Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΙΣΟΣ ΑΙΩΝΑΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ — ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΦΤΑΙΕΙ «ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ»; Από το 1974 μέχρι σήμερα, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησαν τη χώρα επανειλημμένα, διαμορφώνοντας σχεδόν ολόκληρη την μεταπολιτευτική πραγματικότητα.

Νόμοι, οικονομική πολιτική, δημόσια διοίκηση, δανεισμός, φορολογία, ιδιωτικοποιήσεις, υγεία και παιδεία πέρασαν επί δεκαετίες από τα χέρια τους.

Κι όμως, κάθε φορά που η κοινωνία ζητά λογαριασμό, εμφανίζεται ένας βολικός ένοχος: η διεθνής κρίση, οι αγορές, οι προηγούμενοι, οι επόμενοι ή —τελικά— ο ίδιος ο πολίτης! Ποιος υπέγραφε τους προϋπολογισμούς; Ποιος διόριζε τις διοικήσεις; Ποιος συσσώρευε χρέη; Ποιος ψήφιζε τις συμβάσεις, τα μνημόνια και τις παραχωρήσεις; Ποιος οικοδόμησε ένα κράτος εξαρτημένο από κομματικούς μηχανισμούς; Δεν μπορείς να κυβερνάς επί δεκαετίες και να παρουσιάζεσαι σήμερα ως αθώος παρατηρητής.

Δεν μπορείς να απαιτείς συνεχώς θυσίες από την κοινωνία, όταν τα ίδια τα κόμματα εμφανίζονται με τεράστιες τραπεζικές οφειλές.

Τα ακριβή ποσά οφείλουν να αντλούνται από τους τελευταίους δημοσιευμένους ισολογισμούς και να ελέγχονται δημόσια.

Η ουσία, όμως, παραμένει: εκείνοι που ζητούν οικονομική συνέπεια από κάθε πολίτη οφείλουν πρώτοι να δίνουν πλήρη λογαριασμό.

Ο εργαζόμενος πληρώνει φόρους.

Ο συνταξιούχος μετρά ακόμη και το τελευταίο ευρώ.

Η οικογένεια αγωνιά για το ρεύμα, το ενοίκιο και το σούπερ μάρκετ.

Ο επαγγελματίας απειλείται με κατασχέσεις για οφειλές ασύγκριτα μικρότερες.

Για τα κόμματα, όμως, ποιος λογοδοτεί; Η ευθύνη ασφαλώς δεν περιορίζεται σε δύο κομματικές πινακίδες.

Υπάρχει και η ευθύνη κάθε προσώπου που άσκησε εξουσία, κάθε θεσμού που σώπασε και κάθε μηχανισμού που συντήρησε την ατιμωρησία.

Υπάρχει, όμως, και η ευθύνη του πολίτη όταν ξεχνά, συμβιβάζεται και επιστρέφει ξανά στους ίδιους που προηγουμένως κατήγγειλε.

Η ψήφος δεν είναι λευκή επιταγή.

Είναι εντολή με ευθύνη και συνέπειες.

Δημοκρατία δεν σημαίνει να επιλέγουμε κάθε τέσσερα χρόνια και ύστερα να παρακολουθούμε σιωπηλοί.

Σημαίνει έλεγχο, διαφάνεια, συμμετοχή και απαίτηση για πραγματική λογοδοσία.

Η χώρα δεν χρειάζεται άλλες δικαιολογίες ούτε νέες κομματικές μεταμφιέσεις.

Χρειάζεται πολίτες ενημερωμένους, ενωμένους και ενεργούς, που θα απαιτήσουν: πλήρη δημοσιοποίηση των οικονομικών όλων των κομμάτων, ξεκάθαρη ενημέρωση για τα δάνεια και τις ρυθμίσεις τους, προσωπική και πολιτική ευθύνη για κάθε υπογραφή, ισονομία χωρίς προνόμια και εξαιρέσεις, ουσιαστικό έλεγχο της εξουσίας από την κοινωνία.

Μετά από τόσες δεκαετίες δεν δικαιούται κανείς να ισχυρίζεται ότι «δεν γνώριζε». Τα αποτελέσματα βρίσκονται μπροστά μας.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος κυβέρνησε.

Είναι για πόσο ακόμη θα επιτρέπουμε να κυβερνούν χωρίς να λογοδοτούν. Η ΣΙΩΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ. Η ΑΝΟΧΗ ΔΙΝΕΙ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΜΗ. ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους