Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΩΝ ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΥ ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΟΔΥΝΗΡΗ (ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ) ΗΤΤΑ Όπως έγραψα στην προηγούμενη ανάρτηση, εδώ μεταφράζω κατά λέξη το πλήρες κείμενο του αντιπροέδρου των ΗΠΑ J. D. Vance που αναφέρεται στην κύρια και βασική αιτία της ρεπουμπλικανικής πανωλεθρίας: τον πόλεμο στο Ιράν και τις συνέπειές του.

Πρόκειται για πολύ σημαντικό (κατά τη γνώμη μου) και σπάνιο στην άσκηση κριτικής προς τον Τράμπα κείμενο, ενώ και το γεγονός ότι βγάζει γλώσσα στο λόμπι του κράτους καρκινώματος επιδεικνύει επίσης σπάνια "αποκοτιά" (σκεφτείτε πού έχει φτάσει η κατάντια της Αμερικής όταν χρειάζεται θάρρος για να πουν οι υπερασπιστές του "Πρώτα η Αμερική" κάτι που θίγει έστω και στο ελάχιστο τις γενοκτονικές πολιτικές του κράτους-δολοφόνου...) Και για να γίνει σαφές το βαρύ κλίμα κατά των Ρεπουμπλικάνων, μεταφράζω επίσης δύο ακόμη απαντήσεις--εκτός από αυτήν του γερουσιαστή Massie, στην οποία αναφέρθηκα στην προηγούμενη ανάρτηση.

Τις απαντήσεις αυτές μπορείτε να βρείτε στην αμέσως επόμενη ανάρτηση.

---------------------------------- ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ J.D. VANCE Ένα από τα ζητήματα στα οποία οι αναλυτές δεδομένων της δικής μας πλευράς είχαν επικεντρώσει εμμονικά την προσοχή τους ήταν η «σύνθεση» του εκλογικού σώματος: κατά πόσο, δηλαδή, η σύνθεσή του έμοιαζε αρκετά με εκείνη του 2024, ώστε να μπορέσουν οι Ρεπουμπλικανοί να κερδίσουν.

Και παρά τις δημοσκοπήσεις που προέβλεπαν σαρωτική νίκη των Δημοκρατικών, τα δεδομένα μάς έλεγαν διαρκώς το ίδιο πράγμα: σε ορισμένες πολιτείες η συμμετοχή ήταν απλώς ικανοποιητική, σε άλλες ήταν πραγματικά εντυπωσιακή, ενώ σε καμία δεν ήταν καταστροφική.

Στην ομάδα μας επικρατούσε μια γνήσια αισιοδοξία: οι δικοί μας ψηφοφόροι προσέρχονταν στις κάλπες.

Έτσι, ρώτησα τον πιο έξυπνο αναλυτή δεδομένων που γνωρίζω: αυτό σημαίνει ότι θα προκαλέσουμε έκπληξη σε όλο τον κόσμο; «Όχι», μου απάντησε. «Μπορεί να τα πάμε καλύτερα απ’ όσο δείχνουν οι δημοσκοπήσεις.

Τα δεδομένα, όμως, μας λένε ότι πολλοί από όσους ψήφισαν το δίδυμο Τραμπ-Βανς το 2024 είναι εξοργισμένοι και σχεδιάζουν να ψηφίσουν τους αντιπάλους μας.

Οι δικοί μας ψηφοφόροι προσέρχονται στις κάλπες, αλλά μπορεί τελικά να μη μας ψηφίσουν». Τώρα φαίνεται πως η πρόβλεψή του ήταν προφητική.

Οι ψηφοφόροι μας πράγματι προσήλθαν στις κάλπες. Στη Φλόριντα, για παράδειγμα, το εκλογικό σώμα ήταν κατά εννέα ποσοστιαίες μονάδες περισσότερο ρεπουμπλικανικό παρά δημοκρατικό, μόλις δύο μονάδες λιγότερο από ό,τι το 2024.

Αναμφίβολα, υπήρχαν περιοχές όπου θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει μεγαλύτερη συμμετοχή.

Όμως, το βασικό πρόβλημα δεν ήταν η συμμετοχή.

Το βασικό πρόβλημα ήταν ότι πολλοί από εκείνους που ψήφισαν Τραμπ και Βανς το 2024 ψήφισαν τους Δημοκρατικούς το 2026.

Τους επόμενους μήνες θα υπάρξουν πολλές εσωτερικές αντιπαραθέσεις και διαφωνίες για το τι συνέβη και γιατί.

Ένας από τους δημοσκόπους που εκτιμώ ιδιαίτερα μού είπε ότι, στην τελική ευθεία της προεκλογικής εκστρατείας, το οικονομικό μας μήνυμα δεν ήταν αρκετά σαφές και δυναμικό.

Είμαι βέβαιος ότι έχει δίκιο.

Ωστόσο, η πραγματική αιτία της ήττας μας είναι προφανής σχεδόν σε όλους.

Ένας άλλος δημοσκόπος —ένας από τους πιο έξυπνους ανθρώπους που γνωρίζω στον χώρο της πολιτικής— μού είπε χθες ότι θα χάναμε τη λεγόμενη γενική ψήφο κατά 13 ποσοστιαίες μονάδες.

Μπήκα στην Τρίτη με απαισιόδοξη διάθεση, αλλά ακόμη κι εγώ έμεινα έκπληκτος από το αποτέλεσμα.

Οι δημοσκοπήσεις του έδειχναν ότι πολλοί από όσους είχαν ψηφίσει τον Τραμπ το 2024 ήταν οργισμένοι και σχεδίαζαν να ψηφίσουν τους Δημοκρατικούς.

Ρώτησε αυτούς τους ψηφοφόρους, που μας είχαν εγκαταλείψει, τι θα μπορούσε να τους κάνει να επιστρέψουν στο στρατόπεδό μας.

Οι τέσσερις συχνότερες απαντήσεις, που αντιστοιχούσαν σχεδόν στο σύνολο των απαντήσεων, ήταν οι εξής: Να τελειώσει ο πόλεμος.

Να δοθεί προτεραιότητα στο κόστος ζωής και στον πληθωρισμό.

Να μπει πρώτα η Αμερική.

Να αλλάξει η σχέση μας με το Ισραήλ.

Οι ψηφοφόροι μας προσήλθαν στις κάλπες.

Και οι τέσσερις παραπάνω λόγοι εξηγούν γιατί πολλοί από αυτούς ψήφισαν τους Δημοκρατικούς.

Αυτά προκύπτουν από δημοσκόπο που προέβλεψε με ακρίβεια τα αποτελέσματα.

Ενώ πολλοί πέρασαν τη Δευτέρα επιτιθέμενοι στη Ρέιτσελ Κάμπος-Ντάφι επειδή ζήτησε διπλωματική επίλυση της σύγκρουσης, αποδεικνύεται τελικά ότι η πολιτική της συμβουλή ήταν ορθή. (Είναι επίσης ένας εξαιρετικός άνθρωπος.) Τους επόμενους μήνες θα υπάρξει πολλή προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας.

Να περιμένετε ότι διάφοροι πολιτικοί του κατεστημένου θα ισχυριστούν πως η λύση στα προβλήματά μας είναι η χορήγηση αμνηστίας στους παράτυπους μετανάστες.

Είμαι ανοιχτός στην ιδέα να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζουμε τη μεταναστευτική νομοθεσία — για παράδειγμα, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στις επιχειρήσεις που προσλαμβάνουν εργαζομένους χωρίς νόμιμα έγγραφα.

Όποιος, όμως, προωθεί την αμνηστία, σας λέει ψέματα.

Ο λόγος που χάσαμε είναι ο πόλεμος.

Το είπε χθες το βράδυ και ο ίδιος ο πρόεδρος.

Αν θέλετε να υποστηρίξετε ότι άξιζε τον κόπο, ότι άξιζε δηλαδή να χάσουμε τη Γερουσία για τα επόμενα έξι χρόνια, κάντε το. Υποστηρίξτε ότι ήταν ένα τίμημα που άξιζε να πληρώσουμε.

Είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί, τουλάχιστον αυτή είναι μια έντιμη στάση.

Όλοι, όμως, γνωρίζουν γιατί χάσαμε.

Και κάθε ειλικρινής συζήτηση για το πώς θα προχωρήσουμε από εδώ και πέρα πρέπει να ξεκινήσει από αυτό.

Εξακολουθώ να είμαι αισιόδοξος για τη χώρα μας.

Σε όσους είναι εξοργισμένοι και θέλουν να πουν «σας τα έλεγα»: έχετε δίκιο, μας τα λέγατε.

Αξιοποιήστε αυτή την ενέργεια για να εκλέξετε Ρεπουμπλικανούς που συμμερίζονται την κοσμοθεωρία σας.

Σε όσους απλώς εξοργίζονται με το αποτέλεσμα, καλά κάνουν.

Ας μετατρέψουμε αυτή την οργή σε δύναμη και ας επιστρέψουμε στον αγώνα για τη σωτηρία της χώρας μας.

--------------------- ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: (1) Ως "γενική ψήφος" μεταφράστηκε ο όρος generic ballot που αφορά την δημοσκοπική ερώτηση που μετρά τη συνολική προτίμηση των ψηφοφόρων για Ρεπουμπλικανούς ή Δημοκρατικούς υποψηφίους, χωρίς να αναφέρεται σε συγκεκριμένο πρόσωπο. (2) Πώς τίθεται από τον J.D. Vance η προσπάθεια αποπροσανατολισμού του κομματικού και δημοσιογραφικού κατεστημένου να αποδώσει την ήττα στο μεταναστευτικό.

Η ανάλυση των όσων εννοεί χωρίζεται σε τρία βασικά σημεία: • Ο πόλεμος ως η πραγματική αιτία της ήττας: Ο Vance δηλώνει κατηγορηματικά ότι οι Ρεπουμπλικάνοι έχασαν τον έλεγχο του Κογκρέσου (Βουλής και Γερουσίας) λόγω της λαϊκής δυσαρέσκειας για τον πόλεμο στο Ιράν, τον οποίο ξεκίνησε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ.

Μάλιστα, τονίζει ότι ο ίδιος ο Τραμπ το παραδέχτηκε («The president himself said so last night»). Ο πόλεμος αυτός είχε οδηγήσει σε οικονομική επιβάρυνση, όπως η αύξηση των τιμών στα καύσιμα και τα τρόφιμα, επηρεάζοντας αρνητικά τους ψηφοφόρους. • Η «αμνηστία» ως πολιτικό προπέτασμα καπνού (Gaslighting): Ο αντιπρόεδρος προειδοποιεί ότι οι συστημικοί πολιτικοί («establishment politicians») θα προσπαθήσουν να ρίξουν το φταίξιμο αλλού.

Προβλέπει ότι θα ισχυριστούν πως το κόμμα έχασε επειδή είχε πολύ σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό και ότι η λύση για να ξανακερδίσουν τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους («the solution to our woes») είναι να υποστηρίξουν μια «αμνηστία» (νομιμοποίηση) για τους ανεπίσημους μετανάστες. Ο Vance απορρίπτει αυτό το επιχείρημα ως ψέμα («anyone pushing amnesty is lying to you»), ξεκαθαρίζοντας ότι η μεταναστευτική πολιτική δεν φταίει για το εκλογικό αποτέλεσμα. • Έκκληση για ειλικρίνεια και αποστασιοποίηση: Με αυτή την τοποθέτηση, ο Vance κάνει μια σπάνια και στρατηγική κίνηση δημόσιας διαφοροποίησης από την πολεμική επιλογή του Τραμπ, στην οποία ο ίδιος ήταν εσωτερικά σκεπτικός.

Καλεί το κόμμα να σταματήσει τις δικαιολογίες και να κάνει μια ειλικρινή συζήτηση για το μέλλον της παράταξης, ξεκινώντας από την παραδοχή ότι το κόστος του πολέμου (όπως η απώλεια της Γερουσίας για τα επόμενα 6 χρόνια) ήταν αυτό που απομάκρυνε τους ψηφοφόρους.

Συνολικά, ο Vance χρησιμοποιεί το θέμα της «αμνηστίας» ως παράδειγμα μιας ψεύτικης δικαιολογίας που θα χρησιμοποιήσει το κατεστημένο του κόμματος για να μην αντιμετωπίσει την αλήθεια: ότι ο κόσμος τιμώρησε τους Ρεπουμπλικάνους στην κάλπη λόγω του πολέμου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους