Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Διάβασα δεκάδες σχόλια από το πρωί. Τρομαγμένοι Έλληνες σχολιαστές, κυριευμένοι από φόβο και μίσος.

Ένας μουσουλμάνος εκλέχτηκε στην Αμερική.

Δεν είναι υπερβολή.

Σε όποιο δημοσίευμα κι αν μπείτε, θα βρείτε το σχόλιο του Γιώργου, της Σουμέλας και του Βρασίδα, που θεωρούν πως ήρθε το τέλος της δημοκρατίας. Ο Αμπντούλ είναι παιδί μεταναστών και αυτή είναι η κατάρα του.

Έτσι αντιμετώπισαν και τους δικούς μου πρόσφυγες παππούδες οι τότε Ελλαδίτες.

Ήταν ο ίδιος φόβος αποτυπωμένος στις λέξεις τους: «Τουρκόσποροι, να φύγετε από τη χώρα μας». Ο Αμπντούλ σπούδασε στα πιο σπουδαία πανεπιστήμια, απέκτησε διδακτορικό και κατάφερε να γίνει γιατρός.

Η μητέρα του σπούδασε επίσης ιατρική, ενώ ο πατέρας του μετανάστευσε στην Αμερική, αφήνοντας πίσω την Αίγυπτο, για να αποκτήσει κι εκείνος διδακτορικό στη μηχανική.

Τα κατάφεραν και για αυτό φοβίζει.

Ο μέσος Έλληνας σχολιαστής όμως, που νιώθει πως ο κόσμος έχει πλέον καταρρεύσει μετά την εκλογή ενός μουσουλμάνου, ίσως μετά βίας έχει καταφέρει να ολοκληρώσει την πρώτη βαθμίδα της εκπαίδευσης.

Είναι αυτό αντικείμενο σχολιασμού; Όχι, ρητά όχι.

Δεν σε κάνουν άνθρωπο οι σπουδές.

Σίγουρα σε διαμορφώνουν, αλλά δεν σε κάνουν από μόνες τους άνθρωπο.

Σπουδαίος μπορείς να γίνεις και χωρίς πτυχίο.

Όμως όλοι αυτοί δεν είναι σπουδαίοι.

Είναι απλώς ρατσιστές.

Και ένας Έλληνας, παιδί μεταναστών κι αυτός, εκλέχτηκε.

Κι εκεί που πήγαν να χαρούν η Σούλα και ο Μπάμπης, έμαθαν πως είναι ομοφυλόφιλος άντρας και ξαφνικά ένιωσαν και πάλι τον ίδιο φόβο.

Άλλη ιστορία αυτή βέβαια, με τους ίδιους ρατσιστές πρωταγωνιστές.

Για μένα, όλοι οι πρόσφυγες του κόσμου είναι σπουδαίοι άνθρωποι. Κι αν δεν είσαι διαφορετικός και μοιάζεις με εκείνους, τότε τίποτα δεν κατάφερες στη ζωή σου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους