[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

Μικρή πορτοκαλιά (Το χώμα το φτενό, η λειψυδρία κι ο άνεμος δεν αφήνουν να μεγαλώσουν τα πορτοκάλια της μικρής πορτοκαλιάς στον κήπο της ρεματιάς στις Λεύκες της Πά-ρου (Φθινόπωρο 1979)). Μικρή...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μικρή πορτοκαλιά (Το χώμα το φτενό, η λειψυδρία κι ο άνεμος δεν αφήνουν να μεγαλώσουν τα πορτοκάλια της μικρής πορτοκαλιάς στον κήπο της ρεματιάς στις Λεύκες της Πά-ρου (Φθινόπωρο 1979)). Μικρή πορτοκαλιά του ελάχιστου κήπου μου που βάσταξες το βάρος των καρ-πών σου χωρίς διαμαρτυρίες για την ανυδρία του έτους σου, μικρή πορτοκαλιά που άνθισες και κάρπισες τόσα αρώματα και τόσα παράπονα, κάθε μικρόψυχος θα λοιδορούσε τα μικρά πορτοκάλια σου.

Εγώ όμως που γνωρίζω το χώμα του περιβολιού μου γιατί απ’ αυτό ξεφύτρωσα και αυτό μ’ ανάθρεψε, εγώ που ξέρω πώς μεγάλωσες μέσα στις πέτρες διψώντας και τον άνεμο, εγώ που καταλαβαίνω τι πείσμα χρειάστηκε να στεριώσεις τις ρίζες σου, πόσος μόχθος να πρασινίσεις τα φύλλα σου, μικρή πορτοκαλιά του περιβολιού μου, ηρωίδα κι επαναστάτρια, με πήραν τα δάκρυα και δεν λιποψύχησα, δεν γύρεψα προφάσεις να δικαιολογήσω το στενό της ψυχής μου, μόνο σ’ ένιωσα πολύ αδελφούλα μου, με το γάλα της βροχής και το ψωμί της λάσπης μαζί μου μεγαλωμένη, μαζί μου δαρμένη στους ίδιους άτυχους καιρούς, σε πόνεσα πολύ μικρούλα μου και φίλησα συγκινημένος τα φύλλα σου.

Και τώρα που σου γράφω μικρή πορτοκαλιά του περιβολιού μου, κουρασμένη σαν τη μητέρα μου, θλιμμένη σαν τον πατέρα μου που σε φύτεψε πλάι μου, κλαίω πάλι, γιατί τη μικροψυχία δεν δύναμαι άλλο να τη βαστάξω, τον πόνο που έχω δεν δύναμαι άλλο να τον βαστάξω και σε νοιώθω πολύ μικρή πορτοκαλιά, αδελφούλα μου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences