Από Σταύρο Σωματαρίδη: Ό,τι έχει γραφτεί από τις Ενώσεις Ποντίων και από την Εύξεινο Λέσχη είναι αξιόλογα αλλά είναι ένα μικρό μέρος από τη δράση και την προσφορά αυτού του ανθρώπου και εγώ παρά το ό...

Πλήρες Κείμενο:

Από Σταύρο Σωματαρίδη: Ό,τι έχει γραφτεί από τις Ενώσεις Ποντίων και από την Εύξεινο Λέσχη είναι αξιόλογα αλλά είναι ένα μικρό μέρος από τη δράση και την προσφορά αυτού του ανθρώπου και εγώ παρά το ό,τι είμαι μέλος της ευρύτερης οικογένειας , δεν τη γνωρίζω απλά θα παραθέσω λίγα από όσα είδα και όσα άκουσα. Πήγε Δημοτικό στο Κρωμνικό Ξάνθης, είναι το παιδί που τελείωσε σε πέντε χρόνια το Δημοτικό και μάλιστα με έναν δάσκαλο που θεωρούνταν ο πιο αυστηρός εκείνα τα χρόνια που οι δάσκαλοι είχαν άλλες μεθόδους και τρόπους διδασκαλίας.

Ο κύριος Κουτσομήτης, ο δάσκαλός του, από την Τρίτη τον προεβίβασε κατευθείαν στην Πέμπτη όταν έδωσε εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο πέρασε στη Φιλοσοφική, στη Θεολογική και στην οπε.

Στο χωριό εφημερίδα έπαιρνε και διάβαζε ο Περικλής ο Αλεξανδρόπουλος.Τη διάβαζε στο καφενείο και περίγυρα οι άλλοι άκουγαν τα νέα.

Τότε είχε παραγγείλει και τις δύο εφημερίδες ο Περικλής ήταν δάσκαλος από τον Πόντο.

Τελείωσε το Φροντιστήριο της Τραπεζούντας όπως δασκάλα ήταν και η κυρά Ελένη η Πολυχρονιαδου.Όταν ο αείμνηστος τώρα Περικλής διάβασε την επιτυχία του Νίκου Σωματαρίδη κάποιοι θέλησαν να την υποβαθμίσουν.

Τότε σταμάτησε ο δάσκαλος και τους είπε: δεν είναι τύχη όπως θέλετε να το παρουσιάσετε, είναι άξιος.

Σαν φοιτητής δραστηριοποιήθηκε στην Εύξεινο Λέσχη, επισκεπτόταν περιοδικά γέροντες από τον Πόντο και έχει μεγάλο λαογραφικό έργο το οποίο δεν ξερω το λόγο που δεν το έχει εκδώσει.Τον Πυρρίχιο που τότε χορευόταν σαν διπλο τικ βρήκε ανθρώπους που ήταν γνώστες του χορού από την πατρίδα.

Έναν απο αυτούς μου τον γνώρισε το 1971.

Νομίζω λεγόταν Καλύσης, είχε μια μικρή ταβερνούλα μέσα στη Φειδίου.Το 1960 στην Έκθεση με τον Καραβέλα χορεψαν Σέρα και στη συνέχεια με τη μονομαχία στο κοινό ήταν και η Φρειδερίκη η βασίλισσα που ενθουσιάστηκε τόσο που τους έκανε δώρο ένα βιβλιάριο με 20 χιλιάδες δραχμές, για την εποχή πολλά λεφτά.

Το 1970 στους Αρχαίους Φιλίππους συμμετείχε με άλλους 91 λυράρηδες και πήρε το πρώτο βραβείο.

Το θυμάμαι, τότε σπούδαζα στην Καβάλα και το καλοκαίρι κάναμε εργαστήρια και πηγαινα να τον συναντήσω και άκουσα τυχαία τον Ξημήτ που δε συμφωνούσε με τη βράβευση και ο Κωστικας του απάντησε: Μπορεί να μην παίζ' επαγγελματικά αλλα παίζ' έμορφα και σαν εκπαιδευτικός είχε την αγάπη και εκτίμηση όσων έχει διδάξει πλην μιας κακομαθημένης που είχε φτάσει στα δικαστήρια αλλά ο πρόεδρος του δεκαπενταμελούς ήταν από την τάξη και πήγε μάρτυρας και είπε την αλήθεια και κρίθηκε αθώος.

Τέτοιοι άνθρωποι δεν πρέπει να πεθαίνουν.

Από τέτοιους έχει ανάγκη η ανθρωπότητα.Δεν ξέρω αν θα μπορέσουν οι ερχόμενοι να καλύψουν το κενό που δημιουργήθηκε με την αποδημία. Αιωνία η μνήμη για το μεγαλο Τραντέλλενα. Δέσποινα Σ. Στεφανίδου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους