[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

Το παιδί που διέφυγε από το κολαστήριο του Αζόφ. Μετάφραση διαφορετική από του RT, μπορεί να δείτε διαφορές. «Τι έγινε με εκείνο το φράχτη; Λοιπόν, είχα μείνει στο σημείο που άρχισα να ακούω κάποιες...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το παιδί που διέφυγε από το κολαστήριο του Αζόφ. Μετάφραση διαφορετική από του RT, μπορεί να δείτε διαφορές. «Τι έγινε με εκείνο το φράχτη; Λοιπόν, είχα μείνει στο σημείο που άρχισα να ακούω κάποιες φωνές, και, έρχονταν τρέχοντας προς το μέρος μου, δεν ξέρω, περίπου τρεις άνθρωποι, με φτυάρια.

Απλά σκέφτηκα, αρχικά σκέφτηκα, ότι γλίστρησα και έπεσα.

Και μετά ένας φίλος μου έδειξε ένα βίντεο.

Τελικά, αποδεικνύεται ότι με χτύπησαν με φτυάρι στην πλάτη και, ίσως, εξαιτίας αυτού πονάει ακριβώς το πλευρό μου, με αποτέλεσμα να είναι πολύ επώδυνο να σκύβω ή να σηκώνομαι.

Λοιπόν, αρχίζουν να με σέρνουν μέσα σε εκείνο το σπίτι, όπου υπάρχουν κάποια εμπόδια.

Όσο πιο βαθιά με έσερναν, τόσο περισσότεροι άνθρωποι άρχιζαν να με χτυπούν.

Γενικά, δεν ξέρω, δέκα άντρες περίπου, όλοι με μαύρη στολή, με κουκούλες, με κάποια στρατιωτική στολή, γενικά δεν ήταν καθόλου σαφές ποιοι ήταν, χωρίς κανένα διακριτικό.

Εν ολίγοις, με έπιασαν από τα μαλλιά.

Εδώ, στη λήψη, δεν φαίνονται τα καρούμπαλα στο κεφάλι μου.

Απλά με χτυπούσαν, δεν ξέρω, όλοι με χτυπούσαν με φτυάρια, με τα πόδια και με τις γροθιές.

Εν ολίγοις, με έσυραν στον δεύτερο όροφο, με έβαλαν με το πρόσωπο στο πάτωμα και άρχισαν να με ανακρίνουν.

Δεν ξέρω, με χτύπησαν τόσο δυνατά στο κεφάλι.

Δεν ακούω τίποτα, δεν βλέπω τίποτα.

Απλά αρχίζουν να με ανακρίνουν.

Μετά με αρπάζουν έτσι από τα μαλλιά και με πετάνε στον άλλο τοίχο.

Ααα, και επειδή όταν με πέταξαν δεν έπεσα με την κοιλιά, αρχίζουν να με χτυπούν με το κεφάλι στο πάτωμα, γιατί γιατί δεν κοιτάζω με το κεφάλι προς το πάτωμα ακριβώς αυτό.

Άρχισε να μου τρέχει αίμα από τη μύτη, αλλά τώρα όλα είναι εντάξει.

Μου έσπασε λίγο ένα δόντι, το μπροστινό μέρος του δοντιού.

Λοιπόν, αμέσως μετά, όπως έμαθα μόλις σήμερα, μπαίνει ο Μπουντανόφ, με τυλίγουν σε μια κίτρινη μεμβράνη, με βάζουν σε μια καρέκλα, και εγώ, δεν βλέπω τίποτα.

Δεν μπορώ καν να διακρίνω τα πρόσωπα.

Σκέφτομαι ότι θα με ανακρίνουν περαιτέρω, ότι θα με ανακρίνουν αμέσως.

Απλά, ήμουν σε τέτοιο σοκ.

Απλά, όταν μου τηλεφώνησε η αδελφή μου, ρώτησα ήδη: τι να πω; Γιατί δεν ξέρω τι θα μου συμβεί στη συνέχεια.

Και μετά κάποια νοσοκόμα, κάτι, λοιπόν, μπήκε και μια θεία.

Με κάλυψε έτσι με το σώμα της.

Δεν άφησε να με χτυπήσουν, με ηρέμησε. Μου έδωσαν κάποιο χάπι με βάση δεν ξέρω τι. Κάποιοι άλλοι άνθρωποι με στρατιωτική στολή»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences