Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΡΑΜΠΙΣΜΟΣ ( Το εγραψα πριν 10 χρονια 13/11 / 2016 ) - Αν είναι λαϊκισμός, δεν είναι ο αμερικανικός λαϊκισμός του ’20–’30. Εκείνος αφορούσε φτωχούς αγρότες και εργάτες.

Ο τραμπισμός αφορά σε —κατεστραμμένους ή όχι— γιάπηδες, σε εξατομικευμένους καταναλωτές, σε εθισμένους στο «αμερικανικό όνειρο» της γρήγορης κοινωνικής ανόδου, που νοσταλγούν μια μυθική εποχή. - Τραμπισμός είναι η αντιστροφή της έννοιας του Υπερεγώ και της ενοχής, όπως μας την έδωσε ο Φρόυντ στο «Δυσφορία στον Πολιτισμό». Εκείνος αφορούσε σε μια εσωτερική φρουρά που εμπόδιζε το άτομο να προβεί στις πιο χυδαίες παρορμήσεις του. - Ο τραμπισμός είναι ακριβώς το αντίθετο… - Τραμπισμός είναι η αποενοχοποίηση του κιτς. - Ο τραμπισμός είναι ο φονταμενταλισμός του Αμερικανικού Ονείρου: όταν όλα δείχνουν την παταγώδη διάψευσή του, ο Τραμπ είναι η χειροπιαστή υλοποίησή του.

Είναι παμπλούσιος, «αυτοδημιούργητος», με σέξι θηλυκά γύρω του: η ζώσα απόδειξη ότι το όνειρο δεν πέθανε, ζει, μέσα στη γενική απελπισία και απελπισιά. - Ο τραμπισμός είναι το ταριχευμένο πτώμα του Αμερικανικού Ονείρου. - Ο τραμπισμός δηλώνει και μια αντιστροφή της στάσης ως προς τον πλούτο των ηγετών.

Το δημοκρατικό ήθος στηριζόταν στην ισότητα και τον φθόνο, και οι δημοκρατικοί ηγέτες συνηθίζαν να κρύβουν τα πλούτη τους για να μην προκαλούν.

Αντίθετα, ο Τραμπ τα επιδεικνύει, όπως οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου επιδείκνυαν τον ολόχρυσο θρόνο τους. - Ο τραμπισμός είναι η υλοποίηση της τηλεοπτικής δημοκρατίας μας, το υλοποιημένο πράγμα της «Διασκέδασης μέχρι θανάτου» που έγραφε ο Πόστμαν: ένα ριάλιτι σόου που έπαψε να είναι… σόου και έγινε σκέτο ριάλιτι. - Ο τραμπισμός είναι ο κυνισμός του κεφαλαίου, το μετά την υποκρισία.

Ενώ η υποκρισία κρύβει, ο κυνισμός δείχνει.

Έτσι, αυτό που μοιάζει… «ειλικρίνεια» είναι απλώς το πέρασμα σε μια νέα εποχή. - Όταν ο Οκταβιανός πήρε την εξουσία, έκρυβε τα πλούτη του και επιδείκνυε τη λιτότητά του και την απλότητά του.

Λίγες δεκάδες χρόνια μετά, οι αυτοκράτορες της Ρώμης επιδείκνυαν τον πλούτο και την παντοδυναμία τους. - Ο τραμπισμός υποδηλώνει το Μετά της μεταδημοκρατίας.

Ίσως όχι ολοκληρωτισμός: ο ολοκληρωτισμός ήτανε τέκνο του 20ού αιώνα και της νεωτερικότητας.

Ο τραμπισμός σηματοδοτεί το πέρασμα σε μιαν άλλη εποχή… - Ο τραμπισμός δεν είναι η πολιτική που γίνεται θέαμα· είναι το θέαμα ως πολιτική… - Ο Τραμπ δεν προσφέρει εικόνες του εαυτού του στο θέαμα· προσφέρει τον εαυτό του ως θέαμα. - Ο τραμπισμός κάνει τον κόσμο μας ακόμα πιο μονοδιάστατο και ρηχό. - Ο τραμπισμός δεν είναι φυσικά μια ευθύγραμμη συνέχεια του ευρωπαϊκού φασισμού.

Η ιστορία δεν προχωρά γραμμικά· θυμίζει γεωλογικά στρώματα που επικαλύπτουν το ένα το άλλο, και λογής λογής τεκτονικές αλλαγές αποκαλύπτουν παλαιότερα στρώματα.

Έτσι αποκαλύπτεται μια πλευρά της Αμερικής που είχαμε απωθήσει: η Αμερική του λευκού ρατσισμού, η Αμερική των καουμπόηδων και της επιθετικής σκληρότητας, του μισογυνισμού και της βίας… - Η λέξη «απώθηση» δεν είναι ακριβής.

Την τοποθετήσαμε παράπλευα.

Την βλέπαμε με την άκρη του ματιού μας· η προσοχή μας είχε η άλλη Αμερική… - Ο τραμπισμός είναι η αντινεωτερικότητα που δεν είναι κατάλοιπο του παρελθόντος, αλλά που συνοδεύε και συνοδεύει πάντα τη νεωτερικότητα, που πηγαίνει χέρι χέρι με τη νεωτερικότητα, όπως η νύχτα με τη μέρα… - Ο τραμπισμός είναι η ολόζωνη απόδειξη της ακατανίκητης δύναμης της βλακείας: σε τι διαφέρει ο βλάκας από τον ηλίθιο; Μα, ο ηλίθιος είναι ταπεινός, ενώ ο βλάκας αλαζονικός, πιστεύει ότι τα ξέρει όλα.

Και ποιο είναι το ακαταμάχητο όπλο του βλάκα; Μα, ακριβώς αυτή η αμετανόητη, επιμονή, σταθερή, στεγανωμένη απέναντι σε κάθε αρνητικό συναίσθημα και αμφιβολία σιγουριά του. - Σε καιρούς κρίσης και γενικευμένης ανασφάλειας, ο βλάκας προσφέρει τη βλακεία του ως αγκυροβόλι και αποκούμπι σιγουριάς: «Για να τα καταφέρνει, σημαίνει πως τα πράγματα δεν είναι τόσο δύσκολα». - ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ… Πέτρος Θεοδωρίδης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους