Σχετικά με τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς γράφονται μονίμως παραπλανητικά πράγματα, ακόμη και από δικηγόρους, οι οποίοι θέλουν είτε να εμφανιστούν ως υπερασπιστές των δικαιωμάτων του λαού...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πλην όμως παραπλανούν.

Δεν λείπουν και αυτοί που τα πιστεύουν κιόλας επειδή είναι οικονομικά αναλφάβητοι ή δεν γνωρίζουν βασικά πράγματα για την τραπεζική οικονομία.

Αν δεν υπήρχαν οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί, δεν θα μπορούσε ο εργαζόμενος να διεκδικήσει αποτελεσματικά τις απαιτήσεις του απέναντι στον εργοδότη του.

Θα ήταν η χαρά του μπαταχτσή.

Αν δεν υπήρχαν οι πλειστηριασμοί, δεν θα μπορούσε ο φτωχός να λάβει δάνειο για να αγοράσει σπίτι ή να δημιουργήσει την επιχείρησή του.

Αν δεν υπήρχαν οι πλειστηριασμοί, δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει γενικώς η οικονομία όπως τη γνωρίζουμε.

Αυτό δεν είναι "καπιταλιστική" αντίληψη.

Και σε σοσιαλιστικά κράτη ίσχυαν αυτά.

Η βάση της οικονομίας είναι η δυνατότητα ικανοποίησης των απαιτήσεων και μέσω κατασχέσεων.

Αυτό δεν αποτελεί μόνο θεμέλιο του τραπεζικού δανεισμού, αλλά και κάθε συναλλαγής.

Να γνωρίζεις δηλαδή ότι σε περίπτωση που κάποιος δεν σε πληρώσει, έχεις τη δυνατότητα, υπό τις νόμιμες προϋποθέσεις, να κατασχέσεις και να εκπλειστηριάσεις ακόμη και το σπίτι του.

Αντιθέτως, είναι θεμελιώδες δικαίωμα πια ότι δεν φυλακίζεσαι για χρέη σε τράπεζες και ιδιώτες, όσα και να είναι αυτά.

Η υπεγγυότητα της περιουσίας καθενός για τα χρέη του αποτελεί δομικό στοιχείο της οικονομίας αλλά και του δικαίου και δεν αμφισβητείται ως θεσμός στις σύγχρονες έννομες τάξεις.

Μόνο σε αυτή τη δήθεν φιλολαϊκή ρητορική που αφορά τα funds βλέπω να αμφισβητείται τόσο έντονα η επίσπευση πλειστηριασμών ως κάτι εκ φύσεως κακό, με τρόπο που στην ουσία είναι παραπλανητικός και τρέφει με ψευδαισθήσεις κόσμο που είναι ευάλωτος συναισθηματικά.

Επίσης, το ιδιόκτητο σπίτι δεν είναι ιερό.

Είναι περιουσιακό στοιχείο υπέγγυο στους δανειστές.

Δεν είναι μαλάκες αυτοί που μένουν στο νοίκι επειδή δεν ήθελαν εκτεθούν σε δάνεια ή που πληρώνουν τα δάνειά τους.

Είναι βέβαιο ότι αν έβγαινε φιρμάνι ότι προστατεύεσαι όταν δεν πληρώνεις το δάνειό σου, θα τα πιστόλιαζαν όλοι (moral hazard) και δεν θα έδιναν δάνεια παρά μόνο στους πλούσιους.

Φυσικά και υπάρχουν σοβαρά ζητήματα σχετικά με τη δράση των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια (servicers). Το κυριότερο πρόβλημα θεωρώ είναι η κακή τους οργάνωση, η έλλειψη εκπαίδευσης του προσωπικού, η προχειρότητά τους κλπ και όχι το γεγονός ότι επισπεύδουν πλειστηριασμούς για τα κόκκινα δάνεια.

Μα αυτή ακριβώς είναι η αποστολή τους, να εισπράξουν προβληματικά δάνεια.

Επίσης, παρουσιάζονται πάντα οι δανειολήπτες αφελείς και αδικημένοι πολίτες.

Κάθε δανειολήπτης γνωρίζει εκ των προτέρων ότι, αν δεν εξυπηρετεί το δάνειό του, υπάρχει η δυνατότητα να επισπευσθεί πλειστηριασμός.

Γνωρίζει επίσης από την αρχή το επιτόκιο και τους βασικούς όρους του δανείου του.

Όλα αυτά είναι εκ των προτέρων καθορισμένα.

Αναλαμβάνει συνειδητά το ρίσκο ότι μπορεί να συμβεί και να μην πληρώσει και να χάσει το σπίτι που δεν θα είχε ούτως ή άλλως χωρίς το δάνειο.

Τα funds και οι servicers διαχειρίζονται μεγάλα χαρτοφυλάκια κόκκινων δανείων.

Πρόκειται για κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, οι οποίες επιδιώκουν να μειώσουν τα έξοδά τους και να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, όπως θα έκανε κάθε επιχείρηση.

Αν δεν υπήρχε περιθώριο κέρδους, κανένας δεν θα έβαζε κεφάλαια για ξεφορτωθούν οι τράπεζες τα κακά δάνεια και να εξυγιανθούν.

Επομένως είναι λογικό αυτές οι εταιρείες να προσπαθούν να περιορίζουν τις λειτουργικές τους δαπάνες, πολλές φορές εις βάρος της ποιότητας των υπηρεσιών τους.

Εδώ μόνο τα πρόστιμα μπορούν να τους βάλουν μυαλό και όντως έχουν βελτιωθεί σε σχέση με πρώτα.

Το σημαντικό σε όλο αυτό είναι να μην παραπλανούμε τους δανειολήπτες.

Και, κυρίως, όσοι είμαστε επαγγελματίες του χώρου να μη δαιμονοποιούμε συλλήβδην τη δράση των τραπεζών ή των εταιρειών που διαχειρίζονται τα κόκκινα δάνεια.

Διαβάζω συχνά να δαιμονοποιούν τις τράπεζες άνθρωποι που πήραν πολλά δάνεια απλήρωτα, έφαγαν τα λεφτά, έμειναν 6-7 χρόνια τζάμπα χωρίς νοίκι σε σπίτι που πιστόλιασαν το στεγαστικό και μετά φταίνε οι τράπεζες.

Εννοείται ότι μπορεί να συμβεί κάτι απρόοπτο, να χάσει κάποιος τη δουλειά του, να φαλίρισε κλπ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα γλιτώσει τον πλειστηριασμό.

Ανέλαβε εξαρχής το ρίσκο.

Νόμοι ευεργετικοί όπως ο νόμος Κατσέλη υπάρχουν κυρίως για καταστάσεις εξαίρεσης και δεν είναι κανόνας πουθενά στο δυτικό κόσμο.

Εξάλλου, η τιτλοποίηση και η μεταβίβαση των κόκκινων δανείων σε funds στην Ελλάδα συνέβαλαν καθοριστικά στην εξυγίανση των τραπεζών και τους έδωσαν ξανά τη δυνατότητα, μετά την οικονομική κρίση, να χορηγούν δάνεια με ευνοϊκότερους όρους στον απλό πολίτη και στις μικρές επιχειρήσεις, ακόμη και σε όσους δεν διαθέτουν ισχυρές εξασφαλίσεις.

Χωρίς αυτές τις διαδικασίες, η αποκατάσταση της τραπεζικής χρηματοδότησης θα ήταν πολύ δυσκολότερη.

Άλλωστε, βασικό στοιχείο ενός υγιούς τραπεζικού συστήματος είναι η δυνατότητα των τραπεζών να ανακτούν αποτελεσματικά τις απαιτήσεις τους όταν ο οφειλέτης δεν πληρώνει, ακόμη και μέσω πλειστηριασμών, με το μικρότερο δυνατό συναλλακτικό κόστος.

Όλα αυτά πρέπει να τα βλέπουμε συνολικά και να κατανοούμε ότι η αποτελεσματική λειτουργία του τραπεζικού συστήματος δεν εξυπηρετεί μόνο τις τράπεζες, αλλά την οικονομία συνολικά και, τελικά, τους ίδιους τους πολίτες και τους δανειολήπτες.

Το γεγονός ότι μέσα σε αυτά εμφιλοχωρούν και καταχρηστικές πρακτικές δεν αναιρεί ότι ένα υγιές τραπεζικό σύστημα λειτουργεί με αυτούς τους κανόνες.

Αυτά που γράφω εδώ δεν είναι "νεοφιλελευθερισμός". Είναι αποδεκτά σε όλους όσοι δέχονται ένα ελάχιστο ελεύθερης οικονομίας.

Ίσα ίσα που το κράτος είναι εκείνο που επισπεύδει με τους πιο πλεονεκτικούς όρους πλειστηριασμούς και με ασφαλώς δυσχερέστερη θέση του οφειλέτη.

Άρα δεν είναι μόνο οι κακές καπιταλιστικές τράπεζες που θέλουν να εισπράξουν τα χρέη. Να λέμε την αλήθεια στον κόσμο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους