Γιατί οι Ρουμάνοι δημιουργούν βλάχικο ζήτημα στην Ελλάδα Για Ρουμανική μειονότητα και δικαιώματα στην Ελλάδα Κάτι άλλο μας θυμίζει αυτό... Άλλο είναι εισαγώμενο θέμα κι όχι ελληνικό που κάποιοι...
Γιατί οι Ρουμάνοι δημιουργούν βλάχικο ζήτημα στην Ελλάδα Για Ρουμανική μειονότητα και δικαιώματα στην Ελλάδα Κάτι άλλο μας θυμίζει αυτό... Άλλο είναι εισαγώμενο θέμα κι όχι ελληνικό που κάποιοι θέλουν να το κάνουν πρόβλημα.
Το πρόβλημα όμως είναι άλλων ,όχι των Ελλήνων ούτε ελληνικό . Το λεγόμενο «βλάχικο ζήτημα» δεν γεννήθηκε στην Πίνδο, ούτε στα χωριά της Μακεδονίας.
Γεννήθηκε στο Βουκουρέστι.
Είναι προϊόν του ρουμανικού μεγαλοϊδεατισμού, που από τα μέσα του 19ου αιώνα αναζητούσε «αλύτρωτους αδελφούς» για να δικαιολογήσει γεωπολιτικές φιλοδοξίες στα Βαλκάνια.
Η ιστορική αφετηρία είναι σαφής.
Ο όρος «κουτσοβλαχικό ζήτημα» εγκαινιάζεται μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, με επιστολές που ανταλλάχθηκαν πριν τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913 για τη ρύθμιση της θρησκευτικής και εκπαιδευτικής κατάστασης των Βλάχων.
Τα αίτια όμως τοποθετούνται νωρίτερα: ο ρουμανικός μεγαλοϊδεατισμός και η ανάγκη αποπροσανατολισμού από την απώλεια της Τρανσυλβανίας και της Βεσσαραβίας έστρεψαν το ενδιαφέρον στους Βλάχους της Θεσσαλίας, της Ηπείρου και της Μακεδονίας, τους οποίους χαρακτήρισαν ως ομοεθνείς τους.
Από το 1849 αρχίζουν οι πρώτες ζυμώσεις, και το 1863-64 η ρουμανική κυβέρνηση δίνει επίσημη στήριξη, βασισμένη στις εκθέσεις των Radulescu-Bolintineanu που παρουσίασαν τους Βλαχόφωνους ως «Ρουμανοβλάχους» πατριώτες.
Το 1860 ιδρύεται το «Μακεδορουμανικόν Κομιτάτον», που με προκηρύξεις ζητούσε ίδρυση «Μεγάλου ρουμανικού Κράτους» στη Μακεδονία, την Ήπειρο και τη Θεσσαλία, επειδή δήθεν κατοικούνταν από Ρουμάνους.
Η μέθοδος ήταν πάντα η ίδια: χρήμα, σχολεία, υποτροφίες.
Με την οικονομική ενίσχυση του ηγεμόνα Κούζα και με χρήματα κατασχεμένα από ελληνικές μονές, στήθηκε δίκτυο προπαγάνδας με όργανα αρνησιπάτριδες όπως ο Αβέρκιος και ο Απόστολος Μαργαρίτης.
Τα πρώτα ρουμανικά σχολεία ιδρύθηκαν το 1877-1878 σε Περιβόλι, Αβδέλλα, Φούρκα, Μέτσοβο και αλλού, με δωρεάν τροφή και ένδυση για να προσελκύσουν μαθητές.
Παρά τον «άφθονο διασκορπισμό χρυσού για τη διαφθορά και αγορά συνειδήσεων», τα αποτελέσματα υπήρξαν μηδαμινά.
Το παραδέχτηκε το 1901 ο ίδιος ο Ρουμάνος υπουργός Παιδείας Χάρετ: «Έχομεν πολυάριθμους σχολάς και διδασκάλους αλλ’ άνευ μαθητών». Ο διευθυντής της ρουμανικής σχολής Ιωαννίνων έγραφε ότι μετά τριακονταετείς αγώνες «δεν δυνάμεθα να καυχηθώμεν ότι προέβημεν κατά εν βήμα», και ότι όσοι προσέρχονταν στον ρουμανισμό το έκαναν «απλώς εκ συμφέροντος». Η Ρουμανία όμως δεν σταμάτησε.
Το 1905, με πίεση Γερμανίας και Αυστροουγγαρίας, ο Σουλτάνος αναγνώρισε με ιραδέ βλάχικη εθνότητα — επίτευγμα της ρουμανικής διπλωματίας, για το οποίο διαμαρτυρήθηκαν Ελλάδα και Πατριαρχείο.
Το 1913, ο Βενιζέλος αντάλλαξε επιστολές με τον Μαγιορέσκου, με τις οποίες η Ελλάδα αναγνώριζε εκκλησιαστική και εκπαιδευτική ρουμανική μειονότητα στον βορειοελλαδικό χώρο, με αντάλλαγμα ρουμανική στήριξη έναντι των Βουλγάρων.
Ήταν διπλωματικός ελιγμός που έδωσε στη Ρουμανία το πρόσχημα ότι υπάρχει «ρουμανική μειονότητα» στην Ελλάδα.
Σήμερα η ίδια λογική συνεχίζεται με άλλα μέσα.
Ρουμάνοι βουλευτές εμφανίζονται στο Συμβούλιο της Ευρώπης και μιλούν για «ρουμανική προπαγάνδα που κάνει λόγο για έναν λαό διάσπαρτο». Ρουμανίδα γερουσιαστής κατέθεσε αίτημα προστασίας της «αρμάνικης» γλώσσας στην Ελλάδα, παρουσιάζοντάς την ως ρουμανική διάλεκτο τμήματος της «μεγάλης Ρουμανικής οικογενείας». Γιατί το κάνει η Ρουμανία; Γεωπολιτικό άλλοθι.
Από τον 19ο αιώνα, η Ρουμανία χρειαζόταν «εθνικό ζήτημα» στα Βαλκάνια για να εμφανίζεται ως προστάτιδα δύναμη. 2. Γλωσσική ομοιότητα ως εργαλείο.
Το κύριο επιχείρημα ήταν πάντα η μερική ομοιότητα της βλάχικης με τη ρουμανική, για να βαφτιστούν οι Βλαχόφωνοι Έλληνες «χαμένα αδέλφια». 3. Πίεση στην Ελλάδα.
Κάθε φορά που η Ρουμανία θέλει να εμφανιστεί στο Συμβούλιο της Ευρώπης ή στην ΕΕ ως υπερασπιστής μειονοτήτων, ανασύρει το «βλάχικο». Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων το έχει καταγγείλει ξεκάθαρα: ζητά την απόσυρση αναφορών για «βλάχικη κληρονομιά» στη Βόρεια Ελλάδα, φοβούμενη ότι τίθεται ζήτημα μειονοτικής διεκδίκησης. Οι Βλάχοι της Ελλάδας είναι Έλληνες στην καταγωγή, στη συνείδηση και στους αγώνες.
Το «βλάχικο ζήτημα» δεν είναι εσωτερικό ελληνικό πρόβλημα, είναι εισαγόμενο.
Δημιουργήθηκε από τη Ρουμανία, συντηρείται από τη Ρουμανία, και προβάλλεται σήμερα ως δήθεν θέμα «δικαιωμάτων μειονότητας» εκεί που δεν υπήρξε ποτέ μειονότητα. Η Ελλάδα δεν έχει ρουμανική μειονότητα. Έχει Βλαχόφωνους Έλληνες, που αρνήθηκαν τη ρουμανική προπαγάνδα τότε, και την αρνούνται και τώρα. Οι Έλληνες βλάχοι με ελληνική ταυτότητα ποτέ δεν θα δεχθούν να γίνουν μειονότητα στην ίδια τους την πατρίδα . Το έχουν αποδείξει άπειρες φορές , με τους αγώνες τους υπέρ της Ελλάδας και με την αγάπη τους για αυτήν .
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους