Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι εκλογές με μία φράση: Όταν ξεκινάς για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν και καταλήγεις με «αλλαγή καθεστώτος» στο Τέξας. (Επίσης, μάλλον τώρα θα αρχίσουμε να ξαναμετράμε τα φύλα.) Είναι κυρίως μία ήττα του Τραμπ και λιγότερο μία νίκη των Δημοκρατικών. Ο Τραμπ αποδοκιμάστηκε για τον πόλεμο στο Ιράν, τους δασμούς, την αδιαφορία του για το κόστος ζωής και τα προβλήματα του μέσου Αμερικανού και βέβαια για την ασύλληπτη διαφθορά της προεδρίας του.

Ήταν επίσης τόσο εκτός κλίματος το μήνυμα των Ρεπουμπλικανών, που ενώ οι πολίτες τους μιλούσαν για τις τιμές των καυσίμων και τους δασμούς, αυτοί έκαναν ακόμα την καμπάνια του 2024, μιλώντας για τους τρανς και τους μετανάστες.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι οι Δημοκρατικοί δεν έκαναν εξαιρετικές επιλογές υποψηφίων, που σε πολλές περιπτώσεις ήταν «custom made» για κάθε πολιτεία. - Μεγάλη μουσουλμανική κοινότητα στο Michigan; Υποψήφιος ένας χαρισματικός μουσουλμάνος. - Συντηρητική πολιτεία το Κάνσας, που δεν έχει εκλέξει Δημοκρατικό γερουσιαστή για 94 χρόνια; Υποψήφιος ένας πάστορας. -Διεφθαρμένος και απαξιωμένος ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών στο Τέξας; Υποψήφιος ένα παπαδοπαίδι που μιλάει για αγάπη και συμπόνια.

Ήταν όμως τέτοιο το κύμα της ανατροπής, που οι Δημοκρατικοί πήραν ακόμα και πολιτείες που δεν υπολόγιζαν, όπως η Νότια Καρολίνα, ενώ διεκδικούν, μέχρι τη στιγμή που γράφω, ακόμα και το Μισισιπή.

Στις εκλογές επίσης ηττήθηκε η χυδαιότητα.

Είναι δύσκολο να αντιληφθούμε στην Ευρώπη και στην Ελλάδα πόσο ακραία χυδαία και άθλια ήταν κατά περίπτωση η καμπάνια και ο λόγος των Ρεπουμπλικανών.

Από την αξιοποίηση της μητέρας της υποψήφιας κυβερνήτη των Δημοκρατικών στο Οχάιο, Amy Acton και τα κλιπ με ΑΙ που εμφάνιζαν τον Talarico στο Τέξας με φούστα, μέχρι τα παραληρήματα του Τραμπ στο Truth Social και τις ομιλίες του.

Οφείλουμε επίσης να αναθεωρήσουμε μερικώς όσα ξέρουμε για το χρήμα στην πολιτική.

Παρότι συνολικά οι Ρεπουμπλικανοί ξόδεψαν γύρω στα 500 εκατ. $ περισσότερα από τους Δημοκρατικούς για τις ομοσπονδιακές εκλογές (~5,5 δισ. έναντι ~5 δισ.), σε συγκεκριμένες πολιτείες η διαφορά ήταν τεράστια.

Χαρακτηριστική περίπτωση το Τέξας, όπου μόνο ο Musk ξόδεψε 220 εκατ. $ υπέρ του Paxton, ενώ συνολικά ο Paxton ξόδεψε 410 εκατ. $ έναντι 180 εκατ. $ του Talarico.

Το συμπέρασμα; Όταν το μήνυμα είναι πραγματικά ισχυρό, τα χρήματα είναι λιγότερο καθοριστικά.

Το είδαμε και στις προεδρικές εκλογές του ’24, όπου η Harris είχε σημαντικό οικονομικό πλεονέκτημα έναντι του Trump. --- Από εδώ και πέρα… Trump και MAGA, αν όχι τέλος, σίγουρα σε αποδρομή.

Πλέον είναι συνταγή ήττας για το Ρεπουμπλικανικό κόμμα και κανείς δεν θα θέλει να συνδεθεί μαζί τους. O Trump ως «lame duck president» και με τους Δημοκρατικούς στο σβέρκο του, θα έχει δυσκολία να συνεχίσει τα κερδοφόρα του deals εντός και εκτός χώρας. Το MAGA κίνημα είναι πιθανό να διεκδικήσει αυτόνομη έκφραση στην Αμερική με μπροστάρηδες περιτρίμματα όπως ο Tucker Carlson και η Μarjorie Τaylor Greene. Ο JD Vance, ο Pete Hegseth και ίσως ο Rubio βλέπουν τις φιλοδοξίες τους για το 2028 να ψαλιδίζονται.

Ίσως ο Rubio καταφέρει να διασωθεί, αν αποστασιοποιηθεί σύντομα και ουσιαστικά από τον Trump.

Αυξάνονται επίσης σημαντικά οι πιθανότητες να δούμε έναν Ρεπουμπλικανό υποψήφιο το 2028 που είναι εκτός συστήματος, όπως ο DeSantis της Florida, ή και εντελώς έξω από τα ραντάρ μας αυτή τη στιγμή.

Θα δούμε επίσης πολλούς Ρεπουμπλικανούς τα επόμενα χρόνια να συμπράττουν με τους Δημοκρατικούς σε προοδευτικές πολιτικές, σε μια προσπάθεια να φανούν πιο μετριοπαθείς και να ξεπλύνουν από πάνω τους τη ντροπή του MAGA. Οι Δημοκρατικοί τώρα δεν πρέπει να χάσουν υπερβολική ενέργεια και χρόνο σε impeachments, έρευνες και επιτροπές.

Ψηφίστηκαν με την ελπίδα ότι θα κάνουν αυτό που δεν έκανε ο Trump.

Πρέπει να επικεντρωθούν στο πώς θα βελτιώσουν τη ζωή των Αμερικανών και όχι να αρχίσουν να κυνηγούν κάθε Ρεπουμπλικανό στην Ουάσιγκτον.

Αν καταφέρουν να μείνουν προσηλωμένοι στα σημαντικά, ακόμα και αν ο Trump σαμποτάρει τα πάντα με vetos, τότε το 2028 μπορούν να ελπίζουν σε ακόμα μεγαλύτερη νίκη.

Τώρα ξεκινά και σ' αυτούς η κούρσα για την προεδρία και, για πρώτη φορά από την εμφάνιση του Obama πριν από 20 χρόνια, έχουν μια σειρά από πραγματικά σπουδαίες επιλογές.

Από κυβερνήτες, όπως ο Shapiro και ο Newsom, μέχρι γερουσιαστές, όπως ο χαρισματικός Ossoff της Georgia και ο Kelly της Arizona. --- Τι σημαίνουν όλα αυτά για τον κόσμο και την Ελλάδα είναι δύσκολο να το προβλέψουμε. Ο Τrump εξακολουθεί να έχει μεγάλη ελευθερία κινήσεων σε εξωτερικά ζητήματα, σίγουρα όμως το Κογκρέσο πλέον έχει χαλινάρια, όπως η διαχείριση των χρημάτων, για να τον περιορίσει.

Για την Ουκρανία το αποτέλεσμα είναι καλό.

Αφού επιβίωσε αυτά τα δύο πολύ δύσκολα χρόνια, σίγουρα μπορεί να ελπίζει σε καλύτερες μέρες και περισσότερη στήριξη από την Αμερική. Στο Ιράν επίσης είναι δύσκολο ο Τραμπ να κάνει τώρα double down στον πόλεμο.

Έχει χάσει την πολιτική νομιμοποίηση για κάτι τέτοιο εντός της χώρας, ενώ το σύμμαχο Ισραήλ σε αυτή την περιπέτεια το βρίσκουμε χωρίς κυβέρνηση για άγνωστο πόσο καιρό ακόμα.

Για εμάς στην Ευρώπη, και γενικά για τις φιλελεύθερες δημοκρατίες ανά τον κόσμο, όσο κι αν η νέα πλειοψηφία ξεκινήσει επίθεση φιλίας, όπως ήδη προαναγγέλλουν οι Δημοκρατικοί, η ρήξη εμπιστοσύνης με τις ΗΠΑ είναι τόσο μεγάλη που δεν πρόκειται να αποκατασταθεί πριν περάσουν πολλά χρόνια.

Οφείλουμε να συνεχίσουμε στο δύσκολο μονοπάτι της στρατηγικής αυτονομίας και να χτίζουμε τις δικές μας δυνατότητες όσα χρόνια και αν χρειαστούν.

Σίγουρα όμως το αποτέλεσμα είναι μια ανάσα, που μας επιτρέπει να σκεφτούμε ότι θα έχουμε μεγαλύτερη προβλεψιμότητα στις κινήσεις της Αμερικής από εδώ και πέρα.

Εμείς στην Ελλάδα, που χειριστήκαμε πραγματικά μαεστρικά την πρώτη διετία Τραμπ, μπορούμε να πάρουμε μια βαθιά ανάσα.

Η εκλογή όλων των Ελληνοαμερικανών που ήταν υποψήφιοι και η επικράτηση των Δημοκρατικών, που βρίσκονται πιο κοντά στις ελληνικές θέσεις σε μια σειρά από ζητήματα, μας κάνει να αισιοδοξούμε ότι τα πράγματα θα είναι λίγο πιο απλά στο εξής.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους