Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΦΙΛΟΖΩΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ! Έχουμε φτάσει στο σημείο, να βλέπουμε τη φιλοζωία να μετατρέπεται σε πολιτικό προσόν, σε διαβατήριο υποψηφιοτήτων, σε επαγγελματική βιτρίνα και σε μηχανισμό θεσμικής προβολής.

Νομικοί με φιλοζωική δραστηριότητα, ιδρυτές νέων ΜΚΟ, πρόσωπα με πρόσβαση σε πολιτικά κέντρα και επαγγελματίες του χώρου, εμφανίζονται όλο και συχνότερα, ως οι φυσικοί εκπρόσωποι της προστασίας των ζώων.

Και γύρω τους στήνεται ένας κύκλος αλληλοαναγνώρισης, αλληλοπροβολής και χειροκροτημάτων. ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΟΝΟΠΩΛΟΥΝ ΤΗ ΦΙΛΟΖΩΙΑ; Ποιος αποφάσισε ότι η ίδρυση μιας ΜΚΟ, η συμμετοχή σε ένα δίκτυο οργανώσεων, ή η παρουσία δίπλα σε πολιτικά πρόσωπα, αποτελεί απόδειξη ουσιαστικής προστασίας των ζώων; Ποιος ελέγχει τις δραστηριότητες, τις χρηματοδοτήσεις, τις συνεργασίες, τις συμβάσεις και τις θεσμικές σχέσεις αυτών των φορέων; Ποιος διασφαλίζει ότι η φιλοζωική δράση, δεν μετατρέπεται σε προσωπική επαγγελματική, ή πολιτική ανέλιξη; Και, κυρίως, ποιος εκπροσωπεί τα ζώα, όταν οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι τα υπερασπίζονται, αποκτούν πολιτική εξουσία; Δεν μας ενδιαφέρει το κομματικό χρώμα κανενός.

Μας ενδιαφέρει η λογοδοσία.

Δεν μας ενδιαφέρει πόσες φωτογραφίες βγήκαν με αδέσποτα.

Μας ενδιαφέρει πόσα ζώα σώθηκαν, πόσα προστατεύτηκαν, πόσα βρήκαν πραγματικά ασφαλές σπίτι και πόσα έμειναν πίσω.

Δεν μας αρκούν οι τίτλοι, οι ιδιότητες, οι τίτλοι σπουδών και οι δημόσιες σχέσεις.

Θέλουμε αποτελέσματα, διαφάνεια και έλεγχο.

Η φιλοζωία δεν μπορεί να είναι προνόμιο μιας κλειστής επαγγελματικής παρέας.

Δεν μπορεί ο ανεξάρτητος πολίτης που καταγγέλλει, που πληρώνει από την τσέπη του, που τρέχει στα δικαστήρια και που βρίσκεται καθημερινά δίπλα στα κακοποιημένα ζώα, να αντιμετωπίζεται ως ενοχλητικός, ενώ όσοι διαθέτουν πολιτικές προσβάσεις, να αναγορεύονται σε θεσμικούς εκπροσώπους της προστασίας τους.

Και δεν θα επιτρέψουμε να συγχέεται η πολιτική υποψηφιότητα, με την κοινωνική νομιμοποίηση.

Η εκλογική επιλογή ενός κόμματος, δεν αποτελεί πιστοποιητικό φιλοζωικής επάρκειας.

Όποιος διεκδικεί δημόσιο αξίωμα, επικαλούμενος τη φιλοζωική του δράση, οφείλει να απαντά δημόσια: - Ποιες οργανώσεις έχει ιδρύσει, ή στις οποίες συμμετέχει; - Ποιες είναι οι οικονομικές και θεσμικές σχέσεις τους; - Ποιες συνεργασίες έχει με κρατικούς φορείς και πολιτικά πρόσωπα; - Ποια είναι η θέση του, για την εφαρμογή της νομοθεσίας; - Πώς διασφαλίζει, ότι δεν υπάρχουν συγκρούσεις συμφερόντων; - Πώς θα λογοδοτεί στους πολίτες και όχι μόνο στον κομματικό μηχανισμό που τον επέλεξε; Αυτά δεν είναι προσωπικές επιθέσεις.

Είναι ερωτήματα δημόσιου συμφέροντος.

Γιατί τα ζώα δεν έχουν κόμμα.

Δεν ψηφίζουν.

Δεν μπορούν να διεκδικήσουν θέσεις σε ψηφοδέλτια.

Δεν μπορούν να διαπραγματευτούν με υπουργούς.

Δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, απέναντι σε μηχανισμούς εξουσίας.

Έχουν μόνο εμάς.

Και όσο η προστασία τους γίνεται πεδίο πολιτικής προβολής και επαγγελματικής ανέλιξης, τόσο πιο επιτακτική γίνεται η ανάγκη, για ανεξάρτητη κοινωνική εποπτεία.

Δεν χρειαζόμαστε περισσότερους επαγγελματίες εκπροσώπους της φιλοζωίας.

Χρειαζόμαστε λιγότερη αυτοπροβολή και περισσότερη λογοδοσία.

Τα ζώα δεν χρειάζονται άλλους σωτήρες στα ψηφοδέλτια.

Χρειάζονται δικαιοσύνη, προστασία, εφαρμογή των νόμων και ανθρώπους που δεν θα τα χρησιμοποιήσουν ως σκαλοπάτι για την εξουσία. Η ΦΙΛΟΖΩΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΕΚΛΑ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΛΟΣ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΙΖΝΑ. ΕΙΝΑΙ ΕΥΘΥΝΗ. ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους