🔴Το μεγάλο μυστικό του βλάκα και το μεγαλείο της αλαζονείας του! «Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό του βλάκα;» ρώτησαν κάποτε τον κύριο Κόινερ. «Τι είναι αυτό που τον κάνει τόσο ακατανίκητο, τόσο...

Πλήρες Κείμενο:

🔴Το μεγάλο μυστικό του βλάκα και το μεγαλείο της αλαζονείας του! «Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό του βλάκα;» ρώτησαν κάποτε τον κύριο Κόινερ. «Τι είναι αυτό που τον κάνει τόσο ακατανίκητο, τόσο επικίνδυνο και, συχνά, τόσο απελπιστικά επιτυχημένο;» Ο κύριος Κόινερ σκέφτηκε για λίγο.«Το μεγάλο μυστικό του βλάκα; Χμ… Ίσως το γεγονός ότι δεν του περνά ποτέ από το μυαλό πως μπορεί να έχει άδικο.

Κι αν, από κάποιο ατύχημα της σκέψης, γεννηθεί μέσα του έστω και μια μικρή αμφιβολία, σπεύδει να την εξαφανίσει.

Πριν προλάβει να του χαλάσει τη βεβαιότητα». Αυτός βλάκας; Ποτέ των ποτών! Οι άλλοι είναι.

Πάντα οι άλλοι.

Και κάπως έτσι, χωρίς να τον ταλαιπωρούν η αυτογνωσία, η αμφιβολία και άλλες τέτοιες περιττές διανοητικές πολυτέλειες, πορεύεται με την αυτοπεποίθηση του παντογνώστη και τη συμπεριφορά του αλάθητου.Δεν χρειάζεται να γνωρίζει.

Αρκεί να νομίζει.

Δεν χρειάζεται να αποδεικνύει.

Αρκεί να διακηρύσσει.

Και, κυρίως, δεν χρειάζεται να σκέφτεται, αφού έχει ήδη αποφασίσει ότι σκέφτεται καλύτερα από όλους! Το εντυπωσιακό, βεβαίως, είναι ότι συχνά βρίσκει και θαυμαστές.

Πρόθυμους να χειροκροτήσουν την κάθε του ανοησία, να βαφτίσουν το θράσος του δυναμισμό και την αλαζονεία του ηγετική ικανότητα.Έτσι χτίζονται ολόκληρες μικρές αυλές μεγαλείου, με αυτοανακηρυγμένους ηγέτες, αυλοκόλακες και χειροκροτητές.

Το μόνο που απουσιάζει είναι η σοβαρότητα.

Αλλά ποιος τη χρειάζεται όταν περισσεύει η έπαρση; Και αν ο συγκεκριμένος τύπος ανθρώπου αποκτήσει και κάποιο αξίωμα, έστω και μικρό, τότε αρχίζουν τα πραγματικά θαύματα.

Η μετριότητα αποκτά ύφος αυθεντίας, η ασχετοσύνη μοιράζει μαθήματα και η προσωπική ματαιοδοξία παρουσιάζεται περίπου ως κοινωνική προσφορά.Το πιο απολαυστικό, ωστόσο, είναι ότι όσο περισσότερο εκτίθεται τόσο περισσότερο κορδώνεται.

Κι όσο περισσότερο προκαλεί τη θυμηδία, τόσο περισσότερο αισθάνεται δικαιωμένος.

Διότι υπάρχει κάτι πραγματικά ακατανίκητο στον άνθρωπο που δεν καταλαβαίνει ότι οι άλλοι γελούν μαζί του και όχι με τα αστεία του.Και κάπως έτσι η βλακεία, από προσωπικό μειονέκτημα, μετατρέπεται σε δημόσιο πρόβλημα.

Ιδίως όταν αποκτά εξουσία και την ψευδαίσθηση ότι δικαιούται και τον σεβασμό που δεν κατάφερε ποτέ να κερδίσει. Υ.Γ. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα που μας απασχόλησαν εσχάτως όχι μόνο δεν είναι τυχαία, αλλά θα μπορούσε να θεωρηθεί και επιστημονική επιβεβαίωση της θεωρίας! Βεβαίως, δεν θα διανοούμασταν ποτέ να φωτογραφίσουμε συγκεκριμένα πρόσωπα.

Άλλωστε, γιατί να τους στερήσουμε τη χαρά να αναγνωρίσουν μόνοι τους τον εαυτό τους; Κι αν κάποιοι ενοχληθούν, ακόμη καλύτερα.

Θα είναι ίσως η πρώτη φορά που θα αποδείξουν ότι κατάλαβαν κάτι!Το πραγματικό πρόβλημα, πάντως, δεν είναι ότι υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι.

Είναι ότι ενίοτε αποκτούν αξιώματα, συγκροτούν αυλές και περιμένουν από την κοινωνία να τους απονείμει και παράσημο ευφυΐας.Και το ακόμη χειρότερο; Υπάρχουν πάντα κάποιοι πρόθυμοι να τους το καρφιτσώσουν στο πέτο!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους