθούν, ποια ήταν η φύση των συναλλαγών και, κυρίως, ποια ήταν τα ανταλλάγματα που πρόσφερε το ΑΚΕΛ προς την ξένη αυτή μυστική υπηρεσία για τα μεγάλα χρηματικά ποσά που έπαιρνε.

Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό και απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις από το κόμμα.

Και ενώ η κοινωνία ανάμενε κάποια ανακοίνωση από το ΑΚΕΛ, που ποτέ δεν ήρθε, το διαδίκτυο κατακλείστηκε από αναρτήσεις ισχυρισμών, οι οποίοι, καμιά σχέση δεν έχουν με το θέμα της συζήτησης.

Και σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, που συνοδεύονται και από φωτογραφία ενός υποτιθέμενου βρετανικού εγγράφου, ο αρχηγός της ΕΟΚΑ, Γεώργιος Γρίβας – Διγενής, είναι ο άνθρωπος που πρόδωσε τον υπαρχηγό του Γρηγόρη Αυξεντίου, στους Βρετανούς.

Η χρονική συγκυρία αυτής της δημοσιοποίησης όμως, προκαλεί εύλογους προβληματισμούς.

Δύσκολο να αληθεύει.

Μήπως, κάποιοι, έβαλαν σε εφαρμογή τα διδάγματα του Μπολσεβίκου Βλαντίμιρ Λένιν για το «ψέμα» και τον «έλεγχο» των μαζών; Ας θυμηθούμε όμως πρώτα ορισμένα ιστορικά δεδομένα.

Από το 2012, η βρετανική κυβέρνηση άρχισε να αποδεσμεύει, και να παραδίδει στη δημοσιότητα, απόρρητα αποικιακά αρχεία του Foreign Office, που αφορούσαν την Κύπρο και τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ.

Τα έγγραφα αυτά αποκάλυπταν σημαντικές πτυχές της βρετανικής αποικιακής πολιτικής και δράσεις του αγώνα της ΕΟΚΑ.

Ακολούθησαν εκτενείς δημοσιογραφικές έρευνες και δημοσιεύσεις που έφεραν στο φως ενδιαφέροντα στοιχεία.

Ανάμεσα στους ερευνητές, θυμάμαι ιδιαίτερα τη Φανούλα Αργυρού, ερευνήτρια δημοσιογράφο με έδρα το Λονδίνο, η οποία μελέτησε συστηματικά το συγκεκριμένο αρχειακό υλικό και παρουσίασε μέσα από δημοσιεύσεις της σημαντικά ευρήματα, αρκετά από τα οποία φιλοξενήθηκαν και από την Cyprus Mail.

Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα που σχετίζονται με το έγγραφο που αναφέρει τη φερόμενη προδοσία του Γρίβα. 1. Πώς εξηγείται το ό,τι, ένα τόσο σημαντικό, υποτιθέμενο, έγγραφο, το οποίο ανέτρεπε όσα γνωρίζουμε για μία από τις σημαντικότερες στιγμές της πρόσφατης ιστορίας μας, δεν είχε απασχολήσει τη δημοσιότητα τα προηγούμενα 15 χρόνια; Πώς και εμφανίζεται τώρα, σε μια περίοδο κατά την οποία το ΑΚΕΛ βρίσκεται αντιμέτωπο με σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τις φερόμενες σχέσεις του με την KGB; 2. Ποιο θα μπορούσε να είναι το κίνητρο του Γρίβα να προδώσει τον στενότερο συνεργάτη του, τον άνθρωπο που αποτελούσε τη δεύτερη σημαντικότερη φυσιογνωμία της οργάνωσης; Και μάλιστα γνωρίζοντας ότι η αποκάλυψη της θέσης του θα μπορούσε να οδηγήσει στον θάνατό του; 3. Γιατί τους ισχυρισμούς, περί προδοσίας του Γρίβα, δεν δημοσίευσε κανένα έγκυρο ΜΜΕ και περιορίστηκε σε περίεργες αναρτήσεις αγνώστων στο FB και Instagram? 4. Εάν το συγκεκριμένο έγγραφο υπήρχε πράγματι στα αρχεία του Foreign Office, πώς εξηγείται το ότι δεν εντοπίστηκε, σε μια έστω, από τις πολυάριθμες ενδελεχείς έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στα αρχεία αυτά επί τόσα χρόνια; 5. Έχει επιβεβαιωθεί η γνησιότητα του εγγράφου; Έχει εντοπιστεί η ακριβής αρχειακή του προέλευση, ο αριθμός καταχώρισης και το πλήρες περιεχόμενό του; Κοιτάζοντάς το προσεκτικά, είναι τεχνιτά οξυδομένο και ακόμη και η εξωτερική του εμφάνιση δημιουργεί ερωτήματα που χρειάζονται τεχνική εξέταση και τεκμηριωμένη απάντηση.

Δεν είναι δυνατόν ένας τόσο βαρύς ιστορικός ισχυρισμός να υιοθετείται αβασάνιστα, μόνο και μόνο επειδή συνοδεύεται από μια φωτογραφία υπόπτου εγγράφου στο διαδίκτυο. Ο Γεώργιος Γρίβας – Διγενής υπήρξε ο ιδρυτής, ο ηγέτης και ιθύνων νους της ΕΟΚΑ και μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα.

Η ιστορική του διαδρομή, οι επιλογές του, οι πολιτικές του αντιλήψεις και οι πράξεις του δικαιούνται ασφαλώς να εξετάζονται και να κρίνονται από τους ιστορικούς.

Αυτό που έγινε όμως, είναι εντελώς διαφορετικό από την απόδοση μιας τόσο σοβαρής κατηγορίας χωρίς κανένα αδιάσειστο στοιχείο.

Η ιστορία δεν είναι ιδιοκτησία κανενός κόμματος.

Ούτε μπορεί να χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την εξυπηρέτηση πρόσκαιρων πολιτικών και κομματικών σκοπιμοτήτων.

Είναι επισης ιδιαίτερα λυπηρό να βλέπουμε την ιστορική μνήμη να μετατρέπεται σε πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης, με ισχυρισμούς που μπορούν να δηλητηριάσουν ακόμη περισσότερο τις εμφύλιες σχέσεις μεταξύ των Κυπρίων.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, το αρχικό ερώτημα εξακολουθεί να περιμένει απάντηση: Ποιες ακριβώς ήταν οι σχέσεις του ΑΚΕΛ με την KGB; Γιατί καταβλήθηκαν όλα αυτά τα χρηματικά ποσά προς το κόμμα, για ποιον σκοπό και με ποια ανταλλάγματα; Γιατί το ΑΚΕΛ παραμένει σιωπηλό; Αυτό είναι το ζήτημα που οφείλει να απασχολήσει το ΑΚΕΛ και την κοινωνία και για το οποίο απαιτούνται συγκεκριμένες απαντήσεις και τεκμήρια.

Δεν αρκεί η σιωπή και η έντεχνη μετατόπιση της δημόσιας συζήτησης σε άλλα, άσχετα ιστορικά ζητήματα, είναι εντελώς απαράδεχτη.

Και όσοι σήμερα αναπαράγουν τον ισχυρισμό ότι ο Διγενής πρόδωσε τον Αυξεντίου, έχουν και αυτοί τη νομική ευθύνη: να παρουσιάσουν τα πρωτότυπα στοιχεία που τον τεκμηριώνουν.

Διαφορετικά, γίνονται φορείς μιας σκόπιμης και σοβαρής διαστρέβλωσης της ιστορίας.

Η ιστορία απαιτεί σεβασμό, έρευνα και αποδείξεις.

Δεν μπορεί να γίνεται εργαλείο για κομματικές σκοπιμότητες, επιλεκτικές αναγνώσεις και εύκολες διαβολές.

Γιατί η ιστορική αλήθεια δεν αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες κανενός κόμματος.

Και δεν μπορεί να ξαναγραφτεί με αναρτήσεις στο διαδίκτυο. Στα αριστερά κάτω: Το έμβλημα της KBG και δεξιά ο τότε ΓΓ του ΑΚΕΛ Εζεκιας Παπαιωάννου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους