Original Post

Πλήρες Κείμενο:

κ Μπέζο πόσο βολική έκφραση η «προσωπική ζωή». Χωράει μέσα της δύο απόπειρες βιασμού και βγαίνει από το στόμα σας σχεδόν σαν κουτσομπολιό . Ο συνάδελφος σας έχει καταδικαστεί και σε δεύτερο βαθμό για δύο απόπειρες βιασμού.

Κι εσείς μας εξηγείτε πόσο σπουδαίος ηθοποιός είναι.

Το εμπεδώσαμε. Παρακάτω; Ο βιασμός και η απόπειρα του είναι εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας.

Αφορούν την επιβολή πάνω στο σώμα ενός άλλου ανθρώπου.

Κάθε φορά που τα στριμώχνετε στην «προσωπική ζωή» του δράστη, εξαφανίζετε τον άνθρωπο που υπέστη τη βία.

Γιατί προσωπική ζωή έχουν και οι γυναίκες, κύριε Μπέζο.

Έχουν σώμα, επιθυμίες, όρια.

Έχουν δικαίωμα να πηγαίνουν στη δουλειά τους χωρίς να χρειάζεται να αποκρούσουν τον σπουδαίο συνάδελφο.

Στη δική σας αγωνία για την επιστροφή του, τι θέση κατέχουν αυτές; Και με ποιο ακριβώς επιχείρημα τον υπερασπίζεστε; Με το ταλέντο του; Υπάρχει κάποια αναλογία που αγνοούμε; Τόσοι καλοί ρόλοι, τόση έκπτωση για κάθε απόπειρα βιασμού; Η αθώωση για μία διαφορετική καταγγελία αφορά εκείνη την υπόθεση.

Οι καταδίκες για τις δύο απόπειρες παραμένουν.

Θέλει αξιοθαύμαστη προσήλωση στον συνάδελφο για να περνάς από πάνω τους και να καταλήγεις στο πόσο μας έλειψε από το θέατρο.

Ύστερα έρχεται ο χρόνος να κάνει τη βρόμικη δουλειά.

Να ξεχαστούν οι λεπτομέρειες, να κουραστεί ο κόσμος, να ξαναφωτιστεί η μαρκίζα.

Οι γυναίκες ας τα βγάλουν πέρα με τη μνήμη τους.

Προέχει να αποκατασταθεί το πρόγραμμα των παραστάσεων.

Τόση κατανόηση για τον καταδικασμένο.

Τόση ευκολία να μικρύνετε όσα έκανε.

Και για τις γυναίκες, μονίμως η απαίτηση να καταλάβουν, να περιμένουν, να παραμερίσουν.

Ε, κουραστήκαμε να κάνουμε χώρο στους σπουδαίους σας.

Ας μάθουν επιτέλους πόσο χώρο καταλαμβάνει το σώμα μιας γυναίκας. Και ποια αποφασίζει γι’ αυτό. Ντροπή. Μόνο ντροπή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους