Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω …Σίγουρα όμως πρέπει να γράψω ότι κινδυνεύουμε σε λίγα χρόνια από τώρα ή ήδη τώρα , τη στιγμή που ζούμε , να γίνουμε πιο ηλίθιοι από ποτέ , κάτι σαν ψηφιακοί...

Πλήρες Κείμενο:

Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω …Σίγουρα όμως πρέπει να γράψω ότι κινδυνεύουμε σε λίγα χρόνια από τώρα ή ήδη τώρα , τη στιγμή που ζούμε , να γίνουμε πιο ηλίθιοι από ποτέ , κάτι σαν ψηφιακοί χωρικοί του Μεσαίωνα. Εξηγούμαι: Στα social media οι χωρικοί μαζευόμαστε στην πλατεία του χωριού κι ο κάθε καλόπιστος ή κακόπιστος , ανόητος ή ξερόλας , ανιδιοτελής ή πληρωμένος μας παρουσιάζει την « αλήθεια» του . Και καλά στα πολιτικά , είμαστε ακόμη υποψιασμένοι και κάτι ψάχνουμε πριν υιοθετήσουμε την «αλήθεια» Αλλά σ όλα τ άλλα ; Βλέπει το νεαρό παιδί μια ΑΙ εικόνα του Κηφισού και την «αλήθεια» για το πώς θα ήταν το ποτάμι αν δεν το σκέπαζαν να φτιάξουν λεωφόρο , και το χάφτει αμάσητο . Αντί για καταπράσινες όχθες με γάργαρο νερό το ποτάμι μας έγινε τσιμέντο κι άσφαλτος Το καταστρέψαμε , το κλείσαμε , το εξαφανίσαμε.

Και θυμώνει ! Κι έχει δίκιο που θυμώνει με τους παλιούς που κατεστρεψαν τη φύση , τσιμεντώσαν τα δάση και τις παραλίες οπότε πολύ λογικά , αλήθεια θα είναι οτι ο πανέμορφος Κηφισός θυσιάστηκε για μια λεωφόρο που είναι και μονίμως μποτιλιαρισμένη . Τώρα εγώ τυχαίνει να έχω γεννηθεί εκεί Κηφισού και Αγ Άννης γωνία.

Κι οι γονείς μου εκεί κι οι παππούδες μου εκεί Τότε που όλα ήταν χωράφια και πηγάδια, μεγάλα κτήματα με σπίτια με σταβλους με στέρνες και ζωντανά.

Από το 19ο αιώνα έως και το κλείσιμο του ποταμιού , ο δύσμοιρος Κηφισός ήταν ενα κατ ευφημισμόν ποτάμι , θεόξερος από την Άνοιξη έως τα μισά του φθινοπώρου . Έπαιζαν τόπι και έκαναν ποδήλατο τα πιτσιρίκια που κατέβαιναν κουτρουβαλώντας τις όχθες του μέχρι που χτίστηκαν με πέτρα για να μη τις διαλύει κάθε χρόνο το νερό που ορμούσε 5-6 φορές τον χειμώνα και σάρωνε τα πάντα . Και πάλι δεν τις γλυτώσαμε τις πλημμύρες από την κατεβασιά του.

Χάθηκαν περιουσίες και άνθρωποι εκεί … Αυτόν τον Κηφισό δεν τον ξέρουν οι νεότεροι ούτε θα τον μάθουν ποτέ . Αλλά μαθαίνουν οτι θα μπορούσε να ήταν ένας πεντακάθαρος μικρός Σηκουάνας, ένας γαλάζιος Δούναβης στην Αθήνα μας αν δεν τον είχαν καταστρέψει.

Και το πιστεύουν όπως οι χωρικοί πίστευαν ότι η κοκκινομάλλα μάγισσα φταίει που ψόφησαν τα πρόβατα ή ότι στο ολόγιομο φεγγάρι μεταμορφώνονται οι λυκάνθρωποι. Διότι είναι «αλήθεια» .Ψηφιακή εν προκειμένω και πολύ πολύ πειστική.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους