Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι ενδιάμεσες εκλογές. οι λόγοι της ήττας του Τραμπ και οι αντιστοιχίσεις Το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ, όπου κρίνονταν μεταξύ άλλων οι 33 από τις 100 έδρες της Γερουσίας -και άρα η πλειοψηφία στο σώμα της-, οι 435 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων και οι θέσεις 36 κυβερνητών, σηματοδοτεί μια πολύ σοβαρή ήττα του τραμπισμού.

Αυτό είναι και το μόνο ασφαλές γενικό πολιτικό συμπέρασμα που μπορούμε να εξάγουμε. Στις ΗΠΑ άλλωστε εμφανίζεται τρομερή οικονομική, κοινωνική και πολιτική ανομοιογένεια σε κάθε πολιτεία, κάθε εκλογική περιφέρεια, κάθε πόλη και κάθε χωριό, γεγονός που μας αναγκάζει να κρατήσουμε χαμηλά τους όποιους πανηγυρικούς τόνους.

Ας αναλογιστούμε πως την ίδια ημέρα εξελέγη η πρώτη Αφροαμερικανίδα γυναίκα κυβερνήτης στην ιστορία της χώρας, η Δημοκρατική Keisha Lance Bottoms στην Τζόρτζια, και ο επίσης Δημοκρατικός Κρις Πάππας, ένας ανοικτά γκέι του οποίου οι καμπάνιες στηρίζονται και από το ισραηλινό AIPAC.

Άλλοι θα χαίρονται σήμερα για την μεν, άλλοι για τον δε. Γιατί όμως έχασε ο Τραμπ; Σε παναμερικανική έρευνα που διεξήχθη εχτές (https://www.bbc.com/news/articles/cm4g1j0n92qdo), φάνηκαν τα εξής: Από το σύνολο των ψηφοφόρων, το 56% ήταν γυναίκες.

Από αυτές, το 58% ψήφισαν υποψηφίους και υποψήφιες των Δημοκρατικών και μόνο το 40% Ρεπουμπλικάνους.

Στους άνδρες υπήρξε ισοπαλία ανάμεσα στα δύο κόμματα.

Τα κριτήρια ψήφου παρουσιάζουν επίσης ενδιαφέρον.

Το 39% ψήφισε με βασικό κριτήριο την οικονομία (τι πιο αναμενόμενο), αλλά ένα 32% ψήφισε με κριτήριο την ποιότητα της δημοκρατίας στις ΗΠΑ.

Το 14% ψήφισε με άξονα την μετανάστευση και το 8% βασίστηκε στο ζήτημα της υγείας.

Από τα παραπάνω διαφαίνονται τρεις σημαντικές δυνάμεις που επέδρασαν στην ήττα του τραμπισμού.

Αφενός οι γυναίκες στράφηκαν ενάντια στην πολιτική του.

Δεύτερον, ο Τραμπ πλήρωσε το μπάχαλο στην οικονομία, που εν πολλοίς οφείλεται στην ακρίβεια λόγω της ακρίβειας και της αποσταθεροποίησης του πετρελαίου.

Τρίτον, η ακροδεξιά επιθετική πολιτική του Τραμπ, είτε αυτή μεταφράζεται με τον ICE είτε με τις ΑΙ εικόνες όπου εμφανίζεται ως θεός, έχει τελικά τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που ανέμενε.

Υπάρχουν αντιστοιχίσεις με την Ελλάδα; Όποιος ή όποια βγάζει γρήγορα συμπεράσματα, προσπαθεί να αντλήσει διδάγματα και να κοπιάρει τακτικές από τις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ, πολύ φοβάμαι πως θα απογοητευτεί.

Φτάνει πια με το κακόγουστο «κάν΄το όπως ο Μαμντάνι», γιατί πολύ απλά η Ελλάδα δεν είναι Νέα Υόρκη.

Ορισμένες, λοιπόν, παρατηρήσεις.

Πρώτον, ναι, για να κερδίσεις εκλογές χρειάζεται να μιλήσεις για την οικονομία, αλλά και για την δημοκρατία.

Δεν υπάρχουν θέματα «λαϊκά» και θέματα «ελιτίστικα». Δεύτερον, πρέπει να μιλάς σαφώς και με «γωνίες». Σε όποιο πολιτικό στρατόπεδο κι αν βρίσκεσαι, πρέπει να δίνεις σήμα πως υπάρχει θάρρος, αξιοπιστία, πολιτική και προγραμματική επεξεργασία.

Τρίτον, και πιο σοβαρό.

Πρέπει να φτιάχνεις κοινωνική συμμαχία.

Εδώ θέλει πολλή προσοχή και συζήτηση ο πράγμα.

Μιας και μπόλικοι θα μιλήσουν για τους «μεσαίους που εκλέγουν κυβερνήσεις», να σημειώσουμε πως η αμερικάνικη «μεσαία τάξη» δεν είναι καθόλου το ίδιο πράγμα με την ελληνική. Στις ΗΠΑ η μεσαία τάξη είναι μια διακριτή ομάδα που καταναλώνει προϊόντα και βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από τους πολύ πλούσιους. Στην Ελλάδα στην πραγματικότητα «μεσαία τάξη» δεν υπάρχει.

Και εξηγούμαι.

Με εισοδηματικά κριτήρια, μεσαίος μπορεί να θεωρηθεί όποιος και όποια μπορεί να αποταμιεύει.

Επιχειρηματίες με σχετική επιτυχία, αυτοαπασχολούμενοι επιστήμονες ή τεχνίτες που τα καταφέρνουν, καλοπληρωμένοι μισθωτοί.

Τους τελευταίους ας τους αφήσουμε, είναι πολύ λίγοι.

Οι δεύτεροι κυνηγάνε πώς θα έχουν μαύρα εισοδήματα.

Και οι πρώτοι συνήθως κυνηγάνε την ευκαιρία να κερδίσουν από δουλειές του δημοσίου.

Το κατασκευασμένο «ζελέ» της ελληνικής μεσαίας τάξης, ελλείψη στέρεας παραγωγικής βάσης της οικονομίας, έχει ως πηκτική ουσία την δυνατότητα του κάθε «επιχειρηματία» ή ψιλοεπιτυχημένου αυτοαπασχολούμενου να κλέβει πιο εύκολα το ΦΠΑ.

Δεν ήταν τυχαία άλλωστε η φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι την κυβέρνησή του «δεν την ενδιαφέρουν τα μικρά ψάρια» που φοροδιαφεύγουν.

Θυμίζω επίσης πως τώρα στην Ελλάδα της ακρίβειας περίπου ένας στους τέσσερις δηλώνει πως η οικονομική του κατάσταση έχει βελτιωθεί σε σχέση με το 2019, ποσοστό που συμπίπτει με την εκλογική βάση της ΝΔ. Μπορεί να υπάρξει σήμερα κοινωνική συμμαχία στην Ελλάδα στην οποία να συνασπιστούν οι «μεσαίοι», που περιγράψαμε παραπάνω, με τους πιο αδυναμους; Όχι, γιατί τα οικονομικά συμφέροντα τους συγκρούονται.

Γεγονός που μας γυρνά στο δεύτερο συμπέρασμα: Ότι ως πολιτική δύναμη πρέπει να μιλάς καθαρά για το ποιούς και ποιες θες να εκπροσωπήσεις.

Τα μισόλογα, τα «στρογγυλέματα» και η διαρκής έγνοια μην δυσαρεστήσεις κανέναν, σε κάνει και σένα «ζελέ». Και μάλιστα άνοστο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους