* Ελευθερία του τύπου Είμαι Βρυξέλλες και συμμετέχω (04-05/11) στη συνεδρίαση της διακοινοβουλευτικής επιτροπής που συζητά στο ευρωκοινοβούλιο την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κανονισμού για την Ελευθερία...
* Ελευθερία του τύπου Είμαι Βρυξέλλες και συμμετέχω (04-05/11) στη συνεδρίαση της διακοινοβουλευτικής επιτροπής που συζητά στο ευρωκοινοβούλιο την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κανονισμού για την Ελευθερία του Τύπου - European Media Freedom Act (EMFA). Παρόλο που η Ελλάδα έχει νομοθετήσει τα βασικά σημεία που χρειάζονταν για την εφαρμογή του κανονισμού EMFA, εξακολουθεί να είναι ουραγός στην ΕΕ ως προς την ελευθερία του Τύπου: ✅ Βρίσκεται στην 86η (από τις 180) θέση παγκοσμίως στον δείκτη των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα για το 2026.
Η θέση αυτή είναι καλύτερη από την 89η του 2025, αλλά η χώρα εξακολουθεί να κατατάσσεται τελευταία μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ. ✅ Η Human Rights Watch, στην έκθεση “From Bad to Worse” καταγράφει τις παρακολουθήσεις δημοσιογράφων και την απουσία πλήρους λογοδοσίας για την υπόθεση, τις καταχρηστικές αγωγές (SLAPPS) κατά δημοσιογράφων, κ.λπ. ✅ Η ιδιοκτησία των μέσων ενημέρωσης στην Ελλάδα παραμένει σε μεγάλο βαθμό συγκεντρωμένη στα χέρια ενός μικρού αριθμού εφοπλιστών και επιχειρηματικών ομίλων με στενούς πολιτικούς δεσμούς και συμφέροντα σε τομείς που εξαρτώνται από το κράτος.
Κι εδώ τίθεται το ερώτημα: Με ποιον τρόπο θα μετρήσουμε την πραγματική βελτίωση της ελευθερίας του Τύπου; Θα αξιολογούμε μόνο την ψήφιση εθνικών νόμων ή και δείκτες όπως η ανεξαρτησία των δημόσιων μέσων, η συγκέντρωση ιδιοκτησίας, η κατανομή κρατικής διαφήμισης και η εμπιστοσύνη των πολιτών; Συνοψίζω τα βασικά σημεία, στο δίλεπτο της εισήγησής μου: (Στα σχόλια η έκθεση των Δημοσιογράφων χωρίς σύνορα, και η έκθεση της Human Rights Watch)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους