Μετά τις εκλογές της Κνεσέτ και τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, ήρθε η σειρά των Παλαιστινίων Του Ταyser Χάλεντ Ο Ντόναλντ Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του υπέστησαν μια συντριπτική ήττα στις...

Πλήρες Κείμενο:

Μετά τις εκλογές της Κνεσέτ και τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, ήρθε η σειρά των Παλαιστινίων Του Ταyser Χάλεντ Ο Ντόναλντ Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του υπέστησαν μια συντριπτική ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, τόσο στη Γερουσία όσο και στη Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς και στις εκλογές για τους κυβερνήτες των πολιτειών.

Μια ήττα που πολλοί είχαν προβλέψει, αλλά ο Ντόναλντ Τραμπ αγνόησε τις αιτίες της.

Σε αντίθεση με τον πρόεδρό του, ο Τζέι Ντι Βανς δεν αγνόησε τους λόγους της ήττας, αλλά τους προσδιόρισε με έναν αρκετά σαφή τρόπο: ο πόλεμος κατά του Ιράν και οι επιπτώσεις του στο κόστος διαβίωσης των Αμερικανών πολιτών και στην παγκόσμια οικονομία, τα εγκλήματα γενοκτονίας στη Λωρίδα της Γάζας, η τυφλή συμπόρευση με τον εγκληματία πολέμου Νετανιάχου και τη φασιστική κλίκα που κυβερνά το Ισραήλ, καθώς και η αλαζονική συμπεριφορά απέναντι στους συμμάχους, τόσο τους Ευρωπαίους όσο και τους Άραβες.

Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση της στρατηγικής «Πρώτα η Αμερική – Ας κάνουμε την Αμερική ξανά μεγάλη», η οποία μετατράπηκε σε μια πολιτική φούσκα, λαμπερή εξωτερικά αλλά εντελώς κενή στο εσωτερικό της, που έσκασε μόλις ήρθε αντιμέτωπη με την πρώτη πραγματική δοκιμασία.

Μετά από αυτή την ήττα, ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται μπροστά σε τρεις επιλογές.

Η πρώτη είναι να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση, να επανεξετάσει τις πολιτικές του και να επικεντρωθεί στα εσωτερικά προβλήματα της χώρας του, προκειμένου να ανακτήσει ένα μέρος της χαμένης εμπιστοσύνης των Αμερικανών πολιτών.

Η δεύτερη είναι να επιδιώξει την αποκλιμάκωση της έντασης με το εξωτερικό και να σταματήσει τις πολιτικές και στρατιωτικές περιπέτειες, συμπεριλαμβανομένης της επιστροφής στο μνημόνιο κατανόησης με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.

Η τρίτη είναι να επιλέξει την απερισκεψία και την ορμητική πορεία προς νέες περιπέτειες, παρά τους δύσκολους εσωτερικούς συσχετισμούς δυνάμεων, οι οποίοι θα μπορούσαν να περιορίσουν τα οικονομικά και δημοσιονομικά περιθώρια για την ανάληψη του απαιτούμενου κόστους.

Η λιγότερο δαπανηρή από αυτές τις επιλογές είναι η δεύτερη.

Ωστόσο, μια τέτοια επιλογή απέχει πολύ από τη σκέψη ενός ναρκισσιστή και ανόητου ανθρώπου όπως ο Ντόναλντ Τραμπ.

Σε ό,τι αφορά την Παλαιστίνη, βρισκόμαστε σε μια δύσκολη θέση.

Από πολιτική άποψη, δεν είναι συνετό να ποντάρουμε στην αντανάκλαση της μεταβολής των εσωτερικών συσχετισμών δυνάμεων στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα.

Ωστόσο, έχουν εμφανιστεί νέα δεδομένα στην αμερικανική πολιτική σκηνή.

Το κύρος του «ειδώλου της λατρείας» έχει κλονιστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και ο «αντισημιτισμός» δεν αποτελεί πλέον το ίδιο απειλητικό ξίφος που κρεμόταν πάνω από τα κεφάλια των πολιτικών και των δύο κομμάτων, του Δημοκρατικού και του Ρεπουμπλικανικού.

Έχει επίσης κλονιστεί η θέση του σιωνιστικού λόμπι (AIPAC), ενώ οι παρεμβάσεις του στην αμερικανική πολιτική ζωή και η χρηματοδότηση των προεκλογικών εκστρατειών πολιτικών που υποστηρίζουν το Ισραήλ έχουν πλέον τεθεί υπό αμφισβήτηση.

Παράλληλα, η φωνή των Παλαιστινίων, των Αράβων και των μουσουλμάνων έχει ενισχυθεί στην αμερικανική πολιτική ζωή και καταλαμβάνει πλέον σημαντικό χώρο στη σχέση με εθνοτικές μειονότητες που έχουν κουραστεί από τον απροκάλυπτο ρατσισμό, ιδιαίτερα στους κόλπους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Αναμφίβολα, αυτές οι εξελίξεις μπορούν να αξιοποιηθούν και να αποτελέσουν τη βάση για περαιτέρω δράση.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα μιας τέτοιας αξιοποίησης δεν θα είναι άμεσα, αλλά θα αποδώσουν σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα, δεδομένης της θέσης του Ισραήλ ως κράτους με στρατηγική λειτουργία και όχι απλώς ως κυβέρνησης, στους υπολογισμούς των κρατικών θεσμών και του βαθιού κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι δυνατότητες του κράτους του Ισραήλ να εξασφαλίζει απεριόριστη χρηματοδότηση για τους επιθετικούς πολέμους του στην περιοχή και τους βάρβαρους πολέμους του εναντίον του παλαιστινιακού λαού έχουν περιοριστεί.

Η ζωή ενός Παλαιστίνιου παιδιού έχει πλέον σημασία, όπως ακριβώς και η ζωή ενός Ισραηλινού παιδιού και όλων των παιδιών του κόσμου.

Το δικαίωμα των Παλαιστινίων να ζουν ελεύθεροι και με αξιοπρέπεια στη γη των πατέρων και των προγόνων τους έχει πλέον αναγνωριστεί ως δικαίωμα.

Η παγκόσμια κοινή γνώμη, συμπεριλαμβανομένου ενός σημαντικού τμήματος της κοινής γνώμης στις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδίως μεταξύ των νεότερων γενεών, έχει κουραστεί να ακούει μια μονόπλευρη αφήγηση, η οποία επί μακρόν κυριαρχούσε και επισκίαζε την παλαιστινιακή αφήγηση.

Σε κάθε περίπτωση, οι δυνατότητες αξιοποίησης των εξελίξεων που βρίσκονται σε εξέλιξη παραμένουν υπαρκτές και βρίσκονται στη διάθεσή μας, υπό το φως των αποτελεσμάτων δύο σημαντικών γεγονότων: πρώτον, των εκλογών για την Κνεσέτ στα τέλη του περασμένου μήνα και, δεύτερον, των ενδιάμεσων εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές αυτού του μήνα.

Στις εκλογές για την Κνεσέτ, η παρουσία της παλαιστινιακής φωνής και η παλαιστινιακή εκπροσώπηση ήταν ισχυρές, προκαλώντας αναστάτωση στους υπολογισμούς του Νετανιάχου και της κυβερνώσας συμμορίας του. Οι Παλαιστίνιοι πολίτες του κράτους του Ισραήλ αμφισβήτησαν έμπρακτα την πολιτική του κράτους αυτού, η οποία απειλεί το ίδιο το δικαίωμά τους στην ύπαρξη, και πέτυχαν μια εκλογική νίκη που ξεπέρασε κάθε προσδοκία, μέσα στις δυσκολότερες συνθήκες αντιπαράθεσης με μια πολιτική που επιδιώκει τον αποκλεισμό τους από την πολιτική ζωή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η παρουσία των υποστηρικτών της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αγωνίζονται για τη δικαιοσύνη στην Παλαιστίνη, ήταν επίσης ιδιαίτερα αισθητή και ξεπέρασε τις προσδοκίες.

Τώρα, λοιπόν, ήρθε η σειρά των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ιερουσαλήμ, και στη Λωρίδα της Γάζας.

Θα αξιοποιήσουν άραγε οι Παλαιστίνιοι αυτές τις εξελίξεις με μια τολμηρή πρωτοβουλία, ικανή να ανατρέψει τους συσχετισμούς και να αποκαταστήσει στους Παλαιστίνιους πολίτες του Κράτους της Παλαιστίνης υπό κατοχή τα δικαιώματά τους στη δημοκρατική συμμετοχή, προκηρύσσοντας βουλευτικές και προεδρικές εκλογές το συντομότερο δυνατό; Μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε δοκιμασία ισχύος – της ισχύος του δικαίου – αποδεικνύοντας ότι οι Παλαιστίνιοι αξίζουν ένα δημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης, το οποίο θα περιορίσει τα δεινά τους, θα προστατεύσει ό,τι έχει απομείνει από την ελπίδα τους και θα φέρει πιο κοντά την ώρα της νίκης απέναντι στους εισβολείς, τους επιτιθέμενους και τα καταστροφικά εποικιστικά σχέδιά τους. Αυτή είναι η δύσκολη δοκιμασία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους