Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ΣΤΟΝ ΓΑΛΛΟ ΣΤΡΑΤΑΡΧΗ ΠΕΤΑΙΝ (26 ΝΟΕ 1942) . Σε αντίθεση με τους εξοντωτικούς και ταπεινωτικούς όρους που επιβλήθηκαν στη Γερμανία κατά την ανακωχή και αργότερα με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, ο Χίτλερ υπήρξε εξαιρετικά μεγαλόψυχος με τη Γαλλία, αλλά κυρίως γεωπολιτικά ρεαλιστής. Η Γαλλία, εκείνη την εποχή, ήταν ένας παγκόσμιος παράγοντας ισορροπίας.

Η ολοκληρωτική αποδυνάμωσή της θα σήμαινε ότι το κενό θα κάλυπτε μια μη ευρωπαϊκή δύναμη, π.χ. οι ΗΠΑ, κάτι που θα ήταν εις βάρος των γερμανικών αλλά και γενικότερα των Ευρωπαϊκών συμφερόντων . Μετά την ήττα της, επιτράπηκε στη Γαλλία να διαθέτει στρατό, ενώ το πολεμικό της ναυτικό παρέμεινε ανέπαφο.Περίπου το 40% της Γαλλίας παρέμεινε ελεύθερο από γερμανική κατοχή.

Πρόκειται για το Γαλλικό Κράτος του Βισύ, υπό την ηγεσία του Γάλλου ευπατρίδη και ήρωα του Α' ΠΠ, Στρατάρχη Πεταίν.

Η μόνη υποχρέωση του Κράτους του Βισύ ήταν η αυστηρή ουδετερότητα, την οποία έπρεπε να υπερασπιστεί ακόμη και με τα όπλα, σε περίπτωση που οι Σύμμαχοι επιχειρούσαν απόβαση σε γαλλικό έδαφος.

Στις 11 Νοεμβρίου 1942, οι Αμερικανοί αποβιβάστηκαν στα γαλλικά εδάφη της Αφρικής με τη βοήθεια επίορκων Γάλλων αξιωματικών.

Αυτή η εξέλιξη υποχρέωσε τον γερμανικό στρατό να καταλάβει τις ελεύθερες γαλλικές ακτές της Μεσογείου, προς υπεράσπιση της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.

Στην επιστολή που συνόδευσε την κατάληψη, ο Χίτλερ απευθύνεται στον Στρατάρχη Πεταίν, εξηγώντας τους λόγους αυτής της κίνησης.

Είναι αξιοσημείωτο το ύφος και ο σεβασμός με τον οποίο απευθύνεται στον Γάλλο Στρατάρχη, ακόμα και τη στιγμή που καταλαμβάνει το ελεύθερο τμήμα της χώρας του. 26 Νοεμβρίου 1942 Κύριε Στρατάρχα! Στις 11 Νοεμβρίου 1942, με τη συγκατάθεση των συμμάχων της Γερμανίας και με στόχο τη διασφάλιση της ασφάλειας του Ράιχ, έλαβα την απόφαση να καταλάβω τη νότια ακτή της Γαλλίας στον πόλεμο που μας επιβλήθηκε από τη Γαλλία και την Αγγλία.

Ελπίζω ότι αυτό θα βοηθήσει να ξεκαθαρίσει η κατάσταση στη χώρα σας, προς το συμφέρον της Γερμανίας και της Ιταλίας καθώς και της Γαλλίας.

Κοιτάζοντας πίσω στο παρελθόν, οφείλω να επισημάνω για άλλη μια φορά ότι δεν ήταν η Γερμανία που κήρυξε τον πόλεμο στη Γαλλία και την Αγγλία τον Σεπτέμβριο του 1939.

Αντιθέτως, από τότε που ανήλθα στην εξουσία, δεν έχασα ποτέ καμία ευκαιρία, παρά το βάρος της Συνθήκης των Βερσαλλιών, να προωθήσω την ανάπτυξη γνήσια φιλικών σχέσεων με τη Γαλλία. Η Γερμανία έθεσε μόνο μία απαίτηση—να μην απορρίψετε το χέρι φιλίας που προσφέρουμε.

Δυστυχώς, αδίστακτοι Αγγλο-Αμερικανοί, και ιδιαίτερα Εβραίοι, επικεφαλής κατάφεραν στα παρασκήνια να ερμηνεύσουν κάθε χειρονομία συμφιλίωσης του Νέου Ράιχ ως αδυναμία της Γερμανίας, και κάθε έκκληση για ειρήνη ως ένδειξη της επικείμενης κατάρρευσης της Γερμανίας.

Ενώ ούτε η κυβέρνηση ούτε ο τύπος του Γερμανικού Ράιχ τόλμησαν να θέσουν οποιεσδήποτε απαιτήσεις που θα προσέβαλαν την τιμή της Γαλλίας, υψηλόβαθμοι ταραξίες στο Παρίσι τάχθηκαν υπέρ της διάσπασης του Γερμανικού Ράιχ, της υποδούλωσης του Γερμανικού λαού, της κατάργησης των θεμελίων της κοινωνικής μας νομοθεσίας, και, πάνω απ' όλα, της αποκατάστασης του απεριόριστου δικαιώματος της Εβραϊκής φυλής να μας λεηλατεί, ένα δικαίωμα που είχε περιοριστεί δεόντως από τον νόμο. Κύριε Στρατάρχα! Ξέρω ότι δεν συμμετείχατε σε αυτή την υποκίνηση πολέμου.

Ωστόσο, ίσως γνωρίζετε ότι μετά την εκστρατεία στην Πολωνία επανέλαβα τις προηγούμενες δηλώσεις μου, και το Γερμανικό Ράιχ, χωρίς να ζητήσει τίποτα για τον εαυτό του, προσέφερε το είδος της ειρήνης που θα μπορούσε να συμβάλει στη συνεργασία στην Ευρώπη.

Τις πρώτες ημέρες του Σεπτεμβρίου 1939, μετά την ολοκλήρωση της εκστρατείας στην Πολωνία, οι δυνάμεις που τάχθηκαν υπέρ της αυτοκαταστροφής της Ευρώπης και, συνεπώς, για τα δικά τους πολεμικά κέρδη, επισκίασαν αυτήν την έκκληση για ειρήνη και απαίτησαν να συνεχιστεί ο πόλεμος με κάθε κόστος.

Με αυτόν τον τρόπο, ο αγώνας που επιβλήθηκε από την κυβέρνησή σας στο Γερμανικό Ράιχ και στην Ιταλία, σύμμαχο της Γερμανίας, έπρεπε να διευθετηθεί με τα όπλα, παρά με τη λογική.

Παρά τη νίκη, μοναδική στην παγκόσμια ιστορία, δεν έκανα τίποτα που θα μπορούσε να προσβάλει την τιμή της Γαλλίας.

Η συμφωνία ανακωχής στόχευε μόνο στο να αποτρέψει υπό όλες τις συνθήκες την επανάληψη της σύγκρουσης.

Ούτε επιβλήθηκε καμία μεταγενέστερη απαίτηση αντίθετη σε αυτήν την αρχή.

Σας είναι γνωστό, Κύριε Στρατάρχα, ότι όλοι οι ισχυρισμοί περί του ότι η Γερμανία σκοπεύει να καταλάβει τον Γαλλικό στόλο ή έχει κάνει ρητές απαιτήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση είναι καθαρές εφευρέσεις, ή μάλλον ρητά ψέματα που διαδίδονται από Αγγλικά και Αμερικανικά κόμματα, τα οποία ενδιαφέρονται κυρίως για την προώθηση αυτού του πολέμου.

Ενώ το Γερμανικό Ράιχ εξακολουθεί να φέρει βαριές θυσίες λόγω του πολέμου που επιβλήθηκε εν μέρει από τη Γαλλία, ο Γαλλικός λαός μπόρεσε να ζήσει σε συνθήκες ειρήνης, εκτός από τις φορές που αναγκάζεται να χύσει αίμα από αεροπορικές και θαλάσσιες επιθέσεις που εξαπολύονται εναντίον του από τους δικούς του συμμάχους.

Εν τω μεταξύ, από 1.960.000 αιχμαλώτους πολέμου, το Γερμανικό Ράιχ απελευθέρωσε σταδιακά 700.000, μια ενέργεια που, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί ένα πρωτοφανές γεγονός στην ιστορία του πολέμου.

Η ευθύνη για την παρεμπόδιση αυτής της διαδικασίας πρέπει να αποδοθεί στα ριζοσπαστικά στοιχεία της χώρας σας, τα οποία κατάφεραν πάντα να σαμποτάρουν την ειλικρινή συνεργασία.

Ήταν δική σας επιθυμία, Κύριε Στρατάρχα, να συσκεφθείτε μαζί μου για να καθορίσουμε και να καταγράψουμε γραπτώς τους όρους μιας τέτοιας συνεργασίας.

Δέχτηκα την επιθυμία σας και διεξήχθησαν διαπραγματεύσεις στο Montoire, οι οποίες, όπως πίστευα ακράδαντα, μπορούν να παράσχουν τη βάση για μια γενική ύφεση.

Δυστυχώς, μόνο λίγες εβδομάδες αργότερα, εκείνοι στη Γαλλία που ήταν υπέρ του πολέμου κατάφεραν να θέσουν τέλος σε αυτήν τη συνεργασία, για λόγους που μου φάνηκαν απείρως οδυνηροί προσωπικά.

Και είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω τη δημόσια δήλωση ότι υποτίθεται ότι σκόπευα να φέρω γιου του Ναπολέοντα στο Παρίσι με μοναδικό σκοπό να σας καλέσω εκεί για να πέσετε αιχμάλωτος στα χέρια των Γερμανών.

Πρέπει να επισημάνω ότι εσείς, Κύριε Στρατάρχα, μου ζητήσατε περισσότερες από μία φορές άδεια να μετακομίσετε στις Βερσαλλίες, και κάθε φορά αρνήθηκα αυτό το αίτημά σας προερχόμενος από την εκτίμηση ότι όλος ο κόσμος μπορεί να το παρερμήνευε, έστω και εσφαλμένα, και να φανταζόταν ότι η Γαλλική κυβέρνηση ήταν μια μαριονέτα των Γερμανών.

Παρόλο που αυτό το γεγονός ήταν απολύτως αντίθετο στη θέση μου σχετικά με τη συμφωνία ειρήνης, δεν έβγαλα ένα αντίστοιχο συμπέρασμα από αυτό, καθώς πάντα κατανοούσα και εξακολουθώ να κατανοώ ότι στη Γαλλία υπάρχουν εκατομμύρια εργατικοί εργάτες, αγρότες και άλλοι πολίτες που δεν έχουν τίποτα κοινό με αυτά τα σχέδια και οι οποίοι προσβλέπουν στην ειρήνη.

Θα ήθελα να τονίσω, Κύριε Στρατάρχα, ότι περισσότερες από μία φορές έκανα προσπάθειες να καλέσω μέλος της Γαλλικής κυβέρνησης να συναντηθεί μαζί μου.

Επιπλέον, όλες οι συζητήσεις μας που πραγματοποιήθηκαν βασίστηκαν πλήρως στις επιθυμίες της Γαλλικής κυβέρνησης.

Και οι δύο συνομιλίες με τον Ναύαρχο Darlan πραγματοποιήθηκαν επίσης ως αποτέλεσμα του επίμονου αιτήματός του και εκ μέρους σας, Κύριε Στρατάρχα.

Η αποβίβαση Αμερικανικών και Βρετανικών στρατευμάτων στις Γαλλικές βορειοδυτικές και βόρειες ακτές της Αφρικής, όπως αποδείχθηκε αργότερα, ως συνέπεια συμφωνιών με πολυάριθμους προδότες—στρατηγούς και αξιωματικούς—ακύρωσε τους όρους ολόκληρης της συμφωνίας όπως παρουσιάζονται στο προοίμιο της κατάπαυσης του πυρός, και έτσι η Γερμανία αναγκάστηκε, μαζί με τους συμμάχους της, να λάβει τα απαραίτητα επείγοντα μέτρα για την ενίσχυση της ασφάλειας.

Ωστόσο, μέχρι τις 11 Νοεμβρίου, εξακολουθούσα να αγνοώ όλα αυτά τα προκαταρκτικά που οδήγησαν στην Αγγλο-Αμερικανική ενέργεια.

Σήμερα γνωρίζω, όπως ακριβώς και εσείς, Κύριε Στρατάρχα, ότι η εισβολή πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις επίμονες απαιτήσεις από εκείνα τα Γαλλικά στοιχεία που είχαν προκαλέσει κάποτε τον πόλεμο και τα οποία δεν έχουν ακόμη εξαφανιστεί από την κοινωνική και, πάνω απ' όλα, τη στρατιωτική σφαίρα της Γαλλίας.

Ένα άλλο λυπηρό γεγονός είναι ότι οι άλλοι στρατηγοί και ναύαρχοι παραβίασαν περισσότερες από μία φορές τον λόγο της τιμής τους που δόθηκε στις Γερμανικές αρχές. Κύριε Στρατάρχα, πρέπει να παραδεχτείτε, επίσης, ότι τέτοιοι στρατηγοί και ναύαρχοι παραβίασαν τον όρκο πίστης τους σε εσάς.

Κατά συνέπεια, πρέπει να συμπεράνω ότι οποιαδήποτε συμφωνία με τέτοια στοιχεία είναι απολύτως ανώφελη.

Σας παρουσιάζω μόνο τις αποδείξεις του γεγονότος ότι μετά την εισβολή της 11ης Νοεμβρίου 1942, δόθηκαν νέοι επίσημοι όρκοι, έστω και μόνο με τη μορφή λόγου τιμής, και παραβιάστηκαν την ίδια ημέρα, ένα γεγονός που επιβεβαιώνεται στις πρόσφατα ανακαλυφθείσες εντολές.

Είναι απολύτως βέβαιο ότι η διαβεβαίωση του Ναυάρχου ότι το Γαλλικό Ναυτικό στην Τουλόν θα αντιτασσόταν σε οποιαδήποτε επίθεση του εχθρού κατέληξε επίσης σε απογοήτευση για τη Γερμανία και την Ιταλία.

Το θέμα είναι ότι η παραπάνω δήλωση έγινε επίσης στις 11 Νοεμβρίου, αλλά στις 12 Νοεμβρίου εκδόθηκε εντολή που απαγόρευε το πυρ εναντίων των Βρετανικών και Αμερικανικών στρατευμάτων υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμη και σε περίπτωση πιθανής αποβίβασής τους.

Αποκαλύφθηκαν πολλά άλλα παραδείγματα παραβιάσεων της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός. Κύριε Στρατάρχα, μπορώ να φέρω στην προσοχή σας τα ακόλουθα: Είμαι βέβαιος ότι εσείς προσωπικά, Κύριε Στρατάρχα, δεν συμμετείχατε σε όλη αυτή την προδοσία και ότι είστε στην πραγματικότητα το πιο θυματοποιημένο μέρος.

Πρέπει να εκπροσωπώ τα συμφέροντα των ανθρώπων στους οποίους επιβλήθηκε ο πόλεμος και οι οποίοι, για τα δικά τους συμφέροντα, πρέπει να πολεμήσουν ενάντια σε εκείνους που εξαπέλυσαν αυτόν τον πόλεμο, και ενάντια σε εκείνους που τον συνεχίζουν τώρα με στόχο την εξόντωση ολόκληρης της Ευρώπης προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής και εν μέρει μη-Ευρωπαϊκής Εβραιο-Αγγλο-Αμερικανικής κλίκας.

Είμαι αναγκασμένος να τερματίσω αυτόν τον πόλεμο στο όνομα εκείνων των εκατομμυρίων ανθρώπων, όχι μόνο στη χώρα μου, οι οποίοι έχουν απελευθερωθεί από τη λαβή της αδίστακτης καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και δεν επιθυμούν να παραμείνουν θύματα της διεθνούς εκμετάλλευσης και της ολοκληρωτικής εξόντωσης των εθνών τους. Ο Γερμανικός λαός, εκ μέρους του οποίου απευθύνω έκκληση σε εσάς, Κύριε Στρατάρχα, δεν τρέφει μίσος προς τον Γαλλικό λαό.

Αλλά ως Φύρερ και εκπρόσωπός του, δεν θα ανεχτώ, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, τις ενέργειες εκείνων των στοιχείων που προκάλεσαν αυτόν τον πόλεμο, εκθέτοντας έτσι τη Γερμανία και ολόκληρη την Ευρώπη στο χάος.

Είμαι, επομένως, ενάντια σε αυτές τις τάσεις και, πάνω απ' όλα, ενάντια σε εκείνα τα πρόσωπα που επιθυμούν να εμποδίσουν οποιαδήποτε συνεργασία μεταξύ του Γερμανικού και του Γαλλικού λαού, και στο μέλλον, και που έχουν στη συνείδησή τους την εγκληματική ευθύνη για την έναρξη του πολέμου, και οι οποίοι προφανώς πιστεύουν ότι έφτασε η ώρα να δημιουργηθεί ένα προγεφύρωμα στη νότια Ευρώπη προκειμένου να καταστεί δυνατή η εισβολή δυνάμεων από έξω από την ήπειρο της Ευρώπης.

Ως εκ τούτου, έχοντας μάθει για νέες παραβιάσεις του λόγου της τιμής από Γάλλους αξιωματικούς, στρατηγούς και ναυάρχους που σκοπεύουν, όπως έχει πλέον αποδειχθεί, να ανοίξουν τη Γαλλία και τη Βόρεια Αφρική στους Αγγλο-Εβραίους στρατιωτικούς εγκληματίες, έδωσα εντολές να καταληφθεί άμεσα η Τουλόν, να αποτραπεί ο απόπλους των πλοίων προς τη θάλασσα ή να τα εξοντώσουν, και επίσης να συντρίψουν κάθε αντίσταση εάν υπάρξει.

Δεν είναι ένας πόλεμος ενάντια στους τίμιους Γάλλους στρατιώτες και αξιωματικούς.

Είναι ένας αγώνας ενάντια σε εκείνους τους στρατιωτικούς εγκληματίες που ακόμα και τώρα συνεχίζουν να σκέφτονται ότι δεν έχει χυθεί αρκετό αίμα, και οι οποίοι αναζητούν νέες δυνατότητες για να συνεχίσουν και να παρατείνουν την καταστροφή.

Γι' αυτό έχω δώσει εντολές να αποστρατευτούν όλες εκείνες οι μονάδες του Γαλλικού στρατού που υποκινήθηκαν από τους αξιωματικούς τους να αντισταθούν στη Γερμανία, αψηφώντας τις εντολές της Γαλλικής κυβέρνησης.

Όπως έχω ήδη επισημάνει, αυτά τα μέτρα, τα οποία αναγκάστηκα να λάβω λόγω της προδοτικής συμπεριφοράς των ναυάρχων και των στρατηγών σας, δεν στρέφονται ούτε εναντίον της Γαλλίας ούτε εναντίον των Γάλλων στρατιωτών.

Ελπίζω ειλικρινά, από κοινού με τους συμμάχους μας, ότι υπάρχει η δυνατότητα να επιστραφούν στο Γαλλικό κράτος εκείνες οι Γαλλικές δυνάμεις των οποίων οι αξιωματικοί θα υπακούσουν, τουλάχιστον, στον αρχηγό του δικού τους κράτους, για να εγγυηθεί η σύναψη τυχόν περαιτέρω διακρατικών συνθηκών και συμφωνιών.

Όσο πιο επώδυνη κι αν είναι για εσάς στην παρούσα φάση, Κύριε Στρατάρχα, τόσο πιο ελπιδοφόρα και καθησυχαστική θα έπρεπε να είναι η επίγνωση ότι είναι αδύνατο για ένα κράτος να επιβιώσει για πολύ χωρίς έναν πειθαρχημένο και υπάκουο στρατό.

Έτσι, η οικοδόμηση ενός νέου ναυτικού, στρατού και αεροπορίας που θα σας υπακούει τυφλά, Κύριε Στρατάρχα, θα είναι μια μεγάλη ευτυχία για τη Γαλλία και καθόλου μια δυστυχία.

Δεν θα ήθελα να τελειώσω αυτήν την επιστολή χωρίς να σας διαβεβαιώσω για άλλη μια φορά ότι αυτό το βήμα που μου επιβλήθηκε δεν μειώνει, στο ελάχιστο, τη θέλησή μου για συνεργασία με τη Γαλλία, και, πιθανώς, δημιουργεί προϋποθέσεις για την πρακτική υλοποίηση αυτής της συνεργασίας.

Σκοπεύω σταθερά να βοηθήσω τη Γαλλία, με κάθε μέσο διαθέσιμο στο Ράιχ, να ανακτήσει τα αποικιακά της εδάφη που της αφαιρέθηκαν από τους Αγγλο-Αμερικανούς, ανεξάρτητα από κάποιες αμφισβητούμενες δηλώσεις περί του αντιθέτου.

Ούτε η Γερμανία ούτε η Ιταλία σκόπευσαν ποτέ να καταστρέψουν ή να αφανίσουν τη Γαλλική αποικιακή αυτοκρατορία.Τώρα είναι στα χέρια του Γαλλικού κράτους να αποδεχθεί τα μέτρα που επιβλήθηκαν στους Γερμανούς, ώστε να μην προκύψει περαιτέρω αιματοχυσία και έτσι να δημιουργηθούν επιτέλους οι προϋποθέσεις για μια πραγματικά επιτυχημένη συνεργασία και από τα δύο μέρη. Ο Στρατάρχης Βον Ρούντστεντ εξουσιοδοτείται να δώσει τις απαιτούμενες εντολές και να συνάψει συμφωνίες κατά τη διάρκεια αυτής της Γερμανικής ενέργειας, και θα είναι πάντα στη διάθεσή σας, Κύριε Στρατάρχα.Τελειώνω αυτήν την επιστολή με την ελπίδα ότι θα δώσει μια αρχή στη συνεργασία κατά τη διάρκεια της οποίας δεν περιμένουμε από τη Γαλλία τίποτα άλλο παρά πίστη και κατανόηση της ουσίας του γενικού πεπρωμένου της Ευρώπης. Κύριε Στρατάρχα, παρακαλώ δεχτείτε τη διαβεβαίωση του προσωπικού μου σεβασμού για εσάς. Με εκτίμηση: Αδόλφος Χίτλερ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους