Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είδα να κυκλοφορεί ο Παζολίνι στο fb τελευταία, ο ανατρεπτικός αυτός Ιταλιάνος σκηνοθέτης, o μέγάλος αιρετικός που ελάχιστοι γνωρίζουν, και διάβασα ένα μίνι κείμενο του που με άγγιξε πολύ.

Ίσως γιατί κάποιοι λιώσαμε διαβάζοντας τους κλασικούς, ίσως γιατί δεν υπήρξαμε ποτέ αριβίστες.

Εδώ το κείμενο: "Είμαι ένας άνθρωπος από τα παλιά, που έχει διαβάσει τους κλασσικούς, που μάζεψε σταφύλια από τον αμπελώνα, που ονειρεύτηκε στην ανατολή και στη δύση του ηλίου πάνω από τα χωράφια.

Δεν ξέρω λοιπόν τι να τον κάνω αυτόν τον κόσμο που δημιουργήθηκε με τη βία, με την ανάγκη της παραγωγής για την κατανάλωση.

Μισώ τα πάντα σε αυτόν: τη βιασύνη, τον θόρυβο, τη χυδαιότητα, τον αριβισμό.

Είμαι ένας άνθρωπος που προτιμά να χάνει παρά να κερδίζει με ανέντιμους και αδίστακτους τρόπους.

Και το ωραίο είναι ότι έχω το θράσος να υπερασπίζομαι αυτό το "λάθος", να το θεωρώ σχεδόν αρετή". ➖Πιερ Πάολο Παζολίνι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους