Στη νέα του μνημειώδη έκθεση "People Power" που φιλοξενείται αυτές τις μέρες στο Μουσείο Μπενάκη, ο φακός του δημιουργού, παραδίδει μαθήματα υπαρξιακής αποδόμησης, κατορθώνοντας να απαθανατίσει την...
Στη νέα του μνημειώδη έκθεση "People Power" που φιλοξενείται αυτές τις μέρες στο Μουσείο Μπενάκη, ο φακός του δημιουργού, παραδίδει μαθήματα υπαρξιακής αποδόμησης, κατορθώνοντας να απαθανατίσει την απόλυτη απουσία εσωτερικού κόσμου και να τη μετατρέψει σε υψηλή τέχνη.
Εκεί που ο Χέλμουτ Νιούτον χρησιμοποιούσε το ασπρόμαυρο για να αναδείξει τη δύναμη, τον ερωτισμό και την επιβλητική κυριαρχία των μοντέλων του, ο έλληνας μετρ του κλειστού κλείστρου χρησιμοποιεί ακριβώς τις ίδιες τονικότητες για να αναδείξει το απόλυτο, ανοϊκό σχεδόν, κενό σκέψης.
Η γεωμετρία του κάδρου είναι αριστουργηματική· το φως πέφτει πλέριο στο πρόσωπο, που καταφέρνει να φωτίσει το περίγραμμα χωρίς να συναντήσει την παραμικρή αντίσταση από κάποια εσωτερική σπίθα ή πνευματική ανησυχία.
Είναι μια αμίμητη εικαστική καταγραφή της «αβάσταχτης ελαφρότητας του είναι». Οι αρετές του φωτογράφου ξεδιπλώνονται στη διαχείριση της έκφρασης.
Εκεί που ένας λιγότερο έμπειρος καλλιτέχνης θα πάσχιζε να εντοπίσει βάθος, ο δημιουργός αγκαλιάζει την επιφάνεια, αφήνοντας τον θεατή να επικεντρώσει στο βλέμμα του πορτρέτου του, που μετεωρίζεται ράθυμα στο σκοτεινό μεταίχμιο μιας αβυσσαλέας νοητικής κενότητας και μιας σχεδόν κτηνώδους αλαζονείας.
Ο φωτογράφος, ως μαέστρος της αποπολιτικοποιημένης αφέλειας, παγώνει στον χρόνο αυτή τη μοναδική στιγμή όπου η ανθρώπινη έκφραση αποσυνδέεται πλήρως από οποιαδήποτε εγκεφαλική λειτουργία, αφήνοντας πίσω της μόνο ένα γλυκό, σχεδόν παιδικό, το λές και χαζό, μειδίαμα. Είναι ένα πορτρέτο-σταθμός που τίμησε και ο Πρωθυπουργός φωτογραφιζόμενος δίπλα του. Αλλά για στάσου, αυτοί μοιάζουνε...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους