Εντάξει, πέρασε αρκετός χρόνος από τις εκλογές της Αμερικής ώστε να μπορέσουμε να απομακρυνθούμε απαλά από το φιλελεύθερο αυτοσυγχαρητήριο μπαλέτο, και να αντιμετωπίσουμε μερικές σκληρές, κρύες...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εδώ είναι η δική μου εκδοχή για το πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή (την οποία μπορεί να μοιραστώ ή όχι σε λίγους μήνες ως «σου τα είχα πει»): 1. Οι εκλογές της Αμερικής είναι ένας παράπλευρος αγώνας μπροστά στον πόλεμο στο Ιράν και την αναταραχή στην Ευρώπη.

Η αυτοκρατορία δεν ακυρώθηκε, το Πεντάγωνο δεν διαλύθηκε και κανείς δεν απολύθηκε από τη CIA ή οποιαδήποτε άλλη σκιώδη υπηρεσία.

Η προοδευτική κατάκτηση συμβολίζει καλές γενικές τάσεις, αλλά είναι αυστηρά ένα σύμβολο.

Η πραγματική εξουσία δεν μεταβιβάστηκε ούτε περιορίστηκε με κανέναν τρόπο. 2. Το Δημοκρατικό Κόμμα έχει 3 βασικές δεσμεύσεις: A. Ισραήλ B. Ο μηχανισμός του Δημοκρατικού Κόμματος C. Το δικομματικό σύστημα (aka η υπάρχουσα κατάσταση) Πρώτα απ' όλα, το Δημοκρατικό Κόμμα είναι το Ισραήλ.

Το διευθύνουν Σιωνιστές σε κάθε επίπεδο, παντού στην Αμερική.

Για να διατηρήσουν τον έλεγχό τους, αυτοί οι Σιωνιστές τώρα χρειάζεται να - Διαχωρίσουν τον Σιωνισμό από «την ισραηλινή κυβέρνηση» - Απορροφήσουν τον παλαιστινιακό αγώνα και να τον κάνουν ξανά θέμα της «λύσης δύο κρατών» και της «βίας των εποίκων». Αυτό θα δώσει στο Ισραήλ αρκετό χρόνο να καθαρίσει εθνοτικά την Παλαιστίνη πλήρως μέχρι να ξαναπάρει την εξουσία η Ρεπουμπλικανική παράταξη.

Για να στηρίξουν το Ισραήλ στην τρέχουσα ατμόσφαιρα, πρέπει να προσποιηθούν ότι υιοθετούν κάποια από την κριτική («είναι λυπηρό όταν οι Παλαιστίνιοι υποφέρουν και πεθαίνουν») ενώ αρνούνται και ακυρώνουν την ουσία της (ο Σιωνισμός είναι ένα μεγάλο κακό που πρέπει να εξαλειφθεί στο όνομα της ανθρωπότητας). Οι Σιωνιστές κατέχουν και λειτουργούν το Δημοκρατικό Κόμμα.

Θα συνεχίσουν να στηρίζουν το Ισραήλ.

Και, αφού είμαστε σε αυτό, αυτό που είναι πιθανότερο να κάνουν είναι να χρηματοδοτήσουν και να επεκτείνουν έναν πόλεμο που ξεκίνησαν οι Ρεπουμπλικανοί.

Αφού πεθάνουν πολλοί στρατιώτες και η Δυτική Ασία γίνει αποσταθεροποιημένη, ο πόλεμος θα αφορά το μέλλον του κόσμου και της περιοχής, και οι Δημοκρατικοί θα χρησιμοποιηθούν για να προσποιηθούν μια ευρύτερη (ψεύτικα απρόθυμη) αμερικανική συναίνεση γι' αυτό.

Ένα ή δύο μεγάλα επώδυνα ψεύτικα σημεία θα βοηθήσουν σίγουρα. - Ο μηχανισμός του Δημοκρατικού Κόμματος δεν θέλει να γίνει πολύ δημοφιλής: είναι υπερβολική ευθύνη.

Οπότε θα στοχεύσουν στην ήττα, τον συμβιβασμό και την αποτυχία ενώ διεξάγουν μια ψεύτικα ρωμαλέα συζήτηση.

Έτσι διατηρούν τον μηχανισμό δυνατό και προστατευμένο από τόσο τις προσδοκίες όσο και την κριτική.

Έτσι επίσης εμποδίζουν την πιθανότητα σοβαρών ενεργειών κατά του Ισραήλ.

Επιπλέον, κάνοντας τους Ρεπουμπλικανούς να φαίνονται ισχυρότεροι απ' ό,τι είναι πραγματικά, βάφουν την άχρηστη φύση τους με ηρωικά χρώματα.

Που μας οδηγεί στο επόμενο μέρος. - Στο δικομματικό σύστημα, οι δύο πλευρές χρειάζονται πάντα για να διατηρηθεί η ψευδής εντύπωση υγιούς και φυσικής κίνησης του εκκρεμούς.

Οπότε οι Δημοκρατικοί θα κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για να φαίνονται ηλίθιοι και αποκομμένοι σε μερικά κλειδιά ζητήματα, ώστε να κρατήσουν ζωντανή τη μάρκα των Ρεπουμπλικανών και τους Αμερικανούς παγιδευμένους στην λαβή του συστήματος, κάτι που γίνεται κυρίως δίνοντας πάντα σε ένα τμήμα της κοινωνίας την ψευδή ελπίδα αλλαγής μέσω του συστήματος στο μέλλον (εναλλάσσοντας για πάντα μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών για ακριβώς αρκετούς ανθρώπους ώστε καμία πλευρά να μην είναι ποτέ πραγματικά υπεύθυνη ή υπόλογη για τίποτα). Η ψεύτικη υπόσχεση είναι η καρδιά του αμερικανικού πολιτικού συστήματος (και του αμερικανικού πειράματος γενικά). - Οι Δημοκρατικοί υπάρχουν για να διατηρήσουν την υπάρχουσα κατάσταση σε όλα τα ζητήματα.

Τα κύρια εργαλεία στη διάθεσή τους είναι η απάτη και η χειραγώγηση (απορρόφηση, προσποιούμενη αλληλεγγύη, υποκριτική άγνοια, ψεύτικη ενσυναίσθηση, κολακεία, παίξιμο και από τις δύο πλευρές, απόσπαση προσοχής, θολούρα, παρερμηνεία και ούτω καθεξής). Περιμένετε τόνους από αυτά, καθώς οι ριζοσπαστικοί τόνοι της ημέρας των εκλογών δίνουν τη θέση τους σε ψεύτικη νηφαλιότητα και στις περίπλοκες ανάγκες της διαδικασίας και στα πρότυπα και τις παραδόσεις (yada yada). 3. Οι Δημοκρατικοί θα συνεχίσουν να εξυπηρετούν τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της αυτοκρατορίας, της εταιρικής Αμερικής και του Ισραήλ - όλα τυλιγμένα σε ακριβώς αρκετή κομματική αργκό ώστε να κρατήσουν τους φιλελεύθερους στο σωστό μείγμα παραπλανημένοι, θυμωμένοι και φοβισμένοι ώστε να μην κάνουν ή απαιτήσουν τίποτα συγκεκριμένο ενώ παραμένουν δεσμευμένοι στο κόμμα.

Αυτό είναι όλο που χρειάζεται να κάνουν για να διατηρήσουν την εξουσία τους, και όλο που τους νοιάζει.

Και αυτό είναι που σπρώχνει να κάνουν το Ισραήλ και οι εταιρικοί τους ιδιοκτήτες επίσης. 4. Για τον Τραμπ, αυτό είναι ένα ιδανικό σενάριο: απομακρύνθηκε αμέσως από κάθε ευθύνη για την κατάσταση των ΗΠΑ.

Ό,τι γίνει μαμισίως από εδώ και πέρα θα φορτωθεί στους Δημοκρατικούς (ένα παιχνίδι στο οποίο συμμετέχουν προθύμως για να συνεχίσουν την δικομματική απάτη). Τώρα είναι ελεύθερος να κάνει αυτό που απολαμβάνει: να παίζει τον εκφοβιστή και το θύμα, και να δημιουργεί θόρυβο και αποσπάσεις προσοχής πολεμώντας συνέχεια με όλους και χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα του για να τους προσβάλλει και να αποσπά την προσοχή από τις αποτυχίες του, όλα αυτά ενώ απολαμβάνει την γενναιόδωρη προσοχή και κάλυψη που θα συνεχίσει να του παρέχει ο χώρος των μέσων ενημέρωσης υπό τον έλεγχο των Δημοκρατικών ως μέρος της μεγάλης απάτης.

Οι επερχόμενες οικονομικές κρίσεις θα φορτωθούν στους Δημοκρατικούς και τον εμποδισμό τους: πολλοί υποτιθέμενοι φιλελεύθεροι σχολιαστές θα υποστηρίξουν αυτή την άποψη - ξανά, για να συνεχίσουν το ψέμα. Ο Τραμπ έχει δύο κύριους στόχους για το υπόλοιπο της θητείας του: A. Να δημιουργήσει ένα μεγάλο χάος που οι Δημοκρατικοί δεν θα μπορούν να λύσουν, κάτι που θα κάνει τους Ρεπουμπλικανούς να φαίνονται καλά σε λίγα χρόνια.

Ένας πόλεμος με το Ιράν θα μπορούσε να είναι ακριβώς αυτό (και αν αυτό ακούγεται παράλογο, θυμήσου ότι ο ίδιος ο Τραμπ κατέβηκε υποσχόμενος να τελειώσει πολέμους που ξεκίνησε ένας άλλος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος, και συνέχισαν οι Δημοκρατικοί: το ίδιο μπορεί να συμβεί ξανά σε 6 χρόνια με έναν άλλο Τραμπ μετά από Δημοκρατικούς, που εκπληκτικά (!) θα επιλέξουν να συνεχίσουν τον/τους πόλεμο/ους). B. Να συγκεντρώσει αρκετά χρήματα για τον εαυτό του και τα παιδιά του ώστε να μην τους ενοχλεί πια κανείς.

Και επίσης να διασκεδάσει κάνοντας κοροϊδία τα πάντα και όλους - κάτι στο οποίο θα τον βοηθήσουν οι Δημοκρατικοί, για λόγους που ήδη εξήγησα. - Η πραγματική ζωή πρόκειται να φέρει αυτό το θολό στάδιο σε απότομο και πιθανώς βίαιο τέλος.

Μετά από αυτό, θα έχουμε το ίδιο παλιό, μόνο πιο ηλίθιο και πιο ψεύτικο.

Δεν συνέβη τίποτα παρά μόνο μια ένδειξη τάσης.

Από άποψη εξουσίας, αυτό σημαίνει απολύτως τίποτα.

Οι φιλελεύθεροι είναι αισιόδοξοι, αλλά ούτε καν τόσο αισιόδοξοι όσο ήταν όταν εξελέγη ο Ομπάμα.

Όλοι ξέρουμε τι συνέβη μετά. - Μόνο το Ιράν μπορεί να σώσει τις ΗΠΑ, και αυτό δίνοντάς τους μια καταστροφική, τραυματική ήττα. Όλα τα άλλα είναι καλλωπιστικά: εύκολα κοψίματα ορμών. Τίποτα δεν έχει αλλάξει ακόμα. Ίρμα Μιχελιδάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους