Η ΑΒΥΣΣΟΣ ΤΩΝ 700.000 ΕΤΩΝ: Ο ΑΡΧΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΩΝ ΠΕΤΡΑΛΩΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟΙ ΠΑΓΕΤΩΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ (ΜΕΡΟΣ Γ΄) Γράφει η Διονυσία Κλαρινετατζή Σχολή Αειζωίας - Η Ψευδαίσθηση της Πρόσφατης Μνήμης...
Η ΑΒΥΣΣΟΣ ΤΩΝ 700.000 ΕΤΩΝ: Ο ΑΡΧΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΩΝ ΠΕΤΡΑΛΩΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟΙ ΠΑΓΕΤΩΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ (ΜΕΡΟΣ Γ΄) Γράφει η Διονυσία Κλαρινετατζή Σχολή Αειζωίας
------------------------- Η Ψευδαίσθηση της Πρόσφατης Μνήμης Στα δύο προηγούμενα μέρη αυτής της έρευνας (δες τα 2 προηγούμενα άρθρα - ειναι αναρτημένα στο προφίλ μου), αγγίξαμε τα ορόσημα της ύστερης προϊστορίας: το δραματικό άνοιγμα της θερμής Μεσοπαγετώδους περιόδου Eemian στα 120.000 π.Χ. με τα πρώτα βαθιά ρήγματα της Αιγηίδος, τον καταποντισμό της Τριτωνίδος στα 70.000-50.000 π.Χ. που αποξήρανε τη Βόρεια Αφρική, και την κοσμική εκπύρωση του Φαέθοντος στα 28.000-26.000 π.Χ. που έλιωσε βίαια τους παγετώνες της Ευρώπης.
Κι όμως, αυτά τα 120.000 έτη δεν είναι παρά το τελευταίο δευτερόλεπτο στο κοσμικό ρολόι της Γης!!! Όταν η συμβατική ανθρωπολογία τοποθετεί την αυγή της ανθρώπινης συνείδησης σε μερικές χιλιάδες χρόνια πριν, παραβλέπει ηθελημένα ένα σιωπηλό μνημείο που στέκει στα σπλάχνα της Χαλκιδικής... Εκεί, κάτω από τους ασβεστολιθικούς όγκους του όρους Κατσίκα, η γη φύλαξε ένα εύρημα που ανατινάζει κάθε δόγμα: τον Αρχάνθρωπο των Πετραλώνων, ένα ον που περπάτησε σε αυτόν τον τόπο πριν από περίπου 700.000 χρόνια!!! Για να συλλάβει ο νους αυτή την αχανή χρονική άβυσσο, πρέπει να διαγράψει από τη μνήμη του τη Μεσόγειο όπως τη γνωρίζει.
Πρέπει να ταξιδέψει πίσω στο Κατώτερο και Μέσο Πλειστόκαινο, στην εποχή του πανίσχυρου Παγετώνα Mindel, όταν τα βουνά της Ευρώπης ήταν σκεπασμένα από συμπαγή παγοκαλύμματα πάχους χιλιομέτρων και η ελληνική χερσόνησος λειτουργούσε ως το απόλυτο, ζωντανό θερμοκήπιο της ευρασιατικής ηπείρου. Το Τοπίο της Χαλκιδικής πριν από 700.000 Χρόνια: Ένα Προϊστορικό Σαφάρι Φανταστείτε να στέκεστε στην κορυφή του λόφου όπου σήμερα βρίσκεται το χωριό Πετράλωνα, επτακόσιες χιλιάδες χρόνια πριν.
Δεν υπάρχει θάλασσα. Ο Θερμαϊκός κόλπος είναι μια τεράστια, καταπράσινη πεδιάδα, διακοπτόμενη από ορμητικούς ποταμούς με γάργαρο λιωμένο νερό που κατεβαίνει από τα βόρεια βουνά.
Λόγω του ότι τεράστιες ποσότητες του παγκόσμιου ύδατος είναι παγιδευμένες στους πόλους και στις κορυφές των Άλπεων, η επιφάνεια του ωκεανού βρίσκεται έως και 150 μέτρα χαμηλότερα από τη σημερινή.
Ο αέρας είναι κρυστάλλινος, πυκνός και μυρίζει ρετσίνι, υγρό χώμα και αγριόχορτο... Κοιτάζοντας προς την απέραντη κοιλάδα, το βλέμμα συναντά πλάσματα που σήμερα μοιάζουν με αποκυήματα μυθολογίας.
Κοπάδια από γιγάντιους ελέφαντες του αρχαϊκού είδους (Elephas antiquus), με ευθείς χαυλιόδοντες που ξεπερνούν τα τέσσερα μέτρα, βαδίζουν αργά συνθλίβοντας τα κλαδιά.
Δίπλα τους, δασικοί ρινόκεροι (Dicerorhinus) και τεράστιοι ίπποι βοσκούν σε λιβάδια που δεν έχουν γνωρίσει ποτέ γεωργικό εργαλείο.
Στις σκιές των απόκρημων βράχων καραδοκούν μαχαιρόδοντες πάνθηρες (Homotherium) και γιγάντιες σπηλαιώδεις ύαινες (Pachycrocuta brevirostris), πλάσματα με σαγόνια ικανά να θρυμματίσουν μηριαία οστά βοοειδών με ένα μόνο δάγκωμα.
Και μέσα σε αυτό το μεγαλειώδες, αδυσώπητο οικοσύστημα, κινείται ο κυρίαρχος: ο Αρχάνθρωπος. Το Σπήλαιο των Πετραλώνων: Το Πρώτο Παλάτι της Συνείδησης Το 1959, όταν ο Χρήστος Σαρρηγιαννίδης εντόπισε τυχαία την είσοδο του σπηλαίου και αργότερα ο καθηγητής ανθρωπολογίας Άρης Πουλιανός ξεκίνησε τη συστηματική ανασκαφή, η επιστήμη βρέθηκε μπροστά σε έναν θησαυρό που δεν μπορούσε να χωνέψει... Στο 11ο στρώμα των ιζημάτων, προσκολλημένο σε έναν σταλαγμίτη, βρέθηκε το απολιθωμένο κρανίο του Αρχανθρώπου! Δεν ήταν πίθηκος.
Δεν ήταν ένα τυχαίο ενδιάμεσο στάδιο χωρίς ταυτότητα.
Ήταν ένας άνθρωπος με ευρύ μέτωπο, στιβαρή κάτω γνάθο, έντονα υπερόφρυα τόξα και κρανιακή χωρητικότητα που άγγιζε τα 1.200 κυβικά εκατοστά, μέγεθος σχεδόν εφάμιλλο του σύγχρονου ανθρώπου!!!! Όμως το πιο συγκλονιστικό εύρημα δεν ήταν τα οστά του.
Ήταν η τέφρα.
Μέσα στα βαθύτερα στρώματα του σπηλαίου ανακαλύφθηκαν κατάλοιπα καμένης οργανικής ύλης, καμένα οστά ζώων και ίχνη οργανωμένης εστίας.
Η απόλυτη χρονολόγηση με παλαιομαγνητισμό και ηλεκτρονιακό συντονισμό σπιν (ESR) έδειξε ότι η φωτιά αυτή άναψε πριν από περίπου 700.000 χρόνια!!! Πρόκειται για την αρχαιότερη αποδεδειγμένη χρήση φωτιάς από άνθρωπο στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Ας σταθούμε για μια στιγμή σε αυτή τη λεπτομέρεια: Πριν από 700.000 χρόνια, όταν σύμφωνα με τα σχολικά εγχειρίδια η γη κατοικούνταν από άλογα όντα, εδώ, στη Μακεδονία, υπήρχε μια οργανωμένη ανθρώπινη κοινωνία που ήξερε να τιθασεύει τη θερμότητα, να συντηρεί τη φλόγα, να ψήνει την τροφή της και να συγκεντρώνεται γύρω από το φως, δημιουργώντας τον πρώτο πυρήνα γλώσσας, σκέψης και μετάδοσης εμπειρίας; Το Γεωλογικό Χρονικό: Οι Τρεις Προκατακλυσμιαίοι Κύκλοι του Πλειστοκαίνου Πώς όμως διακόπηκε αυτή η αρχαϊκή περίοδος; Τι μεσολάβησε ανάμεσα στον Αρχάνθρωπο των 700.000 ετών και την εποχή της Αιγηίδος των 120.000 ετών; Η Γη δεν παρέμεινε σταθερή.
Πέρασε από τρεις τιτανικούς κοσμογονικούς κύκλους όπου η παγωμένη ύλη μετατρεπόταν περιοδικά σε ορμητικό κατακλυσμό: 1. Ο Κατακλυσμός της Μεσο-Πλειστοκαινικής Μετάβασης (~450.000 - 400.000 π.Χ.) Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, ο Παγετώνας Mindel έφτασε στο απόγειό του και κατόπιν κατέρρευσε. • Η απότομη αύξηση της ηλιακής ακτινοβολίας προκάλεσε την τήξη τεράστιων παγωμένων πεδίων στη βόρεια και κεντρική Ευρώπη. • Τα ποτάμια συστήματα του Αξιού, του Στρυμόνα και του Αλιάκμονα μετατράπηκαν σε υδάτινους οδοστρωτήρες. • Δισεκατομμύρια τόνοι ιζημάτων και λάσπης παρασύρθηκαν προς τις νότιες πεδιάδες. • Στα σπήλαια της περιοχής, τα υπόγεια ύδατα ανέβηκαν βίαια, σφραγίζοντας τις εισόδους με στρώματα αργίλου και σταλαγμιτικών πετρωμάτων.
Αυτός ο κατακλυσμός εξαφάνισε την πρώτη πανίδα των γιγάντων και ανάγκασε τις γενεές των απογόνων του Αρχανθρώπου να μετακινηθούν προς τα ψηλότερα οροπέδια της Δυτικής Μακεδονίας και της Ηπείρου. 2. Ο Μεγάλος Κατακλυσμός της Περιόδου Holstein (~330.000 - 300.000 π.Χ.) Μετά από μια νέα μακρά περίοδο ψύχους, η Γη εισήλθε στη θερμότερη μεσοπαγετώδη εποχή του Μέσου Πλειστοκαίνου. • Οι θερμοκρασίες ξεπέρασαν κατά πολύ τις σημερινές. • Οι πάγοι των Άλπεων έλιωσαν σχεδόν ολοκληρωτικά, προκαλώντας μια από τις πιο εκτεταμένες θαλάσσιες εισβολές στην ιστορία. • Η στάθμη της Μεσογείου ανήλθε σε ασύλληπτα ύψη. • Ολόκληρη η παράκτια ζώνη της νότιας Ευρώπης πλημμύρισε, απομονώνοντας τις χερσαίες γέφυρες και δημιουργώντας προσωρινά τεράστιες εσωτερικές λίμνες στην κοιλάδα των Σκοπίων, της Θεσσαλίας και της Θράκης.
Σε αυτή ακριβώς τη φάση καταγράφεται η μετάβαση προς τον αρχαϊκό Homo sapiens του ελλαδικού χώρου, όπως μαρτυρά το απολίθωμα Απήδημα 1 στη Μάνη, χρονολογημένο με απόλυτη ακρίβεια στα 210.000 χρόνια πριν, αποδεικνύοντας τη συνεχή, αδιάκοπη εξέλιξη της ανθρώπινης παρουσίας στην ελληνική γη. 3. Η Παγετώδης Περίοδος Riss και η Τελική Τήξη (~140.000 - 125.000 π.Χ.) Πριν ανοίξει η εποχή της Αιγηίδος, η Γη πέρασε από τη σκληρή δοκιμασία του Παγετώνα Riss. • Το κλίμα έγινε εξαιρετικά ξηρό και ψυχρό. • Η στάθμη της θάλασσας υποχώρησε ξανά, αποκαλύπτοντας τις τεράστιες στεριές που συνέδεαν την Ελλάδα με τη Μικρά Ασία. • Όταν ο παγετώνας αυτός ολοκλήρωσε τον κύκλο του γύρω στα 125.000 π.Χ., η απότομη θερμική έκρηξη της περιόδου Eemian οδήγησε στον 1ο Κατακλυσμό που περιγράψαμε στο Μέρος Β΄, ανοίγοντας τα πρώτα ρήγματα στην ενιαία ήπειρο της Αιγηίδος. Το Αίνιγμα των Λίθινων Εργαλείων: Μια Άγνωστη Τεχνογνωσία Πώς εργαζόταν ο άνθρωπος που έζησε πριν από 700.000 έως 300.000 χρόνια; Η συμβατική αρχαιολογία αρέσκεται να αποκαλεί τα εργαλεία εκείνης της εποχής «πρωτόγονους χειροπελέκεις». Όμως η μικροσκοπική ανάλυση της φθοράς τους αποκαλύπτει μια διαφορετική πραγματικότητα: • Οι κατασκευαστές των Πετραλώνων δεν έσπαγαν τυχαία τις πέτρες.
Επέλεγαν συγκεκριμένα ορυκτά, όπως ίασπι, χαλαζία και πυριτόλιθο, γνωρίζοντας την κρυσταλλική τους δομή και τα σημεία θραύσης. • Χρησιμοποιούσαν τεχνικές επεξεργασίας που απαιτούσαν προμελέτη πολλών σταδίων: γνώριζαν πώς να χτυπήσουν έναν πυρήνα πέτρας ώστε να αποσπάσουν λεπίδες με κοφτερές ακμές, ικανές να γδάρουν το παχύ δέρμα ενός ελέφαντα ή να λαξεύσουν σκληρά ξύλα. • Διέθεταν ανατομική γνώση των ζώων που κυνηγούσαν: τα οστά που βρέθηκαν στο σπήλαιο φέρουν τομές σε συγκεκριμένες αρθρώσεις, αποδεικνύοντας ότι ο διαμελισμός γινόταν με χειρουργική ακρίβεια και όχι με τυχαία βία.
Αυτή η τεχνογνωσία δεν εμφανίστηκε από το πουθενά.
Μεταδόθηκε από γενιά σε γενιά μέσα σε ένα διάστημα εκατοντάδων χιλιάδων ετών, συνιστώντας μια αδιάσπαστη αλυσίδα εμπειρικής γνώσης. Η Απάντηση στην Αυτοχθονία Το μεγαλύτερο επιστημονικό και ιστορικό μάθημα που μας παραδίδει ο Αρχάνθρωπος των Πετραλώνων και οι προκατακλυσμιαίοι κύκλοι του Πλειστοκαίνου είναι το ζήτημα των ριζών.
Επί δεκαετίες καλλιεργήθηκε η θεωρία ότι η ευρωπαϊκή ήπειρος ήταν μια έρημη γη, που περίμενε παθητικά να εποικιστεί από διαδοχικά μεταναστευτικά κύματα... Τα ευρήματα των Πετραλώνων, σε συνδυασμό με το κρανίο του Απηδήματος στη Μάνη (210.000 ετών) και τον πρόσφατα ταυτοποιημένο Graecopithecus freybergi στον Πύργο Βασιλίσσης στην Αττική (ηλικίας 7,2 εκατομμυρίων ετών), συνθέτουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα: • Ο αιγαιακός και μεσογειακός χώρος υπήρξε ένα αυτόνομο, πρωταρχικό εργαστήριο ανθρωπογένεσης. • Εδώ, χάρη στο μοναδικό μικροκλίμα που συνδύαζε την προστασία των ορεινών όγκων με τη θερμότητα των κλειστών λεκανών, η ανθρώπινη ζωή δεν έσβησε ποτέ ολοκληρωτικά κατά τη διάρκεια των παγετώνων. • Αντίθετα, άντεξε, προσαρμόστηκε, διατήρησε τη σπίθα της φωτιάς και αναγεννήθηκε μέσα από κάθε κατακλυσμό. Το Μυστήριο του Χρόνου και η Μεγάλη Επιστροφή Όταν στεκόμαστε μπροστά στα βάθη των 700.000 ετών, οι βεβαιότητες του σύγχρονου πολιτισμού μοιάζουν ασήμαντες... Αυτός ο τόπος δεν κατοικήθηκε χθες.
Κάθε σπιθαμή της ελληνικής γης, από τις κορυφές του Ολύμπου μέχρι τους βυθισμένους διαύλους του Αιγαίου, έχει πατηθεί από γενεές ανθρώπων που έζησαν, πάλεψαν, άναψαν φωτιές, κοίταξαν τα ίδια άστρα και επιβίωσαν από κοσμογονικές ανατροπές που η φαντασία μας δύσκολα μπορεί να συλλάβει. Ο Αρχάνθρωπος δεν είναι ένα έκθεμα μουσείου.
Είναι ο αρχέγονος πρόγονος που μας υπενθυμίζει ότι η ανθρώπινη περιπέτεια σε αυτή τη γη δεν μετριέται με αιώνες, αλλά με εποχές παγετώνων και κύκλους κατακλυσμών! Και όσο η γη συνεχίζει να περιστρέφεται και να διαγράφει τις μεγάλες τροχιές της στο διάστημα, η μνήμη αυτών των αρχέγονων εποχών θα περιμένει πάντοτε εκείνους που έχουν το θάρρος να κοιτάξουν μέσα στην άβυσσο του χρόνου και να αναγνωρίσουν το αληθινό, αδάμαστο μέγεθος της ανθρώπινης καταγωγής. Σημείωση: Η ένδειξη «Πληροφορίες τεχνητής νοημοσύνης» που εμφανίζεται από το Facebook αφορά αποκλειστικά την εικόνα της δημοσίευσης, η οποία έχει δημιουργηθεί ψηφιακά για λόγους εικονογράφησης και πνευματικών δικαιωμάτων.
Δεν αφορά το κείμενο, την έρευνα ή το περιεχόμενο του άρθρου.
Για να προλάβω όσους αναρωτηθούν γιατι δεν αναφέρομαι στο θεμα του Αρη Πουλιανού, ανατρέξτε σε παλαιότερο αρθρο μου, υπάρχει στο blog της Ιστοσελίδας της Σχολής Αειζωιας... Εκεί αναφέρω αναλυτικά το συμβάν και το παρασκήνιο γύρω απο αυτό... Διονυσία Κλαρινετατζή Συγγραφέας άρθρου ⚠️ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗΤο περιεχόμενο αυτής της σελίδας αποτελεί προϊόν Εναλλακτικής Ιστοριογραφίας, Παλαιοανθρωπολογίας και Διεπιστημονικής Αναζήτησης.
Βασίζεται στη συγκριτική μελέτη πρωτογενών ανασκαφικών δεδομένων, γεωλογικών στρωματογραφιών και ανεξάρτητων ερευνητών, φωτίζοντας πτυχές που το ακαδημαϊκό κατεστημένο συχνά αποσιωπά ή περιθωριοποιεί.
Γνωρίζουμε ήδη ότι η συμβατική επιστήμη επιμένει σε διαφορετικά χρονολογικά μοντέλα.
Συνεπώς, κάθε προσπάθεια δογματικής αντίκρουσης είναι περιττή, καθώς εκκινούμε από διαφορετική φιλοσοφική και ερευνητική αφετηρία.
Η σελίδα αυτή δεν διεκδικεί το μονοπώλιο της απόλυτης αλήθειας, ούτε επιβάλλει δογματικά κανένα συμπέρασμα.
Η αναζήτηση της ανθρώπινης καταγωγής είναι μια ζωντανή, εξελισσόμενη διαδικασία.
Αν δεν συμφωνείτε με αυτή την προσέγγιση, μπορείτε απλώς να προσπεράσετε. Η Αληθινή Γνώση απελευθερώνει τη σκέψη και αποστρέφεται τον δογματισμό. #Αρχάνθρωπος #Πετράλωνα #Χαλκιδική #Πλειστόκαινο #Παγετώνες #Mindel #Προϊστορία #ΑρχαίαΕλλάδα #Απήδημα #Graecopithecus #Αυτοχθονία #Γεωμυθολογία #ΣχολήΑειζωίας
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους