Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όσοι ήταν τακτικοί αναγνώστες του, ήταν φανατικοί. Όσοι τον διάβαζαν περιστασιακά, κατέληγαν να γίνουν κι εκείνοι… τακτικοί (άρα και φανατικοί). Ακόμα κι εκείνοι όμως που προτιμούσαν άλλες πηγές για την ενημέρωσή τους το παραδέχονταν: Ο «Φίλαθλος» δεν ήταν μια εφημερίδα σαν όλες τις άλλες…δεν προκαλούσε αίσθηση μονάχα με πρωτοσέλιδα του τύπου «έβγαλε πεζοδρόμιο την Κυρία» (την επομένη του θριάμβου του Παναθηναϊκού επί της Γιουβέντους- φώτο). Με ανατρεπτικές αρθρογραφίες, χιουμοριστικές στήλες όπως του Γιώργου Γεωργίου και πένες επιπέδου του τεράστιου Ηλία Μπαζίνα.

Με πρωτοποριακές στήλες που έγραψαν τη δική τους ιστορία όπως ο «Αποδυτηριάκιας». Υπάρχει και η περιβόητη ιστορία με τον Βασίλη Καραντινίδη.

Επί οκταετία πρόεδρος του Πανσερραϊκού (1988-96) υπήρξε από τις χαρακτηριστικότερες φυσιογνωμίες του ελληνικού ποδοσφαίρου της εποχής.

Σύμφωνα με τον ίδιο, είχε φτάσει μια ανάσα από την απόκτηση του Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ (πριν ο Βούλγαρος εξελιχθεί στον σταρ που έφτασε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ). Σε κάποια αναφορά του λοιπόν στον διοικητικό ηγέτη του Πανσερραϊκού ο «Φίλαθλος» το είχε παρατραβήξει.

Είχε αφήσει να εννοηθεί ότι συνδέεται με τη χρήση ουσιών.

Κάτι που προκάλεσε -όπως είναι εύλογο- την αντίδραση του Καραντινίδη.

Και ξεκίνησε μια δικαστική διαμάχη μεταξύ των δυο πλευρών, στην οποία ο πρόεδρος εντέλει δικαιώθηκε.

Έτσι, βάσει του νόμου περί Τύπου, ο «Φίλαθλος» ήταν υποχρεωμένος να διορθώσει το σφάλμα του.

Να προχωρήσει (όπως συμβαίνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις) σε επανορθωτική δημοσίευση.

Μόνο που και αυτή έμελλε να την κάνει με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Με Αποδεικνύοντας λοιπόν ότι την έννοια «τρολάρισμα» την είχε ανακαλύψει ο ίδιος πολύ πριν την ανακαλύψουμε οι υπόλοιποι, επί μήνες δέσποζε στην τελευταία σελίδα του με μεγάλα γράμματα η φράση: «Δεν είναι χασικλής ο Καραντινίδης»! Επος…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους