Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι ωραίο πράμα να ξεκινάς τη μέρα σου μ' ένα τέτοιο.

Όπως ήταν και πριν από δέκα χρόνια περίπου, όταν οδήγησα για πρώτη φορά εκείνο το λευκό δημοσιογραφικό 718.

Τότε είχα γράψει ότι ήταν το καλύτερο δίλιτρο σπορ που κυκλοφορούσε στην πιάτσα.

Και δεν το παίρνω πίσω.

Με την ευκαιρία, πολύς (άσχετος) κόσμος το 'χει υποτιμήσει, στοιχείο που αντανακλάται και στη δυσκολία μεταπώλησης, τουλάχιστον στην Ελλάδα.

Μάλιστα, καθώς παρακολουθούσα τις λίγες αγγελίες που κυκλοφορούν στη γνωστή πλατφόρμα επί μήνες, το πράγμα φαίνεται να ζορίζεται να «αλλάξει χέρια». Μία εξήγηση, τελείως προσωπική, είναι πως κάποιοι, λανθασμένα προφανώς, θεωρούν ότι το 718 δεν είναι πραγματικό Porsche, όπως το 911.

Πλανώνται πλάνη οικτράν.

Και τούτο γιατί είτε τότε είτε τώρα -Νοέμβριος 2026- παραμένει ένα ξεκάθαρο οδηγοκεντρικό ποίημα, απόλυτα ταυτισμένο στη λογική της Στουτγκάρδης.

Ναί, ακόμα κι ως δίλιτρο, με τα 300 PS. Βέβαια, η αγαπημένη μου έκδοση είναι το 718 Τ, η πιο ψαγμένη, αν θέλετε, από πλευράς σασί που δεν στόχευε σε επιπλέον ιπποδύναμη αλλά, μεταξύ άλλων, σε ένα μηχανικό μπλοκέ διαφορικό, διαφορετικές βάσεις (σ.σ. πανάκριβες, είναι αλήθεια, όταν έρθει η ώρα αντικατάστασής τους με OEM) και πιο σφιχτό σετάρισμα ανάρτησης.

Για άλλους λόγους που δεν του παρόντος, το 718 Τ δεν πούλησε και πολύ καθώς το μεγαλύτερο μέρος του κοινού προτίμησε το δυομισάλιτρο με τα παραπάνω «άλογα» και την τουρμπίνα μεταβλητής γεωμετρίας.

Ένιγουει, το συγκεκριμένο, το γκρι το σημερινό, με ενεργοποιημένο το Sport στο κιβώτιο PDK και σε αντίστοιχη θέση την ανάρτηση, αποκτά την επιπλέον ζωντάνια που θες υπό πίεση.

Τουλάχιστον για τις δικές μου προτιμήσεις, σε πιο ήπιο πρόγραμμα του κιβωτίου χάνεις λίγο από την αμεσότητα στις αλλαγές, αν σου κληρώσει καμιά στροφή, εδώ και επιτόπου, άμεσα μπροστά σου.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, ακόμα και στην πιο σφιχτή θέση της ανάρτησης, με τούτο 'δω το κεντρομήχανο έχεις εξαιρετική απόσβεση και κύλιση-βούτυρο που δεν έχει καμία σχέση με κάτι σκληρά -ναι, σκληρά- AMG που 'χει τύχει να οδηγήσω πρόσφατα στους γνωστούς ελληνικούς κωλόδρόμους. Επίσης, θα ομολογήσω ότι η ηλεκτρική κρεμαγιέρα δεν έχει πλέον τη διάδραση στις απολήξεις των δακτύλων σου, εκείνον τον ωραίο, σπαρταριστό «αναβρασμό» που διέθεταν οι υδραυλικές απ' τα παλιά Boxster και Cayman, όπως επίσης απ' τα αντίστοιχης χρονολογίας 911.

Ωστόσο, ακόμα κι αυτό το στοιχείο τελικά απορροφάται από τη συνολική εμπειρία -μια στρογγυλεμένη εμπειρία θα έλεγα-, ενός σπορ πολυεργαλείου που ορίζει το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ένα αυτοκίνητο ξεκάθαρου προσανατολισμού και το οποίο ξέρει να μεταδίδει τη σπορ εμπειρία χωρίς να ταλαιπωρεί οδηγό και συνεπιβάτη.

Για να κάνουμε και λίγο χιούμορ, κατόπιν των παραπάνω, ελπίζω να γίνει πιο εύκολη η διαδικασία μεταπώλησης.

Απλώς να ξέρετε ότι μου θα μου χρωστάτε (sic) μια μικρή προμήθεια #OnTheRoad: John Konstantopoulos Photo: 4Drivers

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους