Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα το πρωί, από την άλλη άκρη της Γης, μια γυναίκα μού έστειλε ένα μήνυμα.

Δεν μου μίλησε για χημικές ενώσεις, βιοτεχνολογικούς μηχανισμούς ή εργαστηριακές μετρήσεις παρά μόνο για τα χέρια της, για εκείνα τα δύο χέρια με τα οποία, ως εργαλειοδότρια χειρουργείου, συμμετείχε καθημερινά στην προσπάθεια να σωθούν ανθρώπινες ζωές και που κάποια στιγμή άρχισαν να την προδίδουν, αναγκάζοντάς την να αποχωριστεί την εργασία που αγαπούσε.

Σήμερα μου γράφει πως επέστρεψε ξανά στη ζωή! Δεν γνωρίζω αν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή για έναν άνθρωπο που αφιερώνει τη ζωή του στην έρευνα από το να διαβάζει μια τέτοια αφήγηση, ούτε θα επιχειρήσω να μετατρέψω μια προσωπική μαρτυρία σε επιστημονική απόδειξη.

Θα σωπάσω και θα αφήσω εκείνη να μιλήσει με τη ρητή άδειά της, λοιπόν, σας παραθέτω αυτούσιο το μήνυμα που μου έστειλε από τη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Δημήτρης Ποντίκας (απλά ένας άνθρωπος) "Γειά σας κ.Ποντίκα, Σας στέλνω αυτό το μήνυμα για να σας ευχαριστήσω και να σας συγχαρώ για τα αποτελέσματα που φέρουν οι λοσιόν ΝΜ και Anastasis Exosomes σε μένα με σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα και στα δυο χέρια.

Είμαι 43 ετών, νοσηλεύτρια χειρουργειου στην Μελβούρνη, εργαλειοδότρια που κάθε μέρα βάζω δύναμη στα χέρια μου για να χειρίζομαι τα εργαλεία του χειρουργού.

Με σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα και στα δυο χέρια και συνεχόμενο πόνο, ανέλαβα θέση προισταμένης γιατί είχα φτάσει στο σημείο να δυσκολεύομαι να πλύνω τα δόντια μου, να μην μπορώ να βάλω σκούπα ή να σφουγγαρίσω ( περίπου 3 βδομάδες πριν φτάσει η παραγγελία σας). Για πάνω από 4 μήνες, ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ, ξύπναγα κατά τις 3 τα χαράματα με πόνους, έντονο πρήξιμο, έντονη καούρα και μυρμηγκίασμα στα χέρια και μου έπερνε περίπου 45 λεπτά (είχα ξεκινήσει απο τα 5 λεπτά και χειροτέρευε με τον καιρό) για να συνέλθουν αφού τα κουνούσα στον αέρα.

Έφτασε λοιπόν η παραγγελία σας και άρχισα να εφαρμόζω τις λοσιόν μόνο το βράδυ, ΚΑΘΕ βράδυ, είτε μου πονούσαν είτε όχι.

Απο την ΠΡΩΤΗ (ναι από την 1η και δεν υπερβάλω) εφαρμογή δεν ξύπνησα με κανενός είδους ενόχληση το βράδυ.

Τώρα είμαστε στους 2.5 μήνες και βάζω σκούπα, σφουγγαρίζω, κάνω που και που βαριές δουλειές στον κήπο μου με φτυάρι και τσάπα, ζυμώνω που και που και γύρισα πίσω στην εργαλειοδοσία που αγαπώ (η θέση της προϊσταμένης δεν είναι για μένα) και το μόνο που νιώθω όταν τα ξεπατώνω από βαριά δουλειά είναι μια μικρή αίσθηση βάρους και ελαφρύ σφίξιμο, οι οποίες αισθήσεις την άλλη μέρα το πρωί έχουν φύγει.

Δεν έχω κάνει ακόμη υπέρηχο να δω το ποσοστό ανατροπής του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα αλλά είμαι σίγουρη ότι έχει αναπλαθεί πολύ η περιοχή αυτή στα χέρια μου.

Σας είμαι βαθιά ευγνώμων!!! Η ζωή να σας ανταποδίδει το καλό που κάνετε 💖 Να είστε καλά να συνεχίζετε το έργο σας🙏"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους