Για χθες, πρέπει να σταθούμε κυρίως σε τρία πράγματα τα οποία έκριναν το τελικό αποτέλεσμα. Κι έκαναν το ματς να… στραβώσει για τον Άρη, σε βαθμό που η αποστολή έμοιαζε τελικά ακατόρθωτη. Πρώτα πρώτα...
Για χθες, πρέπει να σταθούμε κυρίως σε τρία πράγματα τα οποία έκριναν το τελικό αποτέλεσμα.
Κι έκαναν το ματς να… στραβώσει για τον Άρη, σε βαθμό που η αποστολή έμοιαζε τελικά ακατόρθωτη.
Πρώτα πρώτα, τα πολλά χαμένα επιθετικά ριμπάουντ των παικτών του Άρη. “Δώσαμε πολλά επιθετικά ριμπάουντ και αυτό είναι κάτι που με εκνεύρισε”, ανέφερε ο Βασίλης Σπανούλης στη συνέντευξη Τύπου μετά το τέλος του αγώνα της 6ης αγωνιστικής του EuroCup.
Κι είναι αλήθεια ότι οι Κιτρινόμαυροι επέτρεψαν στους Ισραηλινούς την εξασφάλιση 18 (!) επιθετικών ριμπάουντ, τη στιγμή που οι ίδιοι “κόλλησαν” στα επτά.
Οι -τυπικά- γηπεδούχοι πήγαιναν πιο δυνατά στις διεκδικήσεις κι έτσι εξασφάλισαν πολύτιμες έξτρα κατοχές για τους ίδιους.
Μέσα σ’ όλα, ο Άρης υπέπεσε και σε πολλά λάθη (17), τα οποία του κόστισαν στη “σούμα” της αναμέτρησης.
Ωστόσο, κι εδώ “κολλάει” το δεύτερο πολύ σημαντικό στοιχείο, ο Άρης κλήθηκε να αντιμετωπίσει αρκετές αντιξοότητες.
Που σίγουρα “έφθειραν” την λειτουργία του με τη μπάλα στα χέρια και δυσκόλεψαν το flow της επίθεσης του.
Αφού στην απουσία του Βασίλη Τολιόπουλου (ενόχληση στον οπίσθιο μηριαίο), ήρθε κατά την διάρκεια του ματς να προστεθεί εκείνη του Ματ Μόργκαν (ενός ακόμη χειριστή δηλαδή) που χτύπησε κι έπαιξε μόλις 12 λεπτά.
Συνεπώς ο Άρης πήγε ουσιαστικά με μείον δύο κομβικούς παίκτες του στην περιφέρεια, κι ενώ στη τρίτη περίοδο αποβλήθηκε ο Νένο Ντιμιτρίεβιτς (αντιαθλητικό μαζί με τεχνική ποινή που είχε) κι ως εκ τούτου το backcourt των Θεσσαλονικέων αποψιλώθηκε επικίνδυνα.
Και κάπου εδώ, το τρίτο κρίσιμο γεγονός όσον αφορά το ντέρμπι στο ουδέτερο του Βελιγραδίου, σχετίζεται με την διαιτησία.
Η οποία δεν ήταν καθόλου καλή και θα έλεγε κανείς πως υπήρξε αρκετά σχολαστική εις βάρος του Άρη – κι όχι το ίδιο απέναντι στη Χάποελ.
Ναι, ο αγώνας είχε physical φυσιογνωμία, ήταν σκληρός και απαιτητικός σωματικά και πνευματικά, όμως στον Άρη καταλογίστηκαν κάποια φάουλ που είναι συζητήσιμα, με τους Λιντέλ (5Φ σε 28’) και Μήτρου-Λονγκ (5Φ σε 18’) να πέφτουν θύματα των φάουλ, τελειώνοντας το ματς πρόωρα γι’ αυτούς.
Έτσι λοιπόν, εκ των πραγμάτων ο Άρης πάλεψε μ’ ένα πολύ περιορισμένο ροτέισον, ειδικά προς το φινάλε του αγώνα.
Οι λύσεις που του είχαν απομείνει δεν ήταν πολλές.
Το καθαρό μυαλό έλειπε, όπως κι η αποτελεσματικότητα σε άμυνα κι επίθεση, με αποτέλεσμα η Χάποελ να παρουσιάσει περισσότερη αντοχή σε ένα ματς επιβίωσης.
Όχι τόσο ποιοτικό, αλλά αρκετά δυναμικό και αμφίρροπο. Ο Άρης προσπάθησε να καλύψει τα κενά του με τον -όχι στο 100% του- Γιόβιτς να παίρνει 19 λεπτά δράσης, αλλά και τον Πουλιανίτη (που επέστρεψε πρόσφατα από τραυματισμό) να μπαίνει απότομα στην εξίσωση (9’), αφού για τον Έλληνα γκαρντ είχαν προηγηθεί όλα κι όλα δύο λεπτά στη σεζόν, στο παιχνίδι με τη Μύκονο, πριν δύο βδομάδες.
Συν τη σχεδόν ηρωική παρουσία του Μοκόκα, που άντεξε για 32 λεπτά, κάνοντας ο,τι μπορούσε για να καλύψει τους συμπαίκτες του που απουσίαζαν.
Εν ολίγοις, αυτή η σύνθεση ανάγκης δεν μπόρεσε να φέρει τη νίκη στον Άρη. Κι αυτό ήταν όλο… Περισσότερα για το Χάποελ-Άρης εδώ: https://monobala.gr/aris-otan-stravosei-to-timoni-se-paei-ston-gkremo-ki-o-dromos/
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους