ΜΙΑ (ΠΕΡΙΠΟΥ) ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ Ωραία και βιώσιμη πόλη. Γλυκός νότος, πιο ζεστό το κλίμα, μυρωδιά από ελαιώνες καθώς πλησιάζεις στην πόλη, λαλάγγια και παστέλια και καημένες γουρουνοπουλες να...

Πλήρες Κείμενο:

ΜΙΑ (ΠΕΡΙΠΟΥ) ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ Ωραία και βιώσιμη πόλη. Γλυκός νότος, πιο ζεστό το κλίμα, μυρωδιά από ελαιώνες καθώς πλησιάζεις στην πόλη, λαλάγγια και παστέλια και καημένες γουρουνοπουλες να ψήνονται σε βιτρίνες και να τις βλέπουμε όλοι εμείς, εσπεριδοειδή και φοινικόδεντρα πλάι στις πολυκατοικίες και, στο βάθος, ο Ταΰγετος.

Καλαμάτα ήταν για μένα τα διηγήματα του Κώστα Βραχνού, διαποτισμένα από μιαν ηλιόλουστη «πελοποννησιακότητα», όπου το ιλαρό και το μελαγχολικό κάθονται στο ίδιο τραπέζι και σιγοπίνουν το ποτό τους.

Με αυτά κυρίως στο μυαλό κατέβηκα αυτή τη φορά.

Έψαχνα στις γωνίες για τους αντιήρωες του Κώστα.

Είναι, βέβαια, και το λιμάνι της στον πίνακα του Παρθένη, με τον μπλε Ταΰγετο στο βάθος.

Είναι και ο Γεωργούντζος με τη Μαύρη Θύελλα, η ένοχη απόλαυσή μου.

Αλλα από χθες είναι και το Φεστιβάλ Παιδικού Βιβλίου και η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Καλαμάτας και τα δεκάδες παιδικά μάτια που συνάντησα. Θα ξανάρθω!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους