Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε μέρα παρουσιάζουμε και μια παλιότερη έκδοσή μας. Το 2008 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου «Πόλεμος και δικαιοσύνη.

Πολιτική φιλοσοφία για τον κόσμο». «Το βιβλίο του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου μας προσφέρει μια σπάνια σε εύρος, αλλά και βάθος ευκαιρία να σκεφτούμε για ζητήματα που συζητήσαμε εν θερμώ, και διαφωνήσαμε, ηθικοπολιτικά.

Απλά, κατανοητά και πηγαία γραμμένο, ακόμη και όταν χρησιμοποιεί τεχνικούς όρους, το βιβλίο του Παπαγεωργίου είναι εξαιρετικά πλούσιο σε ιδέες, επιχειρήματα, αλλά και πρόσφατα παραδείγματα από τη διεθνή σκηνή.

Και δεν είναι τελικώς μονάχα ένα βιβλίο για τον κόσμο.

Συνειδητοποιώντας ότι για πολλούς από εμάς ο κόσμος (μας) είναι το έθνος και τα συμφέροντά του, το βιβλίο έχει και έναν άλλο σημαντικό ρόλο: είναι βιβλίο εθνικής αυτογνωσίας, όσο και βιβλίο διεθνούς δικαιοσύνης». Κώστας Ν. Κουκουζέλης, Η Καθημερινή «Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου έχει γράψει ένα δυνατό και προκλητικό βιβλίο.

Εμπλουτίζει τον διάλογο που έχει αναπτυχθεί για τους όρους συγκρότησης μιας σύγχρονης και ανθεκτικής θεωρίας του δίκαιο πολέμου». Γιώργος Σιακαντάρης, Ελευθεροτυπία «Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου μάς εντυπωσιάζει με την πληρότητα του ελέγχου των πηγών και της βιβλιογραφίας και με την προθυμία του να συνδιαλεχθεί απροκατάληπτα με όλες τις προσεγγίσεις του θέματός του, περιλαμβανομένων και των συζητήσεων που έχουν εκδιπλωθεί στην Ελλάδα, κυρίως για τα ζητήματα του έθνους και των δικαιωμάτων». Πασχάλης Μ. Κιτρομηλίδης, Το Βήμα «Ένα βιβλίο με εντυπωσιακό πλούτο σκέψεων.

Ένα κέντημα λεπτών εννοιών, που συνεχώς συμπληρώνονται, αναιρούνται πολλές φορές και διαπλέκονται.

Ο διαλεκτικός μηχανισμός με τον οποίο παρουσιάζονται καθιστά την ανάγνωση του έργου ιδιαίτερα γοητευτική και παιδαγωγική». Χρήστος Ροζάκης, Νέα Εστία *** Το κείμενο του οπισθοφύλλου: Η βλάβη που προκαλεί ο πόλεμος στους ανθρώπους εκτείνεται πέρα από τις προφανείς καταστροφές του: τον πόνο, τον θάνατο, τις υλικές καταστροφές, την υπονόμευση της λειτουργίας του φυσικού, κοινωνικού και ηθικού περιβάλλοντος.

Ο πόλεμος αφαιρεί τον έλεγχο της ζωής από τους ίδιους τους ανθρώπους και τους εγκαταλείπει στην τυχαιότητα.

Η βλάβη του πολέμου στον ηθικό ιστό της ανθρώπινης ζωής είναι η πλέον επικίνδυνη, η πλέον προσβλητική.

Eίναι λοιπόν ποτέ δυνατόν να δικαιολογηθεί η πρόκληση μιας τέτοιας βλάβης; Κι αν πράγματι υπάρχουν δίκαιοι πόλεμοι πώς μπορούμε να αποφύγουμε την καταχρηστική τους επίκληση σε κάποιες περιπτώσεις – επίκληση που τόσο πολύ θυμίζει παπικές συνεγέρσεις σε σταυροφορικές εκστρατείες κατά απίστων; Το ερώτημα δεν είναι ιδεαλιστικό, αλλά πολύ ρεαλιστικό.

Η βία και η αδικία δεν θα εκλείψει, αλλά αντίθετα θα καταστεί ακόμα πιο ανέλεγκτη αν χαθεί η προοπτική της αλληλοσυγκράτησης στη βάση αρχών και κανόνων.

Η θεωρία του δικαίου πολέμου χρειάζεται συνεπώς ένα πολιτικό πλαίσιο για να αναλάβει αυτό το βάρος• στην αντίθετη περίπτωση θα είναι σαν ένα εγχειρίδιο ποινικού δικαίου στα χέρια ληστών.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους