-Ο Πωλ Πόρτερ(φωτό 3)ήταν Αμερικανός επιτηρητής και είχε ως καθήκον του την επίβλεψη της διασποράς της Αμερικανικης οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα το 1947... Συζητώντας για κάποιο οικονομικό θέμα...

Πλήρες Κείμενο:

-Ο Πωλ Πόρτερ(φωτό 3)ήταν Αμερικανός επιτηρητής και είχε ως καθήκον του την επίβλεψη της διασποράς της Αμερικανικης οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα το 1947... Συζητώντας για κάποιο οικονομικό θέμα με τον Στέφανο Στεφανόπουλο-τότε υπουργό Συντονισμού-ζητησε την ελάφρυνση της φορολογίας των φτωχών ,κάτι που αρνήθηκε ο Στεφανόπουλος,καθώς θα αντιμετώπιζε τη μήνη των πλουσίων. Ο Πορτερ οργίστηκε τόσο, ώστε σήκωσε το χέρι του και του κατάφερε ένα ηχηρό ράπισμα στο πρόσωπο, τόσο που ο υπουργός ξέσπασε σε κλάματα.

Η συνέχεια του επεισοδίου έχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον: ο υπουργός αποχώρησε από το γραφείο και λίγες ημέρες αργότερα δώρισε στην κυρία Πόρτερ ένα διαμαντένιο περιδέραιο, για να κατευνάσει τον Πόρτερ και να κερδίσει ξανά την εκτίμηση του. Τιp:Ο Στέφανος Στεφανόπουλος(φωτό 6)ήταν ένας μαμακιας πολιτικός ...που όταν πέθανε ο Παπάγος,ήταν ο λογικός διάδοχος του,αλλά στη στροφή, Φρειδερίκη και Αμερικανοί επέλεξαν τον Καραμανλή.

Το 1965(της αποστασίας )για να τον πείσουν να γίνει πρωθυπουργός της κυβέρνησης ,έφεραν τη μητέρα του από τον Πύργο για να τον πείσει. Ο Πορτερ στην έκθεση του προς το Κογκρέσο, έγραφε: «Απ’ όσο βλέπω, η ελληνική κυβέρνηση δεν ασκεί καμία αποτελεσματική πολιτική εκτός από του να ζητεί ξένη βοήθεια ώστε να κρατιέται στην εξουσία, εκθειάζοντας έντονα τις πολεμικές θυσίες της Ελλάδας και τον κυβερνητικό της υπέρμετρο αντίκομμουνισμό, ως λόγους χορηγίας εξωτερικής βοήθειας σε απεριόριστες ποσότητες.

Η κυβέρνηση θέλει, κατά την κρίση μου, να χρησιμοποιεί την ξένη βοήθεια ως μέσο διαιώνισης των προνομίων μιας μικρής τραπεζικής και εμπορικής κλίκας που αποτελεί την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα.» -Στις 16 Μαΐου 1948, ο βαρκάρης Λάμπρος Αντώναρος βρίσκει να επιπλέει στον θαλάσσιο χώρο της Θεσσαλονίκης ένα πτώμα με μια σφαίρα στο κρανίο και δεμένο χειροπόδαρα.

Η δολοφονία είναι οφθαλμοφανής και γρήγορα ανακαλύπτεται ότι το πτώμα ανήκει στον αμερικανό δημοσιογράφο Τζορτζ Πολκ, απεσταλμένο του ειδησεογραφικού δικτύου CBS.

Η είδηση κάνει τον γύρο του κόσμου. Ο Πολκ(φωτό 4), 35 ετών, παντρεμένος με την ελληνίδα αεροσυνοδό Ρέα Κοκκώνη, ήταν δεινός επικριτής, τόσο των ανταρτών, όσο και της ελληνικής κυβέρνησης. «Γκάνγκστερ» αποκαλούσε τους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού, «διεφθαρμένη» ήταν ο πιο επιεικής χαρακτηρισμός που επιφύλασσε στην κυβέρνηση Φιλελευθέρων και Λαϊκών.

Ποιος είχε συμφέρον να τον δολοφονήσει; Ο πρωθυπουργός Θεμιστοκλής Σοφούλης λίγες ώρες μετά την ανακάλυψη του πτώματος δήλωνε ότι «αποτελεί ζήτημα τιμής δια την Ελλάδα η ταχεία ανακάλυψις των δραστών και των αιτίων του αποτρόπαιου τούτου εγκλήματος, καθώς και η παραδειγματική τιμωρία των δολοφόνων». Οι Αμερικανοί πίεζαν την ελληνική κυβέρνηση για γρήγορα και θεαματικά αποτελέσματα. Η Αμερικανική Ένωση Δημοσιογράφων σε ανακοίνωσή της τόνιζε ότι «είναι απαράδεκτο καθ' ον χρόνον η Αμερικανική Κυβέρνηση ενισχύει οικονομικώς την Ελλάδα εις βάρος των αμερικανών φορολουγουμένων, οι Έλληνες να δολοφονούν Αμερικανούς πολίτες». Ο Πολκ είχε φτάσει στη Θεσσαλονίκη στις 9 Μαΐου και είχε καταλύσει στο ξενοδοχείο «Αστόρια». Στο δωμάτιό του βρέθηκε ένα γράμμα, που αποκάλυπτε ότι σκόπευε να συναντηθεί με τον ηγέτη του ΔΣΕ, Μάρκο Βαφειάδη, κάπου στα βουνά της Πίνδου, για να του πάρει συνέντευξη. Η Χωροφυλακή Θεσσαλονίκης, που επιλαμβάνεται της υποθέσεως, επιρρίπτει εξαρχής την ευθύνη στο ΚΚΕ και συγκεκριμένα στα στελέχη του Αδάμ Μουζενίδη και Βαγγέλη Βασβανά.

Υποστηρίζει ότι οι κομμουνιστές ήθελαν νεκρό τον Πολκ για να δυσφημήσουν στα μάτια της αμερικανικής κοινής γνώμης την κυβέρνηση.

Αντίθετα, το Κομμουνιστικό Κόμμα, δια του ηγετικού του στελέχους Γιάννη Ιωαννίδη, καταγγέλλει με δηλώσεις του ότι «ο Πολκ δολοφονήθηκε από τους εγκληματίες της Ειδικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, για να μην έρθει στην Ελεύθερη Ελλάδα και για να αποδοθεί η δολοφονία του στους δημοκρατικούς». Στις 14 Αυγούστου 1948 η Χωροφυλακή συλλαμβάνει τον φιλοκομμουνιστή δημοσιογράφο της εφημερίδας «Μακεδονία» Γρηγόρη Στακτόπουλο (38 ετών), ο οποίος ομολογεί ότι βοήθησε του Μουζενίδη και Βασβανά να σκοτώσουν τον Πολκ.

Όπως υποστήριξε και το υποστήριζε μέχρι το τέλος της ζωής του, η ομολογία του ελήφθη κατόπιν σκληρών βασανιστηρίων.

Οι αρχές παρουσιάζουν ως στοιχείο της ενοχής τους την ταυτότητα του Πολκ, η οποία ταχυδρομήθηκε στο Γ' Αστυνομικό Τμήμα Θεσσαλονίκης τρεις μέρες πριν από την ανακάλυψη του πτώματός του.

Ο ταχυδρομικός φάκελλος ήταν γραμμένος δια χειρός της μητέρας του Στακτόπουλου, σύμφωνα με τη γραφολογική εξέταση. Γρηγόρης Στακτόπουλος και η χήρα μητέρα του Άννα προσήχθησαν σε δίκη στις 12 Απριλίου 1949 ενώπιον του Κακουργιοδικείου Θεσσαλονίκης. Ο Βασβανάς και ο Μουζενίδης δικάσθηκαν με τη διαδικασία κατ' απόντων και φυγοδίκων.

Η δίκη διήρκεσε 10 μέρες και η απόφαση εκδόθηκε στις 22 Απριλίου. Ο Γρηγόρης Στακτόπουλος καταδικάσθηκε σε ισόβιο κάθειρξη για συνέργεια σε ανθρωποκτονία, οι Μουζενίδης και Βασβανάς στην ποινή του θανάτου ως φυσικοί αυτουργοί, ενώ η Άννα Στακτοπούλου αθωώθηκε.

Αργότερα, θα αποκαλυφθεί ότι ο Μουζενίδης το διάστημα της δολοφονίας του Πολκ ήταν νεκρός και ο Βασβανάς εκτός Ελλάδος.

Η δικαστική απόφαση ξεθωριάζει και γίνεται λόγος για σκευωρία.

Πρόθεση της κυβέρνησης ήταν να καταδικάσει τους κομμουνιστές και τον Δημοκρατικό Στρατό για να καταδείξει στο εσωτερικό και διεθνώς ότι οι μαχητές και οι οπαδοί τους δεν ήταν παρά απλοί δολοφόνοι.

Παράλληλα και οι Αμερικανοί κάνουν τις δικές τους έρευνες για τον δολοφόνο του Πολκ. Ο Τζέιμς Κέλις που ερευνά την υπόθεση για λογαριασμό του δικηγορικού γραφείου της Νέας Υόρκης Ντόνοβαν, γνωστού για τις διασυνδέσεις του με την αμερικανική κυβέρνηση, αποφαίνεται ότι οι αντάρτες δεν είχαν τη δυνατότητα να διαπράξουν το έγκλημα και επιρρίπτει τις ευθύνες σε δεξιούς παρακρατικούς κύκλους.

Αμέσως, η έρευνά του διακόπτεται και ο Κέλις ανακαλείται στις ΗΠΑ.

Προφανώς, τους επίσημους αμερικανικούς κύκλους, που χρηματοδοτούσαν αφειδώς την ελληνική κυβέρνηση για την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου, τους βόλευε όπως κυλούσαν τα πράγματα με την καταδίκη του κομμουνιστή Στακτόπουλου. Ο Εντμουντ Κίλι στο βιβλίο του «The Salonica Bay Murder» υπογραμμίζει ότι μετά τη δολοφονία του Πολκ και τη δίκη που ακολούθησε περιορίστηκε και τελικώς σίγησε στην Αμερική κάθε κριτική εναντίον του «διεφθαρμένου βασιλικού καθεστώτος στην Ελλάδα» και της υποστήριξης που του παρείχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Παρά την καταδίκη Στακτόπουλου, διάχυτη είναι η πεποίθηση μέχρι και στις μέρες μας στην ελληνική κοινή γνώμη, αλλά και σε αμερικανούς ερευνητές, ότι ο θεσαλονικιός δημοσιογράφος δεν είχε την παραμικρή ανάμιξη στη δολοφονία Πολκ και ότι ήταν θύμα μιας καλοστημένης σκευωρίας.

Άλλο ένα περιστατικό με τον Τζορτζ Πολκ,είναι αυτό που εισερχόμενος στο γραφείο του Ντίνου Τσαλδάρη του βάζει τις φωνές, επειδή είχε ανακαλυφθεί πως ο υπουργός είχε "εκχωρήσει"μέρος της αμερικανικής βοήθειας προς την Ελλάδα ,σε προσωπικό του τραπεζικό λογαριασμό στο εξωτερικο. -Το πώς μέσα σε μια νύχτα τον Μάρτη του 1952 πιασανε στον ύπνο Πλαστήρα και Καρτάλη (οι άλλοι το γνώριζαν)και εκτέλεσαν τον Μπελογιάννη,τον Αργυριάδη,τον Καλούμενο και τον Μπάτση , οφείλεται στον Αμερικανικό πρέσβη-αυτον που έμπαινε με σορτσάκι στα ανάκτορα και αποκαλούσε κοντό μπάσταρδο και γκαουλαιτερ τον Σοφοκλή Βενιζέλο,τον Έλληνα πρωθυπουργό -στην Ελλάδα,τον Πιουροφοι(στη φωτογραφία 2,8 αποθεώνεται από Κρητικούς σε επίσκεψη του)που είχε τον τρόπο του να ελίσσεται με την κυβέρνηση(μέχρι και μεντιουμ έστηνε για τον Πλαστήρα)... -2021 και ο πρόεδρος της Βουλής και σημερινός πρόεδρος της Δημοκρατίας, απευθυνόμενος στον πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ, Μπομπ Μενέντεζ, κατά τη διάρκεια συνάντησης τους(φωτό 5): «Από την Κέρκυρα μέχρι το Καστελόριζο και από την Κρήτη μέχρι την Θράκη, σας παραδίδουμε την Ελλάδα σήμερα στα χέρια σας.

Και είμαστε βέβαιοι ότι είναι σε καλά χέρια». -Κάτι "ιδού ο στρατός σας" του Κανελλοπούλου στον στρατηγό Βαν Φλιτ,κάτι Εσσο -Τομ Παππας,κάτι Τασκα στο Κυπριακό,κάτι Τζέφρυ Παιατ που μοίραζε σάντουιτς στους "διαμαρτυρομενους" στην Ουκρανία αλλά και την εμπλοκή του στο σκάνδαλο ΤΕΧΑΝ της ανακύκλωσης (συν Τσούνης),κάτι το άγαλμα του Τρούμαν(ναι αλλά οι ναπάλμ,εδώ πήραν το εγκριτικο χρήσης)στα 200 μέτρα από τα παλαιά γραφεία της Ν.Δ...κατι "ευχαριστούμε τους Αμερικανούς " τη νύχτα των Ιμίων ή το "διαβολικά καλος Τραμπ" του ξανα-σωτηρα της χωρας,ειναι θαρρώ οι ενδείξεις για το πόσο οικεία νιώθουν οι πρεσβευτές και οι άνθρωποι της Αστερόεσσας στη χώρα μας.

Και καλά κάνουν... γιατί σε τούτα τα μέρη δεν έχει σημασία 205 χρόνια τώρα,ποιος σου κάθεται στο σβέρκο, αρκεί κάποιος να κάθεται.

Η υπουργός(φωτό 7)με το 1,3 μυριο κατάθεση,άρα και πλέον κατάλληλη για το υπουργείο εργασίας και τη νομοθέτηση της(μοναδική παγκοσμίως)για το 13ωρο εργασίας, επί της "Αργυρού" υποδοχής στην νέα κάτοικο του κτηρίου της οδού Κόκκαλη.

Να είσαι πεθαμένος και να πιστεύεις ότι δεν είσαι νεκρός , καθώς δεν σου έχουν εκδώσει τη ληξιαρχική πράξη θανάτου. "Make again great Greece(από το Γραικός και το Γραικυλος)" Τέτοια μερα ήταν πέρυσι που υποδεχομασταν τη νεα Πρέσβειρα...αυτη που μας θυμισε "πως αν θέλουμε , ρίχνουμε τη κυβέρνηση...το καναμε στη Ρουμανία " Η κατάληξη της ... γνωστή. Οπως και η δική μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους