Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Aχ, πού σαι, νιότη, πού δειχνες, πως θα γινόμουν άλλος» 🔴1941 Από τη Γαύδο δραπετεύει ομάδα από 7 εξόριστους κομμουνιστές.

Ανάμεσά τους ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΣΤΡΙΓΚΟΣ και ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ.

Απ΄το αρχείο μου ξετρύπωσα αυτή τη φωτογραφία, από την «εθιμοτυπική» επίσκεψη του Βαφειάδη στα γραφεία του ΚΚΕ, μην πουν οι κακές γλώσσες ότι αγνόησε το κόμμα.

Διακρίνονται από αριστερά: Γράψας, Γεωργίου, Στρίγκος (με την πλάτη), Βαφειάδης, Ρούσσος, Ανδρουλάκης, Θεοδωράκης, Καλούδης, Χαλβατζής, Φλωράκης, Τρικαλλινός, Τσολάκης. 🔴Όσο για τον Μάρκο Βαφειάδη «Στην υγειά μας σύντροφοι» αλλά, μέχρι εκεί.

Μετά τα πολλά μέσα - έξω, την έκανε και πάλι ο Βαφειάδης και πήγε στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ όπου τον περίμενε ο Αντρέας με λαγούς και πετραχήλια για φιλόδοξη καριέρα.

Ερχόμενος το 1983 στην Ελλάδα, μετά από τόσες φράξιες και διαγραφές, είχε κάνει τις επιλογές του, πήγε καρφωτός στο ΠΑΣΟΚ και ξερό ψωμί! ΔΟΞΑΣΤΕ με. Όχι ακριβώς ξερό αλλά, πασπαλισμένο με αξιώματα και βουλευτιλίκια χρώματος πρασίνου.

Τι, το χρώμα θα κοιτάζαμε τώρα... 🔴Τον Μάιο του 1984 μετείχε ως τιμητικός προσκεκλημένος στο πρώτο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και σε επίσημη εκδήλωση στο Πεντάγωνο, του απονεμήθηκε ο βαθμός του αντιστρατήγου του Ελληνικού Στρατού.

Τέτοιες τιμές και δόξες δεν μπορούσε να του τάξει το ΚΚΕ, πέρα από τη συνέχιση του αγώνα που, στο κάτω κάτω, τα στερνά θα τιμούσαν και τα πρώτα! Παρ΄όλα αυτά και με τον πράσινο μανδύα του ΠΑΣΟΚ, συνέχιζε να αυτοπροσδιορίζεται ως κομμουνιστής. 🔴«Xτες και σήμερα ίδια κι όμοια, χρόνια μπρος, χρόνια μετά... H ύπαρξή σου σε σκοτάδια όλο πηχτότερα βουτά.

Tάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος; Aχ, πού σαι, νιότη, πού δειχνες, πως θα γινόμουν άλλος»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους