Original Post

Πλήρες Κείμενο:

να έχεις ξυπνήσει από τις 5πμ, και να μετράς την ώρα και τα λεπτά για να πας στο γήπεδο... ο 17χρονος "αδερφός" που κάθεται δίπλα μου, μου λέει ότι από το πρωί περιμένει να τελειώσει το σχολείο για να φτάσει στο ναό μας...ο πιτσιρικάς μπροστά μας με τη μπλούζα Ρότα, πάνω απο 3 ώρες στους ώμους του ακούραστου μπαμπά του να φωνάζει πωρωμένος...το "PUTA FRANCO" στο τελείωμα του ενός λεπτού σιγή από έναν τύπο που το λέει με όλη τη δύναμη της φωνής του, το γήπεδο να ουρλιάζει τον ύμνο και να νομίζεις ότι θα σου σπάσουν τα τύμπανα...οι μελανιές στο σώμα μου από τους πανηγυρισμούς των γκολ...κάτι "μεγάλοι" που θυμόντουσαν τα προηγούμενα παιχνίδια με τη Ρεαλ, αγχωμένοι και διστακτικοί ως προς το αποτέλεσμα...να φωνάζουμε για της Ρεαλ το φόβητρο, και να βουρκώνω από την υπερένταση...και να παίζουμε φανταστικά, και να τα δίνουμε όλα εμεις στις κερκίδες και η ομάδα στο γρασίδι...και να χάνουμε στο παρατσακ...εκεί που είχαμε πιστέψει ότι μπορεί και να νικήσουμε κάποιους από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο...η μάνα μου στο τηλέφωνο "μη στεναχωριέσαι, παίξατε στα ισα"...το ξέρω, το ξέρουμε...γι αυτό και το βαγόνι είναι γεμάτο με ανθρώπους σιωπηλούς, με μια πίκρα στο βλέμμα, και τους υπόλοιπους επιβάτες που δεν ήταν στο γήπεδο αλλά είχαν μάθει το αποτέλεσμα να μας χαμογελάνε με συμπάθεια...γιατί θα ήταν ωραίο, και δίκαιο, γιατί είμαστε με τα αουτσάιντερ της ζωής και της μπάλας...μόνο περηφάνια για αυτή την ομάδα, τι ωραίο πράγμα αυτό το "μαζί", όταν το βρίσκεις...μόνο ΑΕΚ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους