Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το πρώτο πράγμα που διδάσκεται στα Αμερικανικά Κολλέγια είναι η λέξη “individualism”, που σημαίνει «ατομικότητα». Αποτελεί την διδαχή του πως θα διαμορφώσεις τις συνθήκες της ζωής σου και της προσωπικότητας σου ώστε να γίνεις ατομικά πετυχημένος.

Τι σημαίνει πετυχημένος κατά την Αμερικανική άποψη? Να είσαι αναγνωρίσιμος επαγγελματικά, αυτόνομος οικονομικά και να ποστάρεις εικόνες ευεξίας στα social συλλέγοντας Likes.

Η έννοια της συλλογικότητας εξυπηρετεί μόνο εάν οδηγεί σε ατομικό συμφέρον.

Αυτός λοιπόν είναι ο Αμερικάνικος τρόπος ζωής και σκέψης.

Μόνο που δε λειτουργεί.

Και αυτό πλέον αρχίζει να το καταλαβαίνει και ο μέσος Αμερικανός.

Είναι αδύνατο να ευτυχείς όταν οι διπλανοί σου δυστυχούν.

Είναι αδύνατο να διεκδικήσεις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης σε ένα παγκοσμιοποιημένο κόσμο χωρίς συμμάχους.

Δε μπορείς να έχεις υγεία, παιδεία, ασφάλεια όταν ολόκληρο το κοινωνικό μοντέλο βασίζεται στην ατομικότητα.

Το μήνυμα των ενδιάμεσων εκλογών κατ’εμέ ήτανε ξεκάθαρο. «Θέλουμε να ζήσουμε αξιοπρεπώς όλοι, και όχι οι λίγοι.

Θέλουμε να ζήσουμε όλοι μαζί αξιοπρεπώς ανεξαρτήτως θρησκείας και εθνικότητας και αυτό μπορούμε να το πετύχουμε μόνο με κάποιον μελλοντικό Πρόεδρο που δεν είναι «παρτάκιας» που βλέπει τον διπλανό του, τον απέναντι του και δεν του κουνάει το δάχτυλο αλλά του δίνει το χέρι» Η ψήφος των Αμερικανών ήτανε ένα ξεκάθαρο όχι στην έννοια του individualism που ο Κύριος Τράμπ πρεσβεύει.

Ένα ράπισμα στον super star President.

Oι πολίτες πλέον θέλουν πολιτικές και όχι rock stars one man show Ηγέτες.

Οι ηγέτες πέθαναν και οι συλλογικότητες θα ανθίσουν, για να ανθίσει και ο κόσμος.

Και ενώ ο μέσος Αμερικανός που κατά την πλειοψηφία του είναι αμόρφωτος σε σχέση με τον μέσο Έλληνα, το έχει αντιληφθεί και καταψήφισε τις ατομικιστικές, παρείστικες πολιτικές, τα σκάνδαλα και την διαφθορά, εμείς ως ‘Ελληνες τι θα κάνουμε?

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους