Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Σήμερα (χθες 3/11) στη Βουλή δεν είχαμε απλώς μια κοινοβουλευτική αντιπαράθεση για το ιδιωτικό χρέος, τους δανειολήπτες και τις σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις.

Είχαμε και μια αντιπαράθεση με ιδιαίτερο πολιτικό και συμβολικό χαρακτήρα.

Απέναντι ο ένας στον άλλον βρέθηκαν ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Κυριάκος Πιερρακάκης.

Δύο πολιτικά πρόσωπα με κοινές καταβολές από το ΠΑΣΟΚ, αλλά με εντελώς διαφορετικές διαδρομές και πολιτικές αντιλήψεις. Ο Νίκος Ανδρουλάκης συμβολίζει το παρελθόν. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης συμβολίζει το μέλλον. Ο Νίκος Ανδρουλάκης εκφράζει μια πλευρά του παλιού ΠΑΣΟΚ.

Εκείνη που εξακολουθεί να αναζητά την πολιτική της ταυτότητα στον αντιδεξιό λόγο της δεκαετίας του 1980, στις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος και στην αντιπαράθεση ως αυτοσκοπό.

Αντίθετα, ο Κυριάκος Πιερρακάκης εκφράζει μια διαφορετική πολιτική εξέλιξη.

Προερχόμενος και ο ίδιος από το ΠΑΣΟΚ, επέλεξε μια άλλη διαδρομή, εντασσόμενος σε μια ευρωπαϊκή, μεταρρυθμιστική πολιτική παράταξη, με έμφαση στον εκσυγχρονισμό και στις προκλήσεις του μέλλοντος.

Αυτή ακριβώς η διαφορά αποτυπώθηκε στη σημερινή συζήτηση.

Όταν ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχείρησε να του υπενθυμίσει την πολιτική του προέλευση, ο Κυριάκος Πιερρακάκης απάντησε: «Χαίρομαι που επί 10 χρόνια είμαι σε μια παράταξη ευρωπαϊκή, μεταρρυθμιστική, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, όχι στο παρελθόν». Και συνέχισε με μια ιδιαίτερα αιχμηρή αποστροφή: «Εάν αναζητείτε υπεύθυνο για το ότι διεκδικείτε τη δεύτερη ή τρίτη θέση, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης διεκδικεί τρίτη τετραετία, τότε μην κοιτάτε εμένα, αλλά πηγαίνετε στον κοντινότερο καθρέφτη». Η απάντηση αυτή συμπυκνώνει και το πολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Είχε υποσχεθεί ότι το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να αναδειχθεί πρώτο κόμμα, έστω και με μία ψήφο διαφορά.

Σήμερα, όμως, το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα μπορέσει να διατηρήσει ακόμη και τη δεύτερη θέση.

Η αρχική του υπόσχεση μοιάζει πλέον τόσο μακρινή, ώστε δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ρεαλιστικός πολιτικός στόχος.

Αντίθετα, ο Κυριάκος Πιερρακάκης έχει ήδη διαμορφώσει μια σημαντική πολιτική παρουσία και διαθέτει τις προϋποθέσεις να διεκδικήσει ακόμη μεγαλύτερο ρόλο στο μέλλον, ενδεχομένως και ηγετικό.

Υπήρξε όμως και μια δεύτερη χαρακτηριστική στιγμή της αντιπαράθεσης. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης κάλεσε τον Νίκο Ανδρουλάκη, στον ανταγωνισμό του με τον Αλέξη Τσίπρα, να μη γίνει Λαφαζάνης προκειμένου να τον ξεπεράσει από τα αριστερά.

Πίσω από αυτή την αιχμή βρίσκεται ένα ουσιαστικό πολιτικό ερώτημα: Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να διαμορφώσει μια αυτοτελή, σύγχρονη και εφαρμόσιμη πρόταση διακυβέρνησης ή θα εγκλωβιστεί σε έναν ανταγωνισμό αριστερής ρητορικής με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα; Και βέβαια, στην ίδια κοινοβουλευτική συζήτηση, ο υπουργός Οικονομικών υπενθύμισε και κάτι που συχνά παραλείπεται από τη δημόσια αντιπαράθεση για τα funds και τους servicers.

Ότι το θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία τους και τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς διαμορφώθηκε σε σημαντικό βαθμό και επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η ιστορία αυτή έχει νόμους, ημερομηνίες και την προσωπική υπογραφή του Αλέξη Τσίπρα.

Με άλλα λόγια, ο Αλέξης Τσίπρας, που σήμερα επιχειρεί να εμφανιστεί ως αντίπαλος των servicers, υπήρξε ένας από τους πολιτικούς πατέρες του θεσμικού πλαισίου μέσα στο οποίο αναπτύχθηκαν.

Τελικά, η σημερινή αντιπαράθεση είχε μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον από το επιμέρους νομοθετικό αντικείμενό της.

Ανέδειξε δύο διαφορετικές πολιτικές διαδρομές που ξεκίνησαν από τον ίδιο χώρο.

Η μία αναζητά ακόμη την ταυτότητά της μέσα από τις αντιπαραθέσεις του χθες.

Η άλλη επιχειρεί να οικοδομήσει τη θέση της μέσα από τις μεταρρυθμίσεις του σήμερα και τις προκλήσεις του αύριο.

Αυτή είναι η ουσιαστική πολιτική και συμβολική διαφορά ανάμεσα στον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Κυριάκο Πιερρακάκη. Το παρελθόν απέναντι στο μέλλον." (από Kostas Theodoropoulos )

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους