Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλησπέρα στα μέλη Μεγάλη μέρα η σημερινή. Μια μέρα ταλαιπωρίας, αλλά ταυτόχρονα χαράς και συγκίνησης.

Αν όχι όλοι, σίγουρα πολλοί από εσάς γνωρίζετε την κουτσή σκυλίτσα της Ιατρικής Σχολής.

Ε, αυτή την τόσο γλυκιά και ταλαιπωρημένη ψυχή κατάφεραμε σήμερα επιτέλους μετά από ένα χρόνο να την πιάσουμε ! Μια ψυχή, ένα ζωντανό και αθώο πλάσμα, για το οποίο είχα δώσει μια υπόσχεση στον ίδιο μου τον εαυτό: ότι θα κάνω ό,τι μπορώ για να το βοηθήσω.

Η χαρά μου και η συγκίνησή μου σήμερα δεν περιγράφονται.

Η καημένη έχει περάσει 5-6 γέννες μέσα σε περίπου 5-6 χρόνια.

Πόνο, πείνα, χίλια δυο βάσανα, αλλά πάντα εκεί, πάντα ζωντανή, να προσπαθεί να επιβιώσει, κουβαλώντας ένα σακατεμένο ποδαράκι που μέρα με τη μέρα γινόταν όλο και χειρότερο.

Αυτό όμως που πραγματικά με έκανε να εκπλαγώ ήταν το μοναδικό της στήριγμα, το παιδί της! Ένα μικρό πλάσμα που τον τελευταίο χρόνο ήταν πάντα δίπλα της και την ακολουθούσε παντού.

Προσπαθούσε να την καθοδηγήσει, να της δείξει τον δρόμο, να την σπρώξει απαλά με το κεφαλάκι του και το μικρό του ποδαράκι, σαν να της έλεγε: «Από εδώ μαμά, είναι πιο ασφαλής ο δρόμος». Μια εικόνα που δύσκολα μπορείς να περιγράψεις με λόγια.

Ένα μικρό παιδί που, μέσα σε έναν τόσο δύσκολο κόσμο, έγινε το στήριγμα της ίδιας του της μάνας.

Το απόγευμα η μικρή μας μεταφέρθηκε στο κτηνιατρείο της κυρίας Νάκου, όπου θα λάβει την απαραίτητη ιατρική φροντίδα.

Θα γίνουν οι εξετάσεις που χρειάζονται και θα εξεταστεί φυσικά και το τραυματισμένο ποδαράκι της, ώστε να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει και πώς μπορούμε να τη βοηθήσουμε.

Η σημερινή μέρα μπορεί να είχε πολλή ταλαιπωρία, αλλά είχε και κάτι πολύ πιο σημαντικό: μια ψυχή που επιτέλους θα λάβει τη φροντίδα που τόσο καιρό είχε ανάγκη.

Και αυτό από μόνο του είναι μια μεγάλη χαρά! Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον Δήμο που ανταποκρίθηκε θετικά και ανέλαβε τα έξοδα της κτηνιατρικής περίθαλψής της.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ επίσης στην εθελόντρια Στέλλα-Κορνηλία Σέρρα , η οποία όλο αυτό το διάστημα βρισκόταν στον χώρο, κοντά στα ζωάκια του Πανεπιστημίου, τα φρόντιζε και τα τάιζε καθημερινά.

Την ευχαριστώ θερμά και για την πολύτιμη βοήθειά της σήμερα.

Και επειδή δεν μου άρεσε ποτέ που τόσο καιρό τη φωνάζαμε «Κουτσή», αποφάσισα να της δώσω ένα όνομα που να έχει τη δική του ιστορία.

Λάικα λοιπόν! Laika – Лайка ( μετάφραση από ρωσικά : αυτή που γαβγίζει) Για όσους δεν γνωρίζουν, σαν σήμερα, στις 3 Νοεμβρίου του 1957, μια σκυλίτσα με το ίδιο όνομα ταξίδεψε στο διάστημα με το σοβιετικό διαστημόπλοιο Sputnik 2 και έγινε το πρώτο ζώο που μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη. Μπορεί η ιστορία της Λάικα να ήταν δυστυχώς τραγική, όμως το όνομά της έμεινε στην ιστορία.

Συγκινητική ιστορία που τόσο αγαπαω Σήμερα, λοιπόν, 69 χρόνια μετά, μια άλλη Λάικα ξεκινά τη δική της καινούργια διαδρομή.

Αυτή τη φορά, όμως, με την ευχή να είναι γεμάτη ασφάλεια, φροντίδα και αγάπη! ❤️ Η Λαϊκά μας λοιπόν , και το παιδί της , ο δορυφόρος της.. Ο Sputnik Όποιος θέλει να βοηθήσει όπως μπορεί, είτε με τροφές είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, μπορεί να μου στείλει μήνυμα.

Και μπορεί αυτή την περίοδο η Λάικα μας να χρειάζεται την απαραίτητη φροντίδα, όμως πίσω έχουμε αφήσει το παιδάκι της μόνο του, μαζί με τους φίλους του, που θα χρειαστούν κι αυτά τροφή και φροντίδα.

Δεν τελειώνει η προσπάθεια με τη διάσωση της μαμάς.

Πρέπει να φροντίσουμε και όσους έμειναν πίσω.

Η σημερινή μέρα μπορεί να είχε πολλή ταλαιπωρία, αλλά είχε και κάτι πολύ πιο σημαντικό: μια ψυχή που επιτέλους θα λάβει τη φροντίδα που τόσο καιρό είχε ανάγκη.

Και αυτό από μόνο του είναι μια μεγάλη χαρά! Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για κάθε βοήθεια και στήριξη. Υ.Γ. Μια μικρή πράξη αγάπης, αφιερωμένη στη μνήμη του πατέρα μου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους