Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν ξέρω που οφείλεται η απέχθεια ορισμένων προς το κοτλέ. Ίσως κάποιο παιδικό βίωμα.

Η μητρική πίεση να φορέσεις ένα παντελόνι που δεν θες.

Όπως και να έχει, σήμερα λέω να σας μιλήσω για το «βελούδο των φτωχών». Το βαμβακερό αυτό ύφασμα, χωρίς τις ραβδώσεις, γεννήθηκε στην αρχαία Αίγυπτο και το πρώτο όνομα του ήταν fustian από την πόλη Φουστατ που ήταν διάσημη για την παραγωγή του.

Οι ραβδώσεις στο κοτλέ δημιουργήθηκαν αργότερα, άγνωστο το πότε ακριβώς, αλλά πιθανολογείται στην αυγή της βιομηχανικής επανάστασης στη Βρετανία από όπου και πήρε το σημερινό αγγλικό του όνομα: corduroy.

Ορισμένοι θεωρούν ότι η λέξη αυτή προέρχεται από την σύντμηση της φράση corde du roi, δηλαδή: κορδόνι του βασιλιά, ωστόσο δεν υπάρχει ιστορική υποστήριξη για αυτόν τον ισχυρισμό.

Το σίγουρο είναι ότι δεν ήταν ποτέ ύφασμα για βασιλιάδες.

Ηταν για εργάτες και αγρότες.

Κατόπιν έγινε και αγαπημένο των διανοούμενων, των καθηγητών πανεπιστημίου, των δασκάλων, των επιστημόνων.

Η εικόνα του, χωμένου μέσα στα βιβλία και τα χαρτιά του, καθηγητή με το κοτλέ του σακάκι, έχει χρησιμοποιηθεί δεκάδες φορές στη μεγάλη οθόνη όπως και στη λογοτεχνία.

Το κοτλέ είναι αντισυμβατικό.

Ειδικά σε κοστούμι.

Είναι για τον άντρα που αγαπά το κλασικό στιλ αλλά δεν νιώθει άνετα σε «κυριλέ» worsted κοστούμια.

Σε σπορ σακάκι είναι εξαιρετικά ευέλικτο, για την βόλτα, την εκδρομή, την casual έξοδο.

Σε γήινα χρώματα «δένει» υπέροχα με πλεκτά, ζιβάγκο, chambray και φανελένια πουκάμισα.

Σε παντελόνια, αν είναι από ποιοτικό ύφασμα όπως αυτά που παράγει η Brisbane Moss, είναι εξαιρετικά σκληροτράχηλο και ανθεκτικό.

Επίσης, κυκλοφορεί σε έντονα χρώματα όπως κεραμιδί ή της ώχρας τα οποία σε άλλα υφάσματα είναι πολύ φανταχτερά αλλά σε κοτλέ παντελόνι μοιάζουν διακριτικά και ισορροπημένα. Στην φωτογραφία, κοτλέ κοστούμι από ύφασμα της Brisbane Moss από το γερμανικό ραφείο Massura του Μονάχου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους