Original Post

Πλήρες Κείμενο:

✒️Για την Επανάσταση των Νέγκρων (1898) Στις 6 Νοεμβρίου 1898, στη νήσο Νέγκρος των Φιλιππίνων, οι Νεγκρέσες, ο λαός του νησιού, εκδίωξαν τις ισπανικές δυνάμεις και ίδρυσαν τη Δημοκρατία της Νέγκρος.

Η εξέγερση αυτή αποτέλεσε μέρος του ευρύτερου Φιλιππινιακού Αγώνα Ανεξαρτησίας κατά της Ισπανίας.

Η οικονομία του νησιού βασιζόταν κυρίως στην καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου, με μεγάλες εκτάσεις να ανήκουν σε μεγαλοτσιφλικάδες.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι Φιλιππίνες είχαν περάσει πάνω από 300 χρόνια υπό ισπανική αποικιοκρατία. Η Δημοκρατία της Νέγκρος υπήρξε σύντομη: κράτησε λίγους μόνο μήνες, καθώς η αμερικανική επέμβαση οδήγησε στην κατάληψη του νησιού και την αντικατάσταση της ισπανικής κυριαρχίας από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Η νέα φάση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Φιλιππινέζων διήρκεσε από το 1899 έως το 1902, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες εδραίωσαν πλήρως τον έλεγχό τους στη χώρα, επιβάλλοντας κατοχή που διήρκεσε περίπου 50 χρόνια.

Η ηγεσία της επανάστασης στη νήσο Νέγκρος περιλάμβανε κυρίως τον Ανιθέτο Λάκσον και τον Χουάν Αρανέτα, οι οποίοι ήταν οι ίδιοι τσιφλικάδες.

Αυτοί συντόνισαν τις τοπικές δυνάμεις και οργάνωσαν την παράδοση των ισπανικών στρατευμάτων.

Παρά την καθοριστική συμμετοχή των αγροτών και εργατών γης, η ηγεσία φρόντισε να διασφαλίσει την κυριαρχία των τσιφλικάδων, με αποτέλεσμα οι εργάτες να αποκτήσουν την ελευθερία από την Ισπανική κατοχή χωρίς ουσιαστική αλλαγή στη θέση τους στην κοινωνία.

Παρόλα αυτά, η Επανάσταση της Νήσου Νέγκρος αποτέλεσε μία από τις πρώτες επιτυχημένες προσπάθειες τοπικής απελευθέρωσης από τους αποικιοκράτες.

Στον αγώνα κατά των Ηνωμένων Πολιτειών που ακολούθησε, πρωτοστάτησαν οι αγρότες και οι εργάτες γης, ενώ οι τσιφλικάδες, στην πλειοψηφία τους, κρατούσαν στάση αναμονής.

Με αυτόν τον τρόπο, διασφάλισαν τόσο τη γη τους όσο και τον κοινωνικό και οικονομικό έλεγχο τους, παρά την αμερικανική κατοχή.

Μετά το 1902, η στρατιωτική φάση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα τερματίστηκε, αλλά οι Φιλιππινέζοι συνέχισαν την αντίσταση με ανταρτοπόλεμο και τοπικές εξεγέρσεις.

Η αντίσταση ήταν περιορισμένη σε μέγεθος και οργάνωση, αλλά διατήρησε το πνεύμα του αγώνα για ανεξαρτησία.

Σημαντικό ρόλο έπαιξαν τοπικοί ηγέτες και πρώην επαναστάτες, οργανώνοντας μικρές επαναστατικές ομάδες. Τον Δεκέμβριο του 1941, η Ιαπωνία εισέβαλε στις Φιλιππίνες, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας άγριας κατοχής που κράτησε έως το 1945.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο ανταρτοπόλεμος των Φιλιππινέζων συνεχίστηκε, αντιστεκόμενος στον νέο, τρίτο κατά σειρά κατακτητή της χώρας.

Το 1945, οι Ιάπωνες εκδιώχθηκαν από τις συμμαχικές δυνάμεις υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Μετά την απελευθέρωση, οι Φιλιππίνες παρέμειναν υπό προσωρινή αμερικανική διοίκηση, μέχρι την τυπική ανεξαρτησία τους στις 4 Ιουλίου 1946.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους