Αν και δεν θεωρώ ιδιαίτερα μελετηρό όλον αυτόν τον συρφετό που γοητεύεται τελευταία -και- στην Ελλάδα από το απίστευτο συνονθύλευμα μεγαλεπήβολων φασιστικών ιδεών και γελοίων ρήσεων του άθλιου...
Αν και δεν θεωρώ ιδιαίτερα μελετηρό όλον αυτόν τον συρφετό που γοητεύεται τελευταία -και- στην Ελλάδα από το απίστευτο συνονθύλευμα μεγαλεπήβολων φασιστικών ιδεών και γελοίων ρήσεων του άθλιου πορτοκαλί κλόουν -μερικοί από δαύτους είναι και υπουργοί- το “Might Is Right or The Survival of the Fittest” του Ragnar Redbeard μπορεί να τους δώσει άπειρο υλικό.
Εκείνο που με τρομάζει πιο πολύ είναι ότι οι ιδέες που υποστηρίζουν την άνευ όρων επιβολή της ισχύος στο γεωπολιτικό επίπεδο βρίσκουν τεράστια εφαρμογή και στην καθημερινότητα.
Οι άντρες -ξέρεις, που φοράνε παντελόνια- μπορούν να δολοφονούν τις συντρόφους τους, οι ιδιοκτήτες πιτσαρίας ή φούρνων να κλέβουν το σύμπαν, οι ρόμποκοπ της αστυνομίας να αυθαιρετούν ασύστολα, κάτι γελοίοι “δημοσιογράφοι” να αμφισβητούν ακόμα και τους τραγικότερους θανάτους και οι ρομά, οι Αλβανοί, οι μετανάστες και όσοι δεν είναι “σαν κι εμάς” -ό,τι κι αν σημαίνει αυτό το τελευταίο- να πεθαίνουν στην ξηρά και να πνίγονται στη θάλασσα χωρίς κανείς να φέρει καμία ευθύνη.
Όλα τα παραπάνω όχι μόνο βρίσκουν δεκάδες χειροκροτητές σήμερα αλλά και παρουσιάζονται ως κανονικότητα.
Έτσι, επειδή οι ισχυροί, μπορούν! Πάει πολύς καιρός που νιώθω ότι βρίσκομαι ανάμεσα στους ηττημένους, ότι πνίγεται η φωνή μου από τα ουρλιαχτά των ορκ αλλά εκείνο που ξέρω από πολύ παλιά, είναι ότι αν δεν έχει έρθει ακόμα ο καιρός της μαζικής αντίδρασης απέναντι στη δικτατορία της ισχύος, έχει έρθει ο καιρός να ανοίξουμε μια πολύ πλατιά συζήτηση.
Και όταν ανοίγουν οι συζητήσεις, η ώρα των αλλαγών πλησιάζει… Σημειώσεις Ενός Μονομανούς στην Athens Voice (official), γραμμένες πριν από την ήττα του κλόουν. (Λινκ στα σχόλια). Καλή ανάγνωση :-)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους