Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΕΤΡΟΣ, ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗΣ: ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΧΡΙΣΤΟΙ Ή ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ; Υπήρξε σύγκρουση ανάμεσα στους Αποστόλους για τη θεότητα του Χριστού; Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα της Καινής Διαθήκης είναι το εξής: Ο Απόστολος Πέτρος διακηρύσσει ότι ο Θεός ανέστησε τον Ιησού. Ο Απόστολος Παύλος μιλά για τον Χριστό που υπήρχε πριν από την ενανθρώπησή Του.

Και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης γράφει: «Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο» (Ιωάν. 1,14). Μήπως λοιπόν οι τρεις Απόστολοι πίστευαν σε διαφορετικό Χριστό; Μήπως ο Πέτρος εκπροσωπούσε έναν περισσότερο ιουδαϊκό Χριστιανισμό, ενώ ο Παύλος και ο Ιωάννης διαμόρφωσαν μια νέα θρησκεία; Ας εξετάσουμε τι πραγματικά λένε τα κείμενα. 1. Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ Στις Πράξεις των Αποστόλων ο Πέτρος διακηρύσσει: «Ὃν ὁ Θεὸς ἀνέστησε λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου» (Πράξ. 2,24). Δηλαδή, ο Θεός ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς.

Ορισμένοι θεωρούν ότι αυτή η διατύπωση παρουσιάζει τον Ιησού ως έναν απλό άνθρωπο που έλαβε ιδιαίτερη δύναμη από τον Θεό.

Όμως το κείμενο δεν λέει κάτι τέτοιο.

Μιλά για την Ανάσταση, όχι για άρνηση της προΰπαρξης ή της θεότητάς Του.

Άλλωστε, στο ίδιο κήρυγμα ο Πέτρος αποκαλεί τον Ιησού «Κύριον καὶ Χριστόν» (Πράξ. 2,36). Η ομολογία αυτή έχει βαθιά σημασία, χωρίς να σημαίνει ότι κάθε μεταγενέστερη δογματική διατύπωση βρίσκεται ήδη αναλυτικά στο κήρυγμά του. 2. Ο ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΫΠΑΡΞΗ Ο Παύλος γράφει για τον Χριστό: «Ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων… ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών» (Φιλιπ. 2,6-7). Η Εκκλησία αναγνωρίζει εδώ τον προαιώνιο Υιό, ο οποίος προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση.

Αλλά προσέξτε κάτι καθοριστικό: ο ίδιος Παύλος γράφει ότι ο Θεός ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς (Ρωμ. 10,9). Επομένως, η διακήρυξη της Αναστάσεως από τον Θεό δεν αποτελεί αποκλειστική διδασκαλία του Πέτρου ούτε αντιτίθεται από μόνη της στην προΰπαρξη του Χριστού. 3. Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΕΝΣΑΡΚΟΣ ΛΟΓΟΣ Ο Ιωάννης αρχίζει το Ευαγγέλιό του με τη συγκλονιστική φράση: «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος» (Ιωάν. 1,1). Και συνεχίζει: «Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο». Ο Χριστός, λοιπόν, κατά τον Ιωάννη, δεν αρχίζει να υπάρχει στη Βηθλεέμ.

Ο αιώνιος Λόγος εισέρχεται στην ανθρώπινη ιστορία, προσλαμβάνοντας πραγματική ανθρώπινη φύση. 4. ΠΟΙΟΣ ΑΝΕΣΤΗΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ; Εδώ βρίσκεται το κλειδί της ορθόδοξης ερμηνείας. Η Αγία Γραφή αποδίδει την Ανάσταση στον Πατέρα (Γαλ. 1,1), ενώ ο Χριστός λέει για τη ζωή Του: «Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν» (Ιωάν. 10,18). Παράλληλα, ο Παύλος μιλά για το Πνεύμα Εκείνου που ανέστησε τον Ιησού (Ρωμ. 8,11). Η ορθόδοξη θεολογία δεν βλέπει εδώ τρεις ανταγωνιστικές ενέργειες, αλλά την αδιαίρετη ενέργεια του Τριαδικού Θεού. Ο Χριστός πεθαίνει πραγματικά κατά την ανθρώπινη φύση Του, χωρίς να παύει να είναι Θεός. 5. ΥΠΗΡΞΕ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ; Ιστορικά, ο Χριστιανισμός γεννήθηκε μέσα στον ιουδαϊκό κόσμο. Ο Ιησούς, η Θεοτόκος και οι πρώτοι Απόστολοι ήταν Ιουδαίοι.

Οι πρώτοι Χριστιανοί χρησιμοποιούσαν τις Γραφές του Ισραήλ και πίστευαν ότι οι επαγγελίες τους εκπληρώθηκαν στον Χριστό.

Υπήρξαν πραγματικές διαφωνίες στην πρώτη Εκκλησία, ιδιαίτερα για την περιτομή, τον Μωσαϊκό Νόμο και την ένταξη των εθνικών.

Ο ίδιος ο Παύλος αναφέρει ότι αντιτάχθηκε στον Πέτρο στην Αντιόχεια (Γαλ. 2,11-14). Όμως η συγκεκριμένη διαφωνία αφορούσε τη συμπεριφορά απέναντι στους εξ εθνών πιστούς, όχι κάποια καταγεγραμμένη άρνηση της θεότητας του Χριστού από τον Πέτρο.

Η σταδιακή διάκριση Ιουδαϊσμού και Χριστιανισμού υπήρξε σύνθετη ιστορική διαδικασία.

Δεν μπορεί να αποδοθεί απλώς σε μια υποτιθέμενη νίκη του Παύλου επί του Πέτρου. 6. ΤΙ ΕΚΑΝΕ Η Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ; Το 325 στη Νίκαια η Εκκλησία αντιμετώπισε τη διδασκαλία του Αρείου σχετικά με τον Υιό του Θεού.

Δεν αφόρισε τον Πέτρο ούτε επέλεξε το Ευαγγέλιο του Παύλου αντί κάποιας άλλης αποστολικής πίστεως.

Με τον όρο «ὁμοούσιον τῷ Πατρί» διατύπωσε τη θεότητα του Υιού απέναντι στην αρειανική αμφισβήτηση.

Η πίστη στον Χριστό ως θείο πρόσωπο μαρτυρείται πολύ πριν από το 325, έστω και αν η ακριβής δογματική γλώσσα αναπτύχθηκε μέσα στους αιώνες. ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Ο Πέτρος κηρύττει τον αναστημένο Χριστό. Ο Παύλος φωτίζει το μυστήριο της προΰπαρξης και της ενανθρωπήσεώς Του. Ο Ιωάννης διακηρύσσει ότι ο αιώνιος Λόγος έγινε σάρκα.

Τα κείμενα έχουν διαφορετικές εμφάσεις και θεολογικό ύφος.

Δεν είναι όμως αναγκαίο να τα μετατρέψουμε σε τρεις αλληλοαναιρούμενες πίστεις. Η Εκκλησία τα διαβάζει ως μαρτυρίες για το ίδιο πρόσωπο: τον Ιησού Χριστό, τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο.

Και τελικά το μεγαλύτερο ερώτημα δεν είναι μόνο τι είπε ο Πέτρος, ο Παύλος ή ο Ιωάννης για τον Χριστό, αλλά τι σημαίνει ο Χριστός για τη δική μας ζωή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους