Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν έπρεπε να κρύβεις αυτά που αγαπούσες... Τα nerds των 80s και 90s.

Χθες, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, η δασκάλα μίλησε στα παιδιά για το bullying.

Όπως είναι φυσικό, γύρισαν στο σπίτι με απορίες και πολλές ερωτήσεις.

Η συζήτηση μαζί τους με έκανε να σκεφτώ τα δικά μας σχολικά χρόνια και εκείνα τα παιδιά που αποκαλούσαν «φυτά» και «σπασίκλες». Μπορεί να διάβαζαν πολύ, να ασχολούνταν με τους υπολογιστές και τα videogames ή απλώς να είχαν διαφορετικά ενδιαφέροντα.

Και πολλές φορές, αυτό ήταν αρκετό για να γίνουν στόχος.

Πειράγματα, κοροϊδίες, προσβολές, αποκλεισμός από την παρέα.

Τότε όλα αυτά τα περνούσαμε για πλάκα.

Μεγαλώσαμε με την ιδέα ότι έπρεπε απλώς να μάθεις να τα αντέχεις.

Το bullying δεν είναι κάτι καινούργιο.

Απλώς τότε δεν μιλούσαμε τόσο ανοιχτά γι' αυτό και αντιμετωπίζαμε τέτοιες συμπεριφορές σαν κάτι φυσιολογικό.

Και όσοι δεν συμμετείχαμε σε αυτές τις κοροϊδίες, πόσες φορές άραγε τις βλέπαμε να συμβαίνουν χωρίς να κάνουμε τίποτα; Ίσως να φοβόμασταν ότι θα γινόμασταν κι εμείς στόχος, ίσως πάλι να τα θεωρούσαμε όλα αυτά μέρος της σχολικής ζωής.

Δεν είναι εύκολο να το παραδεχτείς σήμερα, αλλά πολλές φορές η σιωπή μας άφηνε τα πράγματα να συνεχίζονται.

Μεγαλώνοντας, πιστεύω ότι αρκετοί καταλάβαμε πόσο άδικο ήταν να κοροϊδεύεις κάποιον επειδή είχε άλλα ενδιαφέροντα ή δεν ταίριαζε με τους υπόλοιπους.

Πόσα παιδιά απομονώθηκαν ή ντράπηκαν να μιλήσουν για όσα τους άρεσαν, μόνο και μόνο για να μη στιγματιστούν.

Έχει ενδιαφέρον, πάντως, το πώς άλλαξαν τα πράγματα.

Τα videogames, οι υπολογιστές, τα κόμικς και όσα κάποτε θεωρούνταν περίεργα, σήμερα είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Αποτελούν μια ολόκληρη κουλτούρα που ενώνει εκατομμύρια ανθρώπους.

Κι αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Προσωπικά, πιστεύω ότι τα πράγματα έχουν βελτιωθεί.

Μιλάμε περισσότερο για το bullying και υπάρχει μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση.

Δεν σημαίνει, βέβαια, ότι το πρόβλημα εξαφανίστηκε.

Σήμερα υπάρχει και το διαδίκτυο, που από τη μία μπορεί να σε φέρει κοντά με ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα, από την άλλη όμως μπορεί να κάνει την κοροϊδία ακόμη πιο δύσκολη για ένα παιδί.

Τουλάχιστον στην εποχή μας, όλα αυτά τελείωναν όταν χτυπούσε το κουδούνι για το σχόλασμα.

Δεν ξέρω αν εμείς ήμασταν πιο σκληροί ή αν απλώς τότε κανείς δεν έδινε την ίδια σημασία σε αυτά τα πράγματα.

Ξέρω μόνο ότι κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να ντρέπεται γι' αυτά που αγαπά. Πόσοι από εμάς κρύψαμε τότε αυτά που πραγματικά μας άρεσαν; #RetroGaming1985 #Nostalgia #90sKid #Bullying #GamingCulture

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους