Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ευτυχής λυπημένη Η βραδιά ήταν το δίχως άλλο ιστορική. Στο 100ο ματς στο νέο της γήπεδο, η ΑΕΚ υποδεχόταν την Ρεάλ Μαδρίτης για ένα παιχνίδι της League Phase του Champions League. Η ΑΕΚ που δεν είχε ηττηθεί ποτέ από τη Ρεάλ, έπρεπε να αναμετρηθεί με το μύθο και να επιβεβαιώσει τα εμβατήρια. "The Original Queen is AEK" όπως έγραφε ένα από τα πανό που σηκώθηκαν στην Allwyn Arena.

Η προσμονή ήταν μεγάλη.

Το καταλάβαινες ώρες πριν ξεκινήσει η αναμέτρηση με τους χιλιάδες που βρίσκονταν στη Νέα Φιλαδέλφεια από νωρίς παρότι μιλάμε για μέρα εργάσιμη και για ένα παιχνίδι στο οποίο το σφύριγμα της έναρξης ήταν προγραμματισμένο πριν τις 8. Το καταλάβαινες από όλους αυτούς που βρέθηκαν στη Φιλαδέλφεια χωρίς εισιτήριο, κρεμασμένοι στα ειδικά μέτρα περίφραξης που υπήρχαν γι αυτό το παιχνίδι, με μοναδικό στόχο να κλέψουν ένα στιγμιότυπο, έναν ήχο, ένα βλέμμα! Και για 92 λεπτά, η βραδιά ήταν επική.

Η μελωδία της ευτυχίας για μια ΑΕΚ που ήταν απόλυτα συνεπής στο μεγάλο ραντεβού με την ιστορία. Η Ένωση αιφνιδίασε τη Ρεάλ και όρισε το ρυθμό του αγώνα για 30 λεπτά.

Προηγήθηκε και έχασε ευκαιρίες σε ένα ματς που ξύπνησε μνήμες από το μακρινό 2002.

Κέρδισε το σεβασμό του σπουδαίου αντιπάλου της.

Και τελικά ανάγκασε τη Ρεάλ Μαδρίτης να κυνηγά μέχρι το τελευταίο λεπτό την ανατροπή.

Η βραδιά είχε τα πάντα.

Σπουδαία γκολ και μεγάλες αποκρούσεις.

Νέους και παλιούς ήρωες.

Ποδοσφαιριστές που για καιρό θα συνδέουν την κιτρινόμαυρη διαδρομή τους με αυτή τη βραδιά.

Ο κορυφαίος της Ένωσης, με γκολ και ασίστ, Αμπουμπακαρί Κοϊτά. Ο Πήλιος που από ασχημόπαπο εξελίσσεται στην απόλυτη σταθερά της φετινής σεζόν με σπουδαίες εμφανίσεις τον τελευταίο μήνα και δύο γκολ στο Champions League. Ο Γκατσίνοβιτς που για 60 λεπτά κατέγραψε την πιο ολοκληρωμένη εμφάνισή του στα τέσσερα χρόνια που βρίσκεται στο κιτρινόμαυρο σύμπαν. Ο Αριάγα και ο Καϊρίνεν που βρέθηκαν ξαφνικά στην ενδεκάδα της ΑΕΚ και θύμισαν λίγο από Σεντένο. Η ΑΕΚ δεν προηγήθηκε απλά στο σπουδαίο πρώτο τέταρτο που πραγματοποίησε στο παιχνίδι.

Αλλά, κατάφερε, παρότι δέχθηκε την ισοφάριση, να βάλει και πάλι τη Ρεάλ στο ρόλο του κυνηγού.

Να αγχώσει τον αντίπαλο της και να γεμίσει εκείνη με την αυτοπεποίθηση που της έλειψε τις τελευταίες εβδομάδες.

Να επιβάλλει την αναγνώριση που αποτυπώθηκε στις δηλώσεις των αντίπαλων της μετά το τέλος του ματς. "Είναι μια σπουδαία ΑΕΚ.

Είπα στον Νίκολιτς και στον Ριμπάλτα ότι θα ήμουν ειλικρινής. Η ΑΕΚ έκανε ένα εξαιρετικό παιχνίδι.

Δυσκολευτήκαμε, όχι επειδή δεν παίξαμε καλά, αλλά επειδή η ΑΕΚ πραγματοποίησε μια σπουδαία εμφάνιση" όπως δήλωσε ο Ζοσέ Μουρίνιο.

Όμως, η εμπειρία δεν αγοράζεται.

Και η ΑΕΚ σε αυτή την επανεμφάνιση της στο Champions League μαθαίνει.

Κερδίζει εμπειρίες και χτίζει δομές.

Τρόπους για να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες στο πιο υψηλό επίπεδο.

Απέναντι στη Ρεάλ, κατάφερε αυτό που δε μπόρεσε να πετύχει στις δυο προηγούμενες αναμετρήσεις της στη διοργάνωση στην Αγγλία.

Να μείνει ανταγωνιστική μέχρι το τέλος.

Να αναγκάσει τους παίχτες της Ρεάλ να κυνηγούν το γκολ μέχρι τέλους όπως το 2002 το έκανε ο Ζιντάν στο ίδιο γήπεδο.

Κάπως έτσι μπόρεσε να φθάσει 3 λεπτά μακριά από μια τεράστια ισοπαλία.

Και τελικά να χάσει γιατί προδόθηκε από δύο παγκόσμιες εκτελέσεις του Μπέλιγχαμ και του Βαλβέρδε. Ευτυχής γι αυτά που κατάφερε αλλά λυπημένη για το λίγο που της έλειψε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους