Δυστυχώς, εμένα με άφησε αδιάφορη η πολυσυζητημένη ταινία του καταξιωμένου Ρώσου σκηνοθέτη Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ. Με την ταινία του «Μινώταυρος» έκανε πρεμιέρα χτες το βράδυ το 67ο Φεστιβάλ...
Δυστυχώς, εμένα με άφησε αδιάφορη η πολυσυζητημένη ταινία του καταξιωμένου Ρώσου σκηνοθέτη Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ.
Με την ταινία του «Μινώταυρος» έκανε πρεμιέρα χτες το βράδυ το 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Αυτή τη φορά, η ταινία φαίνεται κάπως δευτερεύουσα μπροστά στις πραγματικές καταστροφές και στην κλίμακα του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας, ενώ μοιάζει πολύ αργά για να διαγνώσει την κοινωνία.
Και σε αυτή την ταινία υπάρχει η χαρακτηριστική συναισθηματική ψυχρότητα του Ζβιάγκιντσεφ, η αφηγηματική απόσταση και η σκόπιμη αποφυγή σαφών ηθικών κρίσεων για τον ήρωά του, που αφήνει περιθώρια για συζήτηση σχετικά με τον βαθμό συνενοχής του.
Ο τίτλος λειτουργεί ως μεταφορά: ο «Μινώταυρος» δεν βρίσκεται σε κάποιον μυθικό λαβύρινθο, αλλά στην καρδιά της ίδιας της κοινωνίας, της εξουσίας και των ανθρώπων που κατασκευάζουν τέτοια συστήματα καταπίεσης και ηθικής αποσύνθεσης.
Η ταινία απέσπασε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών του 2026 και επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Γαλλία στα Όσκαρ.
Η ταινία μιλάει για ένα οικογενειακό δράμα, ένα τρίγωνο.
Μια διασκευή της “Άπιστης γυναίκας” του Κλοντ Σαμπρόλ.
Έχει και πολιτικές αναφορές.
Μιλά για όσα συμβαίνουν στη Ρωσία και στην Ουκρανία». Συνδέοντας την ταινία με τον μύθο του Μινώταυρου, είπε πως, όπως και στον μύθο, έτσι και στην ταινία, πρέπει να θυσιαστούν 14 άτομα. —- Τη βραδιά της τελετής έναρξης παρουσίασαν η Τόνια Σωτηροπούλου και ο Κωστής Μαραβέγιας.
Λίγο πριν από την έναρξη της προβολής, φοιτήτριες του Τμήματος Κινηματογράφου έκαναν παρέμβαση, κρατώντας πανό με συνθήματα για σαμποτάζ στη βιομηχανία του κινηματογράφου. Αυτά !
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους